Definicja hasła: szuwary
- szuwary
zarośla roślin zielonych (sitowie, tatarak itp.) nad brzegami stawów i jezior.
Szuwary, znane również jako szuwary roślinne, to obszary wodne porośnięte gęstymi zaroślami różnego rodzaju roślin zielonych, takich jak sitowie, tatarak, trzcina oraz inne gatunki roślin wodnych. Szuwary występują głównie nad brzegami stawów, bagien, jezior, rzek i innych terenów wodnych o mniejszej głębokości. Charakteryzują się one silnym systemem korzeniowym, który utrzymuje je na miejscu i chroni przed erozją brzegów. Zarośla te są ważnym elementem ekosystemu wodnego, stanowiąc schronienie oraz siedlisko dla wielu gatunków ryb, ptaków, drobnych ssaków i owadów.
Szuwary pełnią istotną rolę w ekosystemie, przyczyniając się do zachowania równowagi biologicznej oraz poprawy jakości wód. Stanowią naturalną barierę ochronną zapobiegającą erozji brzegów wód oraz zanieczyszczeniom. Gdy poziom wody opada, specyficzna budowa roślinności tworzy warstwę naturalnego mulczu, która dodatkowo chroni brzegi przed erozją. Dodatkowo szuwary mają zdolność do retencji pewnych zanieczyszczeń dzięki zdolności absorpcyjnej swoich roślinności.
Z uwagi na swoje istotne funkcje ekologiczne szuwary podlegają często ochronie prawnej czy też programom rewitalizacji terenów mokradeł. W ramach hodowli zwierząt łownych stanowią atrakcyjne siedlisko dla dzikich kaczek i wiele innych gatunków ptactwa wodnego poza sezonem lęgowym.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szuwary w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- szczenię
młody pies, wilk, lis, borsuk, jenot itd.
- szydlarz
jeleń byk i kozioł noszący poroże zbudowane tylko z ostro zakończonych tyk (bez odnóg).
- skrzekot
niepłodny mieszaniec koguta cietrzewia i głuszycy.
- śrut
ołowiane kulki o średnicy 2-4,5 mm, stanowiące pocisk naboju do broni śrutowej (zob. Amunicja myśliwska). Śrut numerujemy od nr (...)
- szpony
uzbrojone w długie ostre pazury palce ptaków drapieżnych.
- szarża
atak dzika na myśliwego, szczecina.
- sokoły, sokoły (Falkonidae)
rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.
- siedmnadziesta
kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.
- sokolnictwo
układanie i polowanie z ptakami drapieżnymi (sokołami, jastrzębiami, a nawet orłami), szczególnie rozpowszechnione w średniowieczu. Młodego ptaka ukróca się, czyli przyzwyczaja do ludzi, (...)
- skarmiać
zużywać paszę do karmienia zwierzyny.