Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: szuwary

szuwary

zarośla roślin zielonych (sitowie, tatarak itp.) nad brzegami stawów i jezior.

Szuwary, znane również jako szuwary roślinne, to obszary wodne porośnięte gęstymi zaroślami różnego rodzaju roślin zielonych, takich jak sitowie, tatarak, trzcina oraz inne gatunki roślin wodnych. Szuwary występują głównie nad brzegami stawów, bagien, jezior, rzek i innych terenów wodnych o mniejszej głębokości. Charakteryzują się one silnym systemem korzeniowym, który utrzymuje je na miejscu i chroni przed erozją brzegów. Zarośla te są ważnym elementem ekosystemu wodnego, stanowiąc schronienie oraz siedlisko dla wielu gatunków ryb, ptaków, drobnych ssaków i owadów.

Szuwary pełnią istotną rolę w ekosystemie, przyczyniając się do zachowania równowagi biologicznej oraz poprawy jakości wód. Stanowią naturalną barierę ochronną zapobiegającą erozji brzegów wód oraz zanieczyszczeniom. Gdy poziom wody opada, specyficzna budowa roślinności tworzy warstwę naturalnego mulczu, która dodatkowo chroni brzegi przed erozją. Dodatkowo szuwary mają zdolność do retencji pewnych zanieczyszczeń dzięki zdolności absorpcyjnej swoich roślinności.

Z uwagi na swoje istotne funkcje ekologiczne szuwary podlegają często ochronie prawnej czy też programom rewitalizacji terenów mokradeł. W ramach hodowli zwierząt łownych stanowią atrakcyjne siedlisko dla dzikich kaczek i wiele innych gatunków ptactwa wodnego poza sezonem lęgowym.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szuwary w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

seter irlandzki

pies średniej wielkości (60-65 cm) o jedwabistej mahoniowej sierści. Łeb wąski, oczy brązowe, uszy osadzone nisko, ogon długi. Dojrzewa wolno, bardzo często hodowany przez niemyśliwych, co (...)

sokół czysty

sokół dobrze ułożony do polowań.

suknia

sierść zwierzyny płowej, także dzika.

szronowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.

skałkówka

dawna broń myśliwska, w której kurek był zaopatrzony w skałką, później zastąpiony pistonem.

ścinka

sierść, zwierza obcięta kulą: umożliwia ona myśliwemu określenie miejsca uderzenia kuli na podstawie barwy oraz długości włosa.

skałka

ostry kawałek krzemienia do krzesania iskier w broni skałkowej.

selekcjoner

myśliwy, który po stażu i zdaniu egzaminu selekcjonerskiego posiada uprawnienia do wykonywania odstrzału selekcyjnego.

skłuć

dobić postrzałka kordelasem (w Polsce obecnie zabronione).

szable

dolne kły samca dzika (razem z fajkami tworzą oręż - trofeum z dzika).