Definicja hasła: szuwary
- szuwary
zarośla roślin zielonych (sitowie, tatarak itp.) nad brzegami stawów i jezior.
Szuwary, znane również jako szuwary roślinne, to obszary wodne porośnięte gęstymi zaroślami różnego rodzaju roślin zielonych, takich jak sitowie, tatarak, trzcina oraz inne gatunki roślin wodnych. Szuwary występują głównie nad brzegami stawów, bagien, jezior, rzek i innych terenów wodnych o mniejszej głębokości. Charakteryzują się one silnym systemem korzeniowym, który utrzymuje je na miejscu i chroni przed erozją brzegów. Zarośla te są ważnym elementem ekosystemu wodnego, stanowiąc schronienie oraz siedlisko dla wielu gatunków ryb, ptaków, drobnych ssaków i owadów.
Szuwary pełnią istotną rolę w ekosystemie, przyczyniając się do zachowania równowagi biologicznej oraz poprawy jakości wód. Stanowią naturalną barierę ochronną zapobiegającą erozji brzegów wód oraz zanieczyszczeniom. Gdy poziom wody opada, specyficzna budowa roślinności tworzy warstwę naturalnego mulczu, która dodatkowo chroni brzegi przed erozją. Dodatkowo szuwary mają zdolność do retencji pewnych zanieczyszczeń dzięki zdolności absorpcyjnej swoich roślinności.
Z uwagi na swoje istotne funkcje ekologiczne szuwary podlegają często ochronie prawnej czy też programom rewitalizacji terenów mokradeł. W ramach hodowli zwierząt łownych stanowią atrakcyjne siedlisko dla dzikich kaczek i wiele innych gatunków ptactwa wodnego poza sezonem lęgowym.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szuwary w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- suka
samica psa, borsuka, jenota i lisa.
- szydlarz
jeleń byk i kozioł noszący poroże zbudowane tylko z ostro zakończonych tyk (bez odnóg).
- sadzić
o zwierzynie czworonożnej: szybko biec.
- spuścić
1) zwolnić psa z otoku lub smyczy;
2) zestrzelić lecącego ptaka.
- spudłować
nie trafić do zwierzyny.
- szabas
przerwa w tokach cietrzewich podczas wschodu słońca. Stara legenda mówi, że ptaki czczą słońce, naukowego wyjaśnienia brak.
- syk
jeden z głosów wydawanych przez cietrzewie na tokach.
- sokołowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego polegający na obowiązku pilnowania gniazd sokołów założonych na danym terenie.
- ściągać
o wyżle: powoli dochodzić do zwietrzonej zwierzyny.
- studzenie tuszy
proces wychłodzenia strzelonej zwierzyny po jej wypatroszeniu. Odbywa się przez powieszenie tuszy w chłodnym i przewiewnym miejscu (szczególnie ważne, gdy jest ciepło).