Definicja hasła: szuwary
- szuwary
zarośla roślin zielonych (sitowie, tatarak itp.) nad brzegami stawów i jezior.
Szuwary, znane również jako szuwary roślinne, to obszary wodne porośnięte gęstymi zaroślami różnego rodzaju roślin zielonych, takich jak sitowie, tatarak, trzcina oraz inne gatunki roślin wodnych. Szuwary występują głównie nad brzegami stawów, bagien, jezior, rzek i innych terenów wodnych o mniejszej głębokości. Charakteryzują się one silnym systemem korzeniowym, który utrzymuje je na miejscu i chroni przed erozją brzegów. Zarośla te są ważnym elementem ekosystemu wodnego, stanowiąc schronienie oraz siedlisko dla wielu gatunków ryb, ptaków, drobnych ssaków i owadów.
Szuwary pełnią istotną rolę w ekosystemie, przyczyniając się do zachowania równowagi biologicznej oraz poprawy jakości wód. Stanowią naturalną barierę ochronną zapobiegającą erozji brzegów wód oraz zanieczyszczeniom. Gdy poziom wody opada, specyficzna budowa roślinności tworzy warstwę naturalnego mulczu, która dodatkowo chroni brzegi przed erozją. Dodatkowo szuwary mają zdolność do retencji pewnych zanieczyszczeń dzięki zdolności absorpcyjnej swoich roślinności.
Z uwagi na swoje istotne funkcje ekologiczne szuwary podlegają często ochronie prawnej czy też programom rewitalizacji terenów mokradeł. W ramach hodowli zwierząt łownych stanowią atrakcyjne siedlisko dla dzikich kaczek i wiele innych gatunków ptactwa wodnego poza sezonem lęgowym.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szuwary w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sagalasówka
broń myśliwska z końca XVIIIr w. wyrobu kowala-rusznikarza Sagalasa ze wsi Bałabanówka w powiecie lipowieckim na ziemi kijowskiej. Salgasówki zdobione były napisami: Se git se bon Sagalas (...)
- stanowisko myśliwskie stałe
specjalnie przygotowane miejsce oczekiwania na zwierzynę, np. kosz, ambona, czatownia itp.
- sokołowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego polegający na obowiązku pilnowania gniazd sokołów założonych na danym terenie.
- strzałowe
opłata od pozyskanej zwierzyny.
- siedmnadziesta
kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.
- sparować się
o ptakach: łączyć się w pary w okresie godowym.
- sekundowanie
naśladowanie przez wyżla drugiego ligowca, który zwietrzywszy zwierzynę wystawia ją.
- siąg
staropolskie określenie rozpiętości skrzydeł ptaków.
- szczenię
młody pies, wilk, lis, borsuk, jenot itd.