Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: solnik

solnik

inaczej lizawka.

Solnik, zwany również lizawką, jest urządzeniem łowieckim służącym do podawania soli zwierzynie grubej. W naturalnym środowisku zwierząt sól jest niezbędna dla zachowania równowagi elektrolitowej, a co za tym idzie, zdrowia i prawidłowego funkcjonowania organizmu. Solnik może przybierać różne formy, lecz najczęściej spotykanymi są korytka lub słupki. Korytka wykonane są z tworzywa sztucznego lub metalu i posiadają otwór w dnie umożliwiający wsypanie soli. Słupki z kolei wykonane są z drewna i posiadają otwór na górze przeznaczony do wsypywania soli.

Ważne jest odpowiednie umieszczenie solnika w terenie, gdzie zwierzyna gruba ma zwyczaj przebywania. Najlepiej jest ustawić go w pobliżu ścieżek czy miejsc, gdzie zwierzęta często przechodzą. Ponadto istotne jest dostosowanie wysokości solnika tak, aby zwierzyna mogła łatwo sięgać po sól. Konieczne jest również zabezpieczenie urządzenia przed wpływem deszczu oraz innych warunków atmosferycznych.

Solnik pełni kluczową rolę w utrzymaniu dobrej kondycji i samopoczucia zwierzyny grubej, dlatego też jego odpowiednia instalacja i konserwacja mają istotny wpływ na stan zdrowia populacji dzikich zwierząt.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj solnik w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

suka

samica psa, borsuka, jenota i lisa.

strzelnica myśliwska

miejsce przeznaczone do rozgrywania zawodów w strzelaniu myśliwskim; składa się ze strzelnicy rzutkowej (oś myśliwska, krąg myśliwski i bażant) oraz osi do strzelania zająca, dzika i (...)

stanowić

o psach myśliwskich: zatrzymać w miejscu gonionego zwierza, dając myśliwemu możliwość dojścia i oddania strzału.

sprężyna powrotna

mechanizm w samoczynnej broni myśliwskiej, powodujący po strzale ruch części zamka ku przodowi w celu wprowadzenia naboju do komory nabojowej i zaryglowania zamka.

sekundowanie

naśladowanie przez wyżla drugiego ligowca, który zwietrzywszy zwierzynę wystawia ją.

samopał

kłusownicza broń działająca po potrąceniu przez przechodzącego zwierza linki przymocowanej do spustu broni, wycelowanej na przesmyk zwierzyny.

sokolnik

1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.

studzenie tuszy

proces wychłodzenia strzelonej zwierzyny po jej wypatroszeniu. Odbywa się przez powieszenie tuszy w chłodnym i przewiewnym miejscu (szczególnie ważne, gdy jest ciepło).

skłuć

dobić postrzałka kordelasem (w Polsce obecnie zabronione).

strzelba

śrutowa broń myśliwska.