Definicja hasła: solnik
- solnik
inaczej lizawka.
Solnik, zwany również lizawką, jest urządzeniem łowieckim służącym do podawania soli zwierzynie grubej. W naturalnym środowisku zwierząt sól jest niezbędna dla zachowania równowagi elektrolitowej, a co za tym idzie, zdrowia i prawidłowego funkcjonowania organizmu. Solnik może przybierać różne formy, lecz najczęściej spotykanymi są korytka lub słupki. Korytka wykonane są z tworzywa sztucznego lub metalu i posiadają otwór w dnie umożliwiający wsypanie soli. Słupki z kolei wykonane są z drewna i posiadają otwór na górze przeznaczony do wsypywania soli.
Ważne jest odpowiednie umieszczenie solnika w terenie, gdzie zwierzyna gruba ma zwyczaj przebywania. Najlepiej jest ustawić go w pobliżu ścieżek czy miejsc, gdzie zwierzęta często przechodzą. Ponadto istotne jest dostosowanie wysokości solnika tak, aby zwierzyna mogła łatwo sięgać po sól. Konieczne jest również zabezpieczenie urządzenia przed wpływem deszczu oraz innych warunków atmosferycznych.
Solnik pełni kluczową rolę w utrzymaniu dobrej kondycji i samopoczucia zwierzyny grubej, dlatego też jego odpowiednia instalacja i konserwacja mają istotny wpływ na stan zdrowia populacji dzikich zwierząt.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj solnik w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sidło
pętla służąca kłusownikowi do łapania ptaków.
- strzelba
śrutowa broń myśliwska.
- sanki
pojazd na płozach ciągnięty przez konia, często używany przez myśliwych w zimie do polowania z podjazdu.
- strąbić
zwołać myśliwych za pomocą trąbki myśliwskiej na zbiórkę.
- szesnastka
myśliwska broń śrutowa kal. 16.
- szukać
o psie myśliwskim szukającym zwierzyny.
- skrzekot
niepłodny mieszaniec koguta cietrzewia i głuszycy.
- sokolnik
1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.
- skrocz
charakterystyczny kłus łosia polegający na równoczesnym posuwaniu obu prawych nóg, a następnie obu lewych.
- sokołowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego polegający na obowiązku pilnowania gniazd sokołów założonych na danym terenie.