Definicja hasła: solnik
- solnik
inaczej lizawka.
Solnik, zwany również lizawką, jest urządzeniem łowieckim służącym do podawania soli zwierzynie grubej. W naturalnym środowisku zwierząt sól jest niezbędna dla zachowania równowagi elektrolitowej, a co za tym idzie, zdrowia i prawidłowego funkcjonowania organizmu. Solnik może przybierać różne formy, lecz najczęściej spotykanymi są korytka lub słupki. Korytka wykonane są z tworzywa sztucznego lub metalu i posiadają otwór w dnie umożliwiający wsypanie soli. Słupki z kolei wykonane są z drewna i posiadają otwór na górze przeznaczony do wsypywania soli.
Ważne jest odpowiednie umieszczenie solnika w terenie, gdzie zwierzyna gruba ma zwyczaj przebywania. Najlepiej jest ustawić go w pobliżu ścieżek czy miejsc, gdzie zwierzęta często przechodzą. Ponadto istotne jest dostosowanie wysokości solnika tak, aby zwierzyna mogła łatwo sięgać po sól. Konieczne jest również zabezpieczenie urządzenia przed wpływem deszczu oraz innych warunków atmosferycznych.
Solnik pełni kluczową rolę w utrzymaniu dobrej kondycji i samopoczucia zwierzyny grubej, dlatego też jego odpowiednia instalacja i konserwacja mają istotny wpływ na stan zdrowia populacji dzikich zwierząt.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj solnik w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sęk
wyrostek na łopacie daniela i łosia.
- stopa
określenie wyglądu powierzchni ziemi podczas polowania: stopa biała - ziemia pokryta śniegiem; stopa czarna - brak śniegu, stopa srokata - śnieg gdzieniegdzie.
- szlak
droga, którą zwyczajowo zwierzyna ciągnie podczas swoich wędrówek.
- scypuł
delikatna, owłosiona skóra, porastająca tworzące się poroże jeleniowatych. Po zakończeniu wzrostu poroża s. jest wycierany przez zwierzę o drzewa i krzewy.
- szczwacz
członek dawnej książęcej służby łowieckiej, układacz chartów i ogarów.
- skarmiać
zużywać paszę do karmienia zwierzyny.
- szabas
przerwa w tokach cietrzewich podczas wschodu słońca. Stara legenda mówi, że ptaki czczą słońce, naukowego wyjaśnienia brak.
- siedmnadziesta
kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.
- sadzić
o zwierzynie czworonożnej: szybko biec.