Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: solnik

solnik

inaczej lizawka.

Solnik, zwany również lizawką, jest urządzeniem łowieckim służącym do podawania soli zwierzynie grubej. W naturalnym środowisku zwierząt sól jest niezbędna dla zachowania równowagi elektrolitowej, a co za tym idzie, zdrowia i prawidłowego funkcjonowania organizmu. Solnik może przybierać różne formy, lecz najczęściej spotykanymi są korytka lub słupki. Korytka wykonane są z tworzywa sztucznego lub metalu i posiadają otwór w dnie umożliwiający wsypanie soli. Słupki z kolei wykonane są z drewna i posiadają otwór na górze przeznaczony do wsypywania soli.

Ważne jest odpowiednie umieszczenie solnika w terenie, gdzie zwierzyna gruba ma zwyczaj przebywania. Najlepiej jest ustawić go w pobliżu ścieżek czy miejsc, gdzie zwierzęta często przechodzą. Ponadto istotne jest dostosowanie wysokości solnika tak, aby zwierzyna mogła łatwo sięgać po sól. Konieczne jest również zabezpieczenie urządzenia przed wpływem deszczu oraz innych warunków atmosferycznych.

Solnik pełni kluczową rolę w utrzymaniu dobrej kondycji i samopoczucia zwierzyny grubej, dlatego też jego odpowiednia instalacja i konserwacja mają istotny wpływ na stan zdrowia populacji dzikich zwierząt.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj solnik w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

sekundowanie

naśladowanie przez wyżla drugiego ligowca, który zwietrzywszy zwierzynę wystawia ją.

strzykacz

rodzaj muchówki obejmujący gatunki, których larwy pasożytują w nosie i przełyku jeleniowatych.

sztuka

pojedynczy zwierz.

siąg

staropolskie określenie rozpiętości skrzydeł ptaków.

strój myśliwski

1) oficjalny ubiór myśliwego członka PZŁ. Do stroju w pełnej gali nosi się odznaczenia łowieckie oraz sznur ozdobny (od prawego ramienia do pierwszego guzika zapinającego kurtkę) oraz (...)

sokołowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego polegający na obowiązku pilnowania gniazd sokołów założonych na danym terenie.

sokoły, sokoły (Falkonidae)

rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.

świstun, świstun (Anas penelope L.)

ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do kaczek pływających (właściwych). W Polsce nielicznie lęgowy, częstszy na przelotach. W czasie lotu wydaje charakterystyczny świst. (...)

sznurować

o wilkach i lisach: posuwać się po linii prostej; pozostawiany trop nazywamy sznurem.

strzała

pocisk do luku lub kuszy składający się z grotu, drzewca i tylca z pierzyskiem. Groty wykonywano z metalu, kamienia lub twardego drewna. Na pionowym zakończeniu tylca było nacięcie do (...)