Definicja hasła: suknia
- suknia
sierść zwierzyny płowej, także dzika.
Suknia to sierść zwierzyny płowej, która jest używana do wykonywania odzieży i innych przedmiotów. Jest to sierść zwierząt takich jak jelenie, daniele, sarny i dziki. Suknia jest bardzo ceniona ze względu na jej trwałość i wytrzymałość. Jest ona bardzo miękka i delikatna w dotyku, a także odporna na uszkodzenia mechaniczne.
Suknia ma również naturalną odporność na wilgoć i łatwo się suszy. Jest doskonałym materiałem do produkcji odzieży myśliwskiej, takiej jak kurtki, spodnie i buty. Ponadto, sukno jest często używane do produkcji akcesoriów myśliwskich, takich jak torby, pasy oraz czapki.
Ponadto sukno może być również wykorzystywane do produkcji mebli, dywanów i tapicerki. Jego wytrzymałość czyni go również odpowiednim materiałem do produkcji ozdobnych skórzanych przedmiotów, takich jak portfele, torebki i paski.
W kontekście myślistwa sukno jest również wykorzystywane do produkcji bielizny myśliwskiej, takiej jak skarpety, rękawiczki czy czapki. Może także posłużyć jako materiał do tworzenia akcesoriów dekoracyjnych związanych z łowiectwem, jak obrazy czy figurki myśliwskie.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj suknia w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- szczotki, szczotki, igły
piórka wyrastające u palców nóg koguta głuszca w okresie godowym, po zakończeniu którego zanikają.
- siedlisko, siedlisko, ekotop
kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, tworzących warunki bytowania określonej roślinności i związanego z nią świata zwierzęcego.
- słupkować
o zającu i króliku: siadać na tylnych nogach (skokach).
- strój bobrowy
mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.
- szarawary
długie kosmate kłaki, obrastające uda ssaków drapieżnych.
- sadło
tłuszcz ze zwierzyny.
- setery
trzy rasy angielskich psów myśliwskich stosowanych do polowań na ptactwo, wywodzących się od angielskich wyżłów długowłosych: s. angielski (lawerak), średniej wielkości, o maści (...)
- strzał
wybuch ładunku prochowego, skupionego w pocisku broni myśliwskiej. Na pocisk w czasie lotu działa opór powietrza oraz siła przyciągania ziemskiego, co w dużym stopniu warunkuje kształt jego (...)
- siać
o broni myśliwskiej mającej duży rozrzut.
- szlakować
staropolskie: tropić zwierzynę.