Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: suknia

suknia

sierść zwierzyny płowej, także dzika.

Suknia to sierść zwierzyny płowej, która jest używana do wykonywania odzieży i innych przedmiotów. Jest to sierść zwierząt takich jak jelenie, daniele, sarny i dziki. Suknia jest bardzo ceniona ze względu na jej trwałość i wytrzymałość. Jest ona bardzo miękka i delikatna w dotyku, a także odporna na uszkodzenia mechaniczne.

Suknia ma również naturalną odporność na wilgoć i łatwo się suszy. Jest doskonałym materiałem do produkcji odzieży myśliwskiej, takiej jak kurtki, spodnie i buty. Ponadto, sukno jest często używane do produkcji akcesoriów myśliwskich, takich jak torby, pasy oraz czapki.

Ponadto sukno może być również wykorzystywane do produkcji mebli, dywanów i tapicerki. Jego wytrzymałość czyni go również odpowiednim materiałem do produkcji ozdobnych skórzanych przedmiotów, takich jak portfele, torebki i paski.

W kontekście myślistwa sukno jest również wykorzystywane do produkcji bielizny myśliwskiej, takiej jak skarpety, rękawiczki czy czapki. Może także posłużyć jako materiał do tworzenia akcesoriów dekoracyjnych związanych z łowiectwem, jak obrazy czy figurki myśliwskie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj suknia w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

sztych

iść na sztych: o zwierzynie idącej wprost na stanowisko myśliwego.

solnik

inaczej lizawka.

stopka

zakończenie kolby broni myśliwskiej.

Sellier and Bellot

czechosłowacka fabryka amunicji myśliwskiej. W Polsce dużym powodzeniem cieszyła się amunicja kulowa tej fabryki.

siekaniec

dawniej używane drobne kawałki posiekanego ołowiu zamiast śrutu.

studzenie tuszy

proces wychłodzenia strzelonej zwierzyny po jej wypatroszeniu. Odbywa się przez powieszenie tuszy w chłodnym i przewiewnym miejscu (szczególnie ważne, gdy jest ciepło).

skłuć

dobić postrzałka kordelasem (w Polsce obecnie zabronione).

strzyże

wąsy zająca.

szczek

głos wydawany przez psy, lisy i sarny.

szronowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.