Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: suknia

suknia

sierść zwierzyny płowej, także dzika.

Suknia to sierść zwierzyny płowej, która jest używana do wykonywania odzieży i innych przedmiotów. Jest to sierść zwierząt takich jak jelenie, daniele, sarny i dziki. Suknia jest bardzo ceniona ze względu na jej trwałość i wytrzymałość. Jest ona bardzo miękka i delikatna w dotyku, a także odporna na uszkodzenia mechaniczne.

Suknia ma również naturalną odporność na wilgoć i łatwo się suszy. Jest doskonałym materiałem do produkcji odzieży myśliwskiej, takiej jak kurtki, spodnie i buty. Ponadto, sukno jest często używane do produkcji akcesoriów myśliwskich, takich jak torby, pasy oraz czapki.

Ponadto sukno może być również wykorzystywane do produkcji mebli, dywanów i tapicerki. Jego wytrzymałość czyni go również odpowiednim materiałem do produkcji ozdobnych skórzanych przedmiotów, takich jak portfele, torebki i paski.

W kontekście myślistwa sukno jest również wykorzystywane do produkcji bielizny myśliwskiej, takiej jak skarpety, rękawiczki czy czapki. Może także posłużyć jako materiał do tworzenia akcesoriów dekoracyjnych związanych z łowiectwem, jak obrazy czy figurki myśliwskie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj suknia w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

strzyże

wąsy zająca.

sak

dawny rodzaj sieci do łapania ptaków.

szczeć

uwłosienie ciała dzików.

sady

zlatywanie się w jedno miejsce kaczek (o świcie) wracających z nocnych żerowisk.

skrzekot

niepłodny mieszaniec koguta cietrzewia i głuszycy.

ściągać

o wyżle: powoli dochodzić do zwietrzonej zwierzyny.

sokoły, sokoły (Falkonidae)

rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.

siekaniec

dawniej używane drobne kawałki posiekanego ołowiu zamiast śrutu.

siedlisko, siedlisko, ekotop

kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, tworzących warunki bytowania określonej roślinności i związanego z nią świata zwierzęcego.

siedmnadziesta

kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.