Definicja hasła: strzał
- strzał
wybuch ładunku prochowego, skupionego w pocisku broni myśliwskiej. Na pocisk w czasie lotu działa opór powietrza oraz siła przyciągania ziemskiego, co w dużym stopniu warunkuje kształt jego toru. Przy strzale kulowym ważne są celność oraz siła rażenia, przy strzale śrutowym siła rażenia (przebicia) związana jest dodatkowo z pokryciem.
Strzał to wybuch ładunku prochowego, skupionego w pocisku broni myśliwskiej. Strzał kulowy odnosi się do strzału z broni, której pociskiem jest kula. Strzał śrutowy natomiast to strzał z broni, której pociskiem jest ładunek śrutu. W obu przypadkach wybuch prochu powoduje wypchnięcie pocisku z lufy broni, nadając mu siłę i kierunek lotu.
Przy strzale kulowym istotne są celność oraz siła rażenia. Celność odnosi się do trafienia celu, a siła rażenia określa zdolność pocisku do przebicia lub unieszkodliwienia zwierzęcia. W przypadku strzału śrutowego siła rażenia (przebicia) związana jest dodatkowo z pokryciem (np. pióra lub futro zwierzęcia).
Dobór odpowiedniego typu broni i amunicji oraz umiejętności strzelca mają kluczowe znaczenie dla skuteczności strzału. Elementy takie jak odległość od celu, wiatr czy ukształtowanie terenu również wpływają na skuteczność strzału.
Wynikiem poprawnego strzału jest trafienie w cel z odpowiednią siłą rażenia, zapewnienie szybkiego i humanitarnego unieszkodliwienia zwierzęcia łownego oraz minimalizacja cierpienia zwierzęcia. Dlatego posiadanie umiejętności strzeleckich jest niezbędne dla każdego myśliwego.
Uwzględnienie wszystkich elementów mających wpływ na wynik strzału wymaga precyzji, wiedzy oraz doświadczenia myśliwego, co przyczynia się do etycznego i efektywnego polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj strzał w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- suka
samica psa, borsuka, jenota i lisa.
- selekcjoner
myśliwy, który po stażu i zdaniu egzaminu selekcjonerskiego posiada uprawnienia do wykonywania odstrzału selekcyjnego.
- sokoły, sokoły (Falkonidae)
rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.
- selekcja zwierzyny
1) naturalna: eliminowanie z łowiska sztuk słabych i chorych przez drapieżniki oraz w wyniku działania czynników atmosferycznych,
2) sztuczna: usuwanie z łowiska przez odstrzał sztuk (...)
- suknia
sierść zwierzyny płowej, także dzika.
- szczeć
uwłosienie ciała dzików.
- szczenić się
o samicy psa, wilka y lisa, borsuka, jenota: wydawać młode na świat.
- szybować
o ptakach: unosić się w powietrzu bez poruszania skrzydłami.
- szczotki, szczotki, igły
piórka wyrastające u palców nóg koguta głuszca w okresie godowym, po zakończeniu którego zanikają.
- skrzydła
1) flanki: krańcowe stanowiska na linii myśliwych, często ustawiane do niej pod kątem prostym;
2) przednie kończyny ptaków.