Definicja hasła: spudłować
- spudłować
nie trafić do zwierzyny.
Spudłowanie to niepowodzenie w polowaniu, które polega na nie trafieniu do zwierzyny. Oznacza to, że strzał został oddany, ale nie trafił w cel. Może to być spowodowane wieloma czynnikami, takimi jak zła technika strzelania, złe warunki atmosferyczne lub zbyt duża odległość między myśliwym a zwierzyną. Strzelanie do zwierzyny jest trudnym zadaniem i wymaga od myśliwego precyzyjnego celowania i umiejętności oceny odległości.
Jeśli myśliwy nie ma dobrej techniki strzelania lub nie potrafi ocenić odległości, może spudłować. Złe warunki atmosferyczne, takie jak silny wiatr lub deszcz, mogą również przeszkadzać w celowaniu i powodować spudłowanie. Myśliwi muszą być bardzo ostrożni podczas polowania i starannie oceniać sytuację przed oddaniem strzału. Należy upewnić się, że istnieje szansa na trafienie do zwierzyny i że warunki są odpowiednie do celowania. W przeciwnym razie istnieje duże ryzyko spudłowania.
Spudłowanie jest nie tylko niepowodzeniem łowieckim, ale również może negatywnie wpływać na populację zwierząt łownych poprzez raniące je bez pośmiertnego upolowania. Dlatego też myśliwi powinni dążyć do minimalizacji przypadków spudłowania poprzez regularne trenowanie umiejętności strzeleckich oraz odpowiednie przygotowanie i uważną ocenę otoczenia przed oddaniem strzału.
W przypadku powtarzających się przypadków spudłowania myśliwy powinien skupić się na poprawie swoich umiejętności, być może nawet poprzez uczestnictwo w kursach doskonalenia strzeleckiego lub konsultacje z doświadczonymi kolegami z łowy.
W konsekwencji unikanie spudłowań stanowi ważny element etyki łowieckiej oraz zdolności zawodowej każdego myśliwego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj spudłować w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- spłonka
część naboju myśliwskiego, w której znajduje się materiał wybuchowy (w nowoczesnych spłonkach Poloxid, Sinoxid, DWH, Gevelotsiroxid - antykorozyjne masy inicjujące) służący do zapalenia (...)
- scypuł
delikatna, owłosiona skóra, porastająca tworzące się poroże jeleniowatych. Po zakończeniu wzrostu poroża s. jest wycierany przez zwierzę o drzewa i krzewy.
- szpony
uzbrojone w długie ostre pazury palce ptaków drapieżnych.
- stożek przejściowy
krótki odcinek przewodu lufy za komorą nabojową o zwężającej się średnicy.
- sól
bardzo ważny składnik zimowego dokarmiania zwierzyny; najlepiej podawać w lizawkach zmieszaną z gliną lub sól kamienną.
- skłusować
pozyskać nielegalnie zwierzynę.
- sarna, sarna (Capreolus capreolus L.)
gatunek łowny z rodziny jeleniowatych z rzędu parzystokopytnych. Długość ciała 95-136 cm, wysokość barkowa 65-90 cm, dł. ogona 2-3,5 cm, ciężar 15- 30 kg. Ubarwienie latem rude, zimą (...)
- siedlisko, siedlisko, ekotop
kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, tworzących warunki bytowania określonej roślinności i związanego z nią świata zwierzęcego.
- szesnastak
jeleń byk mający po osiem odnóg na każdej tyce (sz. regularny) lub przynajmniej na jednej z tyk (sz. nieregularny).
- szukać
o psie myśliwskim szukającym zwierzyny.