Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: szabas

szabas

przerwa w tokach cietrzewich podczas wschodu słońca. Stara legenda mówi, że ptaki czczą słońce, naukowego wyjaśnienia brak.

Szabas to zwyczaj polegający na przerwaniu toków ptaków cietrzewi w momencie wschodu słońca. Jest to przerwa trwająca zazwyczaj od kilku do kilkunastu minut, podczas której ptaki zatrzymują się w powietrzu i nie podejmują żadnych aktywności. Istnieje legenda głosząca, że ptaki czczą słońce w ten sposób, jednak naukowcy nie potwierdzili tego twierdzenia. Niektórzy badacze sugerują, że szabas może być sposobem na uniknięcie konfliktów między ptakami, które mogłyby powstać podczas toków, a także służyć jako czas odpoczynku i regeneracji sił po długim locie. Naukowcy z kolei badają zachowanie ptaków cietrzewi w celu lepszego zrozumienia szabasu oraz jego wpływu na populację tych ptaków. Ich badania mają na celu wyjaśnienie tego zjawiska oraz potencjalnych konsekwencji dla ptaków cietrzewi.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szabas w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

smuż

skóra z zająca i królika.

strzyżak jeleni, strzyżak jeleni, mucha jelenia

szkodliwa muchówka, pasożyt zewnętrzny jelenie, żywi się jego krwią, obłamuje sobie skrzydła w jego sierści. Występuje tam, gdzie licznie bytują jelenie.

studzenie tuszy

proces wychłodzenia strzelonej zwierzyny po jej wypatroszeniu. Odbywa się przez powieszenie tuszy w chłodnym i przewiewnym miejscu (szczególnie ważne, gdy jest ciepło).

sól

bardzo ważny składnik zimowego dokarmiania zwierzyny; najlepiej podawać w lizawkach zmieszaną z gliną lub sól kamienną.

spust

język spustowy, umieszczony pod szyjką broni myśliwskiej; ściągnięcie go powoduje zwolnienie iglicy i strzał. Prawidłowa twardość spustu wynosi: pierwszy 1,7-1,9 kgm, drugi 1,9-2,1 (...)

skrzek

głos sójki.

szarża

atak dzika na myśliwego, szczecina.

świece

oczy żubra, zwierzyny płowej, kozicy, muflona i dzika

siedmnadziesta

kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.

sadzić

o zwierzynie czworonożnej: szybko biec.