Definicja hasła: szabas
- szabas
przerwa w tokach cietrzewich podczas wschodu słońca. Stara legenda mówi, że ptaki czczą słońce, naukowego wyjaśnienia brak.
Szabas to zwyczaj polegający na przerwaniu toków ptaków cietrzewi w momencie wschodu słońca. Jest to przerwa trwająca zazwyczaj od kilku do kilkunastu minut, podczas której ptaki zatrzymują się w powietrzu i nie podejmują żadnych aktywności. Istnieje legenda głosząca, że ptaki czczą słońce w ten sposób, jednak naukowcy nie potwierdzili tego twierdzenia. Niektórzy badacze sugerują, że szabas może być sposobem na uniknięcie konfliktów między ptakami, które mogłyby powstać podczas toków, a także służyć jako czas odpoczynku i regeneracji sił po długim locie. Naukowcy z kolei badają zachowanie ptaków cietrzewi w celu lepszego zrozumienia szabasu oraz jego wpływu na populację tych ptaków. Ich badania mają na celu wyjaśnienie tego zjawiska oraz potencjalnych konsekwencji dla ptaków cietrzewi.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szabas w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- szkodnik
zwierzę wyrządzające szkody w łowisku.
- szesnastak
jeleń byk mający po osiem odnóg na każdej tyce (sz. regularny) lub przynajmniej na jednej z tyk (sz. nieregularny).
- sarna, sarna (Capreolus capreolus L.)
gatunek łowny z rodziny jeleniowatych z rzędu parzystokopytnych. Długość ciała 95-136 cm, wysokość barkowa 65-90 cm, dł. ogona 2-3,5 cm, ciężar 15- 30 kg. Ubarwienie latem rude, zimą (...)
- siekaniec
dawniej używane drobne kawałki posiekanego ołowiu zamiast śrutu.
- szlak
droga, którą zwyczajowo zwierzyna ciągnie podczas swoich wędrówek.
- szlakować
staropolskie: tropić zwierzynę.
- sygnały myśliwskie
umowne sygnały grane na rogu lub trąbce myśliwskiej. Można je podzielić na porozumiewawcze i okolicznościowe. Do okolicznościowych należą sygnałówki na śmierć różnych zwierząt oraz (...)
- sanki
pojazd na płozach ciągnięty przez konia, często używany przez myśliwych w zimie do polowania z podjazdu.
- świeca
pionowy lot śmiertelnie postrzelonego ptaka.
- składanie się
czynność polegająca na włożeniu stopki broni w dołek strzelecki i naprowadzeniu przyrządów celowniczych na cel.