Definicja hasła: siodło
- siodło
charakterystyczna dla samców muflona biała plama po obu stronach grzbietu w okolicy ostatnich żeber.
Siodło to charakterystyczny element anatomiczny samców muflona, będący białą plamą po obu stronach grzbietu w okolicy ostatnich żeber. Jest to jeden z najbardziej rozpoznawalnych elementów anatomicznych tego gatunku, służący do identyfikacji samca oraz monitorowania populacji muflonów. Siodło składa się z gęstego i miękkiego futra, które występuje w kolorze białym lub szarawym, o zazwyczaj owalnym lub trójkątnym kształcie oraz długości od 10 do 20 cm i szerokości od 5 do 10 cm.
Siodło ma także znaczenie behawioralne dla samców muflona, uważane jest za oznakę dominacji i statusu społecznego. Samce posiadające większe i bardziej widoczne siodło są postrzegane jako silniejsze i atrakcyjniejsze dla samic. Ponadto siodło może być wykorzystywane do identyfikacji samców przez myśliwych oraz badaczy do celów monitorowania populacji tych zwierząt. Dzięki swojej charakterystycznej budowie, siodło stanowi istotny element diagnozowania płci samców w terenie oraz wpływa na zachowania społeczne muflonów.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj siodło w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- świece
oczy żubra, zwierzyny płowej, kozicy, muflona i dzika
- suknia
sierść zwierzyny płowej, także dzika.
- skałkówka
dawna broń myśliwska, w której kurek był zaopatrzony w skałką, później zastąpiony pistonem.
- śladować
dawniej tropić.
- sąd łowiecki
sąd koleżeński PZŁ, rozpatrujący wykroczenia przeciwko ustawie, przepisom i regulaminom łowieckim, a także przeciwko etyce łowieckiej. Posiada dwie instancje: sąd wojewódzki i sąd (...)
- szczypce
dawniej kleszcze używane do łapania borsuków żywcem.
- skrzek
głos sójki.
- sarna, sarna (Capreolus capreolus L.)
gatunek łowny z rodziny jeleniowatych z rzędu parzystokopytnych. Długość ciała 95-136 cm, wysokość barkowa 65-90 cm, dł. ogona 2-3,5 cm, ciężar 15- 30 kg. Ubarwienie latem rude, zimą (...)
- siąg
staropolskie określenie rozpiętości skrzydeł ptaków.
- stójka
zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.