Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: sadło

sadło

tłuszcz ze zwierzyny.

Sadło to tłuszcz zwierzęcy, który jest pozyskiwany podczas obróbki mięsa zwierzyny. Istnieje wiele rodzajów sadła, zależnie od gatunku zwierzęcia, z którego pochodzi. Może być ono pozyskiwane m.in. z dzikich świń, dzikich kaczek, dzikich gęsi, dzikich ptaków, jeleni czy saren. Poza wykorzystaniem kulinarnym, sadło jest również używane do produkcji mydła i innych produktów oraz jako środek smarowy lub dodatek do paszy dla zwierząt. W kuchni może być używane do smażenia mięsa lub warzyw i przygotowywania sosów czy słodkich potraw. Sadło bywa też wykorzystywane do smarowania pieczywa czy ciasta.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sadło w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

strój bobrowy

mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.

sterówki

długie pióra osadzone wachlarzowa to w okolicy ogona ptaków, w czasie lotu rozpostarte tworzą płat sterowy.

spudłować

nie trafić do zwierzyny.

stękać

o byku łosia i jelenia: wydawać głos zbliżony do stękania (w okresie godowym).

świstun, świstun (Anas penelope L.)

ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do kaczek pływających (właściwych). W Polsce nielicznie lęgowy, częstszy na przelotach. W czasie lotu wydaje charakterystyczny świst. (...)

stójka

zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.

sroka, sroka (pica pica)

ptak z rodziny krukowatych o czarno-białym upierzeniu i długim czarnym ogonie. Jest poważnym szkodnikiem w miejscach, gdzie występuje zwierzyna drobna; wiosną żywi się m.in. jajami, (...)

słonka, słonka (Scolopax rusticola L.)

ptak łowny z rodziny brodźców, ma bardzo długi, prosty dziób i krótkie nogi, oczy osadzone wysoko w tyle głowy, upierzenie rdzawobrunatne z ciemniejszymi pręgami. Długość ciała 34-38 (...)

szlak

droga, którą zwyczajowo zwierzyna ciągnie podczas swoich wędrówek.

sokołowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego polegający na obowiązku pilnowania gniazd sokołów założonych na danym terenie.