Definicja hasła: sierść
- sierść
uwłosienie ciała zwierzyny czworonożnej.
Sierść to owłosienie ciała zwierzyny czworonożnej, stanowiące jej zewnętrzne pokrycie. Jest to ważny element fizjologii i adaptacji zwierząt do warunków środowiska, spełniający różnorodne funkcje. Sierść pełni przede wszystkim rolę ochronną, izolując zwierzę przed zimnem, wilgocią i innymi niekorzystnymi czynnikami atmosferycznymi. Ponadto może również stanowić kamuflaż, pomagając zwierzętom ukryć się w ich naturalnym środowisku lub odstraszyć drapieżniki poprzez rozwianie się i wydawanie dźwięków.
W kontekście łowieckim sierść jest istotnym elementem w identyfikacji gatunku oraz płci zwierzyny, co ma znaczenie przy określaniu warunków polowań oraz ochrony poszczególnych populacji. Różnice w rodzaju sierści pomiędzy gatunkami mogą być istotne także dla myśliwych praktykujących myślistwo etnograficzne. Dodatkowym aspektem jest znaczenie sierści jako surowca naturalnego używanego w przemyśle odzieżowym i rzemieślniczym.
Poprzez swoją charakterystykę, grubość i kolor, sierść stanowi ważny element estetyczny dla kolekcjonerów trofeów myśliwskich, a także dla osób zajmujących się sztuką i rzemiosłem artystycznym opartym na wykorzystaniu materiałów pochodzenia zwierzęcego. W związku z tym aspektem, zagospodarowanie sierści pozyskanej podczas polowań ma istotne znaczenie zarówno ekonomiczne, jak i kulturowe.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sierść w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sznurować
o wilkach i lisach: posuwać się po linii prostej; pozostawiany trop nazywamy sznurem.
- sztych
iść na sztych: o zwierzynie idącej wprost na stanowisko myśliwego.
- studzenie tuszy
proces wychłodzenia strzelonej zwierzyny po jej wypatroszeniu. Odbywa się przez powieszenie tuszy w chłodnym i przewiewnym miejscu (szczególnie ważne, gdy jest ciepło).
- skrzekot
niepłodny mieszaniec koguta cietrzewia i głuszycy.
- selekt
sztuka przeznaczona na odstrzał selekcyjny.
- spudłować
nie trafić do zwierzyny.
- sokolnictwo
układanie i polowanie z ptakami drapieżnymi (sokołami, jastrzębiami, a nawet orłami), szczególnie rozpowszechnione w średniowieczu. Młodego ptaka ukróca się, czyli przyzwyczaja do ludzi, (...)
- sztucer
myśliwska broń kulowa: może być pojedynczy, podwójny (o pionowym lub poziomym układzie luf) oraz powtarzalny (repetier lub automat). Najczęściej używane w Polsce sztucery mają kaliber 7 (...)
- spłonka
część naboju myśliwskiego, w której znajduje się materiał wybuchowy (w nowoczesnych spłonkach Poloxid, Sinoxid, DWH, Gevelotsiroxid - antykorozyjne masy inicjujące) służący do zapalenia (...)
- samopał
kłusownicza broń działająca po potrąceniu przez przechodzącego zwierza linki przymocowanej do spustu broni, wycelowanej na przesmyk zwierzyny.