Definicja hasła: sierść
- sierść
uwłosienie ciała zwierzyny czworonożnej.
Sierść to owłosienie ciała zwierzyny czworonożnej, stanowiące jej zewnętrzne pokrycie. Jest to ważny element fizjologii i adaptacji zwierząt do warunków środowiska, spełniający różnorodne funkcje. Sierść pełni przede wszystkim rolę ochronną, izolując zwierzę przed zimnem, wilgocią i innymi niekorzystnymi czynnikami atmosferycznymi. Ponadto może również stanowić kamuflaż, pomagając zwierzętom ukryć się w ich naturalnym środowisku lub odstraszyć drapieżniki poprzez rozwianie się i wydawanie dźwięków.
W kontekście łowieckim sierść jest istotnym elementem w identyfikacji gatunku oraz płci zwierzyny, co ma znaczenie przy określaniu warunków polowań oraz ochrony poszczególnych populacji. Różnice w rodzaju sierści pomiędzy gatunkami mogą być istotne także dla myśliwych praktykujących myślistwo etnograficzne. Dodatkowym aspektem jest znaczenie sierści jako surowca naturalnego używanego w przemyśle odzieżowym i rzemieślniczym.
Poprzez swoją charakterystykę, grubość i kolor, sierść stanowi ważny element estetyczny dla kolekcjonerów trofeów myśliwskich, a także dla osób zajmujących się sztuką i rzemiosłem artystycznym opartym na wykorzystaniu materiałów pochodzenia zwierzęcego. W związku z tym aspektem, zagospodarowanie sierści pozyskanej podczas polowań ma istotne znaczenie zarówno ekonomiczne, jak i kulturowe.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sierść w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- ślimy
rogi muflona.
- sfora
1) rzemień służący do prowadzenia psów gończych)
2) para psów gończych.
- szczenić się
o samicy psa, wilka y lisa, borsuka, jenota: wydawać młode na świat.
- sznur
trop wilka lub lisa.
- siedlisko, siedlisko, ekotop
kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, tworzących warunki bytowania określonej roślinności i związanego z nią świata zwierzęcego.
- szybować
o ptakach: unosić się w powietrzu bez poruszania skrzydłami.
- słonka, słonka (Scolopax rusticola L.)
ptak łowny z rodziny brodźców, ma bardzo długi, prosty dziób i krótkie nogi, oczy osadzone wysoko w tyle głowy, upierzenie rdzawobrunatne z ciemniejszymi pręgami. Długość ciała 34-38 (...)
- strychulec
krótko obcięty ogon wyżła niemieckiego.
- szronowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.
- sokolnik
1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.