Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: sidło

sidło

pętla służąca kłusownikowi do łapania ptaków.

Sidło to jedno z najstarszych narzędzi łowieckich, wykorzystywane głównie do łapania ptaków oraz mniejszych ssaków. Składa się ze sznurka lub drutu uformowanego w pętlę, która zaciska się wokół ciała zwierzęcia po jego wejściu. Sidła były dawniej stosowane przez kłusowników do nielegalnego polowania na ptactwo, co przyczyniało się do dezorganizacji populacji dzikiej fauny. Odpowiedzialne i legalne użytkowanie sidła jest ściśle regulowane prawem łowieckim, a jego używanie controluje odpowiednie organy zarządzania przyrodą.

Sidło może przybierać różne formy i rozmiary w zależności od celu polowań oraz lokalnej tradycji łowieckiej. Poza tradycyjnymi sidłami wykonanymi ręcznie, istnieją również nowoczesne wersje, które mogą być wyposażone w dodatkowe elementy ułatwiające złapanie zwierzęcia lub minimalizujące cierpienie podczas uwięzienia.

Współczesna ochrona fauny i flory oraz przepisy dotyczące ochrony przyrody skutecznie eliminują stosowanie sidła do niedozwolonych celów i skupiają się na kontrolowanym użytkowaniu narzędzia przez osoby uprawnione, np. pracowników służb ochrony przyrody lub badaczy prowadzących monitoring populacji zwierząt. Dzięki temu możliwe jest utrzymanie równowagi ekosystemów, zapobieganie kłusownictwu i zachowanie różnorodności biologicznej na obszarach naturalnych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sidło w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

strój myśliwski

1) oficjalny ubiór myśliwego członka PZŁ. Do stroju w pełnej gali nosi się odznaczenia łowieckie oraz sznur ozdobny (od prawego ramienia do pierwszego guzika zapinającego kurtkę) oraz (...)

szczwacz

członek dawnej książęcej służby łowieckiej, układacz chartów i ogarów.

szydło

ostre zakończenie tyki jelenia byka lub kozła.

strąbić

zwołać myśliwych za pomocą trąbki myśliwskiej na zbiórkę.

sokołowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego polegający na obowiązku pilnowania gniazd sokołów założonych na danym terenie.

szlak

droga, którą zwyczajowo zwierzyna ciągnie podczas swoich wędrówek.

strój bobrowy

mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.

sarna, sarna (Capreolus capreolus L.)

gatunek łowny z rodziny jeleniowatych z rzędu parzystokopytnych. Długość ciała 95-136 cm, wysokość barkowa 65-90 cm, dł. ogona 2-3,5 cm, ciężar 15- 30 kg. Ubarwienie latem rude, zimą (...)

stożek przejściowy

krótki odcinek przewodu lufy za komorą nabojową o zwężającej się średnicy.

słonka, słonka (Scolopax rusticola L.)

ptak łowny z rodziny brodźców, ma bardzo długi, prosty dziób i krótkie nogi, oczy osadzone wysoko w tyle głowy, upierzenie rdzawobrunatne z ciemniejszymi pręgami. Długość ciała 34-38 (...)