Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: sidło

sidło

pętla służąca kłusownikowi do łapania ptaków.

Sidło to jedno z najstarszych narzędzi łowieckich, wykorzystywane głównie do łapania ptaków oraz mniejszych ssaków. Składa się ze sznurka lub drutu uformowanego w pętlę, która zaciska się wokół ciała zwierzęcia po jego wejściu. Sidła były dawniej stosowane przez kłusowników do nielegalnego polowania na ptactwo, co przyczyniało się do dezorganizacji populacji dzikiej fauny. Odpowiedzialne i legalne użytkowanie sidła jest ściśle regulowane prawem łowieckim, a jego używanie controluje odpowiednie organy zarządzania przyrodą.

Sidło może przybierać różne formy i rozmiary w zależności od celu polowań oraz lokalnej tradycji łowieckiej. Poza tradycyjnymi sidłami wykonanymi ręcznie, istnieją również nowoczesne wersje, które mogą być wyposażone w dodatkowe elementy ułatwiające złapanie zwierzęcia lub minimalizujące cierpienie podczas uwięzienia.

Współczesna ochrona fauny i flory oraz przepisy dotyczące ochrony przyrody skutecznie eliminują stosowanie sidła do niedozwolonych celów i skupiają się na kontrolowanym użytkowaniu narzędzia przez osoby uprawnione, np. pracowników służb ochrony przyrody lub badaczy prowadzących monitoring populacji zwierząt. Dzięki temu możliwe jest utrzymanie równowagi ekosystemów, zapobieganie kłusownictwu i zachowanie różnorodności biologicznej na obszarach naturalnych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sidło w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

sadlisty

o zwierzynie obrośniętej tłuszczem.

szkody łowieckie

zniszczenie przez zwierzęta łowne plonów pól, ogrodów i lasów.

strzała

pocisk do luku lub kuszy składający się z grotu, drzewca i tylca z pierzyskiem. Groty wykonywano z metalu, kamienia lub twardego drewna. Na pionowym zakończeniu tylca było nacięcie do (...)

siąg

staropolskie określenie rozpiętości skrzydeł ptaków.

szczypce

dawniej kleszcze używane do łapania borsuków żywcem.

siuta

inaczej koza.

świeca

pionowy lot śmiertelnie postrzelonego ptaka.

ściągać

o wyżle: powoli dochodzić do zwietrzonej zwierzyny.

stanowić

o psach myśliwskich: zatrzymać w miejscu gonionego zwierza, dając myśliwemu możliwość dojścia i oddania strzału.

sokolnik

1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.