Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: sak

sak

dawny rodzaj sieci do łapania ptaków.

Sak to dawny rodzaj sieci używanej do łapania ptaków, stosowany głównie w starożytnym Egipcie i Grecji. Konstrukcja saku polegała na użyciu grubych, mocnych nici rozciągniętych między dwoma punktami, co umożliwiało łapanie ptaków. W starożytności saki były wykorzystywane zarówno do pozyskiwania pożywienia, jak i jako składniki ofiar składanych bogom. Ponadto, saki były także używane przez myśliwych do polowania na ptaki zarówno w celach spożywczych, jak i dla sportu.

Oprócz polowań i ofiar religijnych, saki miały również inne zastosowania praktyczne. Były wykorzystywane do ochrony upraw przed szkodnikami i ptactwem oraz ułatwiały ochronę ludzi przed dzikimi zwierzętami takimi jak wilki czy niedźwiedzie. Ich wszechstronność sprawiała, że stanowiły istotny element życia codziennego ludzi w owym czasie, zarówno z punktu widzenia zdobycia pożywienia, jak i zapewnienia bezpieczeństwa.

Wspomniane zastosowania saku odzwierciedlają jego znaczenie jako narzędzia o wielofunkcyjnym charakterze, które wpisywało się w szeroko pojęty kontekst łowiecki oraz codzienność społeczności starożytnych cywilizacji. Jego rola nie ograniczała się jedynie do polowania czy też kultu religijnego – sak pełnił istotną rolę zarówno w aspekcie praktycznym, jak i symbolicznym życia ówczesnych społeczności.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sak w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

syk

jeden z głosów wydawanych przez cietrzewie na tokach.

szczotki, szczotki, igły

piórka wyrastające u palców nóg koguta głuszca w okresie godowym, po zakończeniu którego zanikają.

szesnastka

myśliwska broń śrutowa kal. 16.

szpile

inaczej raciczki.

samura

inaczej locha.

szarawary

długie kosmate kłaki, obrastające uda ssaków drapieżnych.

składność broni

zaleta broni, która zależy od dopasowania jej do budowy anatomicznej myśliwego (zob. dopasowywanie broni).

studzenie tuszy

proces wychłodzenia strzelonej zwierzyny po jej wypatroszeniu. Odbywa się przez powieszenie tuszy w chłodnym i przewiewnym miejscu (szczególnie ważne, gdy jest ciepło).

skrocz

charakterystyczny kłus łosia polegający na równoczesnym posuwaniu obu prawych nóg, a następnie obu lewych.

scypuł

delikatna, owłosiona skóra, porastająca tworzące się poroże jeleniowatych. Po zakończeniu wzrostu poroża s. jest wycierany przez zwierzę o drzewa i krzewy.