Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: sak

sak

dawny rodzaj sieci do łapania ptaków.

Sak to dawny rodzaj sieci używanej do łapania ptaków, stosowany głównie w starożytnym Egipcie i Grecji. Konstrukcja saku polegała na użyciu grubych, mocnych nici rozciągniętych między dwoma punktami, co umożliwiało łapanie ptaków. W starożytności saki były wykorzystywane zarówno do pozyskiwania pożywienia, jak i jako składniki ofiar składanych bogom. Ponadto, saki były także używane przez myśliwych do polowania na ptaki zarówno w celach spożywczych, jak i dla sportu.

Oprócz polowań i ofiar religijnych, saki miały również inne zastosowania praktyczne. Były wykorzystywane do ochrony upraw przed szkodnikami i ptactwem oraz ułatwiały ochronę ludzi przed dzikimi zwierzętami takimi jak wilki czy niedźwiedzie. Ich wszechstronność sprawiała, że stanowiły istotny element życia codziennego ludzi w owym czasie, zarówno z punktu widzenia zdobycia pożywienia, jak i zapewnienia bezpieczeństwa.

Wspomniane zastosowania saku odzwierciedlają jego znaczenie jako narzędzia o wielofunkcyjnym charakterze, które wpisywało się w szeroko pojęty kontekst łowiecki oraz codzienność społeczności starożytnych cywilizacji. Jego rola nie ograniczała się jedynie do polowania czy też kultu religijnego – sak pełnił istotną rolę zarówno w aspekcie praktycznym, jak i symbolicznym życia ówczesnych społeczności.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sak w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

szczwać

polować z chartami.

szronowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.

samopał

kłusownicza broń działająca po potrąceniu przez przechodzącego zwierza linki przymocowanej do spustu broni, wycelowanej na przesmyk zwierzyny.

siodło

charakterystyczna dla samców muflona biała plama po obu stronach grzbietu w okolicy ostatnich żeber.

szczotki, szczotki, igły

piórka wyrastające u palców nóg koguta głuszca w okresie godowym, po zakończeniu którego zanikają.

scypuł

delikatna, owłosiona skóra, porastająca tworzące się poroże jeleniowatych. Po zakończeniu wzrostu poroża s. jest wycierany przez zwierzę o drzewa i krzewy.

spust

język spustowy, umieszczony pod szyjką broni myśliwskiej; ściągnięcie go powoduje zwolnienie iglicy i strzał. Prawidłowa twardość spustu wynosi: pierwszy 1,7-1,9 kgm, drugi 1,9-2,1 (...)

szarak

popularna nazwa zająca szaraka.

starka

samica ptaka wodząca młode.

sztucer

myśliwska broń kulowa: może być pojedynczy, podwójny (o pionowym lub poziomym układzie luf) oraz powtarzalny (repetier lub automat). Najczęściej używane w Polsce sztucery mają kaliber 7 (...)