Definicja hasła: sak
- sak
dawny rodzaj sieci do łapania ptaków.
Sak to dawny rodzaj sieci używanej do łapania ptaków, stosowany głównie w starożytnym Egipcie i Grecji. Konstrukcja saku polegała na użyciu grubych, mocnych nici rozciągniętych między dwoma punktami, co umożliwiało łapanie ptaków. W starożytności saki były wykorzystywane zarówno do pozyskiwania pożywienia, jak i jako składniki ofiar składanych bogom. Ponadto, saki były także używane przez myśliwych do polowania na ptaki zarówno w celach spożywczych, jak i dla sportu.
Oprócz polowań i ofiar religijnych, saki miały również inne zastosowania praktyczne. Były wykorzystywane do ochrony upraw przed szkodnikami i ptactwem oraz ułatwiały ochronę ludzi przed dzikimi zwierzętami takimi jak wilki czy niedźwiedzie. Ich wszechstronność sprawiała, że stanowiły istotny element życia codziennego ludzi w owym czasie, zarówno z punktu widzenia zdobycia pożywienia, jak i zapewnienia bezpieczeństwa.
Wspomniane zastosowania saku odzwierciedlają jego znaczenie jako narzędzia o wielofunkcyjnym charakterze, które wpisywało się w szeroko pojęty kontekst łowiecki oraz codzienność społeczności starożytnych cywilizacji. Jego rola nie ograniczała się jedynie do polowania czy też kultu religijnego – sak pełnił istotną rolę zarówno w aspekcie praktycznym, jak i symbolicznym życia ówczesnych społeczności.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sak w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- spudłować
nie trafić do zwierzyny.
- strzykacz
rodzaj muchówki obejmujący gatunki, których larwy pasożytują w nosie i przełyku jeleniowatych.
- sekundowanie
naśladowanie przez wyżla drugiego ligowca, który zwietrzywszy zwierzynę wystawia ją.
- sprężyna powrotna
mechanizm w samoczynnej broni myśliwskiej, powodujący po strzale ruch części zamka ku przodowi w celu wprowadzenia naboju do komory nabojowej i zaryglowania zamka.
- świadectwo pochodzenia zwierzyny
druk ścisłego zarachowania dokumentujący legalność pozyskania przewożonej sztuki; wystawia go dzierżawca obwodu łowieckiego.
- szronowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.
- suknia
sierść zwierzyny płowej, także dzika.
- sokoły, sokoły (Falkonidae)
rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.
- szczuć
gonić zwierzę chartami w polu.
- strzyc
1) o zającach i królikach: obgryzać rośliny;
2) o zającach, dzikach i jeleniowatych: nastawiać uszu.