Definicja hasła: szczwacz
- szczwacz
członek dawnej książęcej służby łowieckiej, układacz chartów i ogarów.
Szczwacz to członek dawnej książęcej służby łowieckiej, specjalista w dziedzinie przygotowywania chartów i ogarów. W czasach feudalnych, szczwacz pełnił istotną rolę jako osoba wyspecjalizowana w przygotowywaniu narzędzi i psów do polowań. Jego głównym zadaniem było dopilnowanie, aby psy (ogary) były odpowiednio wyszkolone oraz zdolne do efektywnego współdziałania z myśliwymi podczas polowań. Oprócz tego szczwacz miał obowiązek sporządzania chartów, czyli specjalnych sieci używanych do polowań na ptaki. Jego zadania to również kontrola i przygotowanie innych narzędzi łowieckich, takich jak łuki, strzały oraz organizacja transportu zdobyczy i przechowywanie mięsa po zakończonych polowaniach.
W społeczeństwach feudalnych szczwacze cieszyli się dużym uznaniem ze względu na swoje umiejętności i szeroką wiedzę z zakresu łowiectwa. Usługi szczwaczy były cenione przez szlachtę i arystokrację, co często skutkowało pobieraniem opłat za ich usługi. Szczwacze często pełnili służbę u szlacheckich rodzin jako ich prywatni specjaliści od polowań, pomagając w organizacji i przeprowadzaniu dzikich polowań na terenie państwa feudalnego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szczwacz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sygnały myśliwskie
umowne sygnały grane na rogu lub trąbce myśliwskiej. Można je podzielić na porozumiewawcze i okolicznościowe. Do okolicznościowych należą sygnałówki na śmierć różnych zwierząt oraz (...)
- szyjka
węższa część łoża służąca za uchwyt broni.
- Sellier and Bellot
czechosłowacka fabryka amunicji myśliwskiej. W Polsce dużym powodzeniem cieszyła się amunicja kulowa tej fabryki.
- szronowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.
- sokolnik
1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.
- strychulec
krótko obcięty ogon wyżła niemieckiego.
- studzenie tuszy
proces wychłodzenia strzelonej zwierzyny po jej wypatroszeniu. Odbywa się przez powieszenie tuszy w chłodnym i przewiewnym miejscu (szczególnie ważne, gdy jest ciepło).
- skałka
ostry kawałek krzemienia do krzesania iskier w broni skałkowej.
- setery
trzy rasy angielskich psów myśliwskich stosowanych do polowań na ptactwo, wywodzących się od angielskich wyżłów długowłosych: s. angielski (lawerak), średniej wielkości, o maści (...)
- szarża
atak dzika na myśliwego, szczecina.