Definicja hasła: strzelony
- strzelony
o zwierzynie trafionej śmiertelnie.
Strzelony - termin używany w kontekście polowania, oznaczający zwierzynę trafioną śmiertelnie, która upadła po trafieniu kulą, strzałem lub innym środkiem z broni palnej. W praktyce łowieckiej jest to moment, gdy zwierzyna odnaleziona zostaje już martwa, po trafieniu i oddaniu strzału przez myśliwego. Termin "strzelony" może być również używany w odniesieniu do samego aktu trafienia zwierzyny, oznaczając moment śmiertelnego trafienia.
Podczas polowania ważne jest, aby myśliwy umiał prawidłowo ocenić czy zwierzę zostało właściwie trafione i czy potrzebne jest dalsze ściganie. Stąd właśnie pojawia się określenie "strzelony", które informuje o tym, że dany egzemplarz zwierzyny został trafiony w sposób skuteczny i nie wymaga dalszych działań ze strony myśliwego.
Ocenienie statusu "strzelonej" zwierzyny jest istotne zarówno dla bezpieczeństwa polujących jak i etycznych aspektów polowania. Poprawna ocena stanu strzelonej zwierzyny pozwala na ograniczenie cierpień zwierzęcia i efektywne wykorzystanie zdobyczy łowieckiej.
W kontekście prawnym, status "strzelonej" zwierzyny może mieć znaczenie dla regulacji dotyczących limitów i zasad odstrzału poszczególnych gatunków oraz wymogów związanych z raportowaniem wyników polowań. Odpowiednia identyfikacja strzelonej zwierzyny może wpływać także na obowiązujące przepisy dotyczące rejestracji zdobyczy łowieckiej oraz procesu przetwarzania oraz dystrybucji mięsa.
Wnioski dotyczące statusu strzelonej zwierzyny są również istotne dla prowadzenia badań naukowych nad populacjami dzikich gatunków oraz dla monitorowania stanu zdrowia i żerowania poszczególnych jednostek. Dzięki dokładnej klasyfikacji strzelonych egzemplarzy możliwe jest uzyskanie danych przydatnych do planowania racjonalnego zagospodarowania populacji oraz działań mających na celu zachowanie równowagi ekosystemów naturalnych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj strzelony w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- szczerbinka
część przyrządu celowniczego na lufie kulowej lub kombinowanej broni myśliwskiej w postaci blaszki z pionowym wycięciem.
- sokolnik
1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.
- szesnastak
jeleń byk mający po osiem odnóg na każdej tyce (sz. regularny) lub przynajmniej na jednej z tyk (sz. nieregularny).
- skałkówka
dawna broń myśliwska, w której kurek był zaopatrzony w skałką, później zastąpiony pistonem.
- słuchy
uszy dzika, zająca i królika.
- świece
oczy żubra, zwierzyny płowej, kozicy, muflona i dzika
- sfora
1) rzemień służący do prowadzenia psów gończych)
2) para psów gończych.
- siedlisko, siedlisko, ekotop
kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, tworzących warunki bytowania określonej roślinności i związanego z nią świata zwierzęcego.
- skrzekot
niepłodny mieszaniec koguta cietrzewia i głuszycy.
- Sellier and Bellot
czechosłowacka fabryka amunicji myśliwskiej. W Polsce dużym powodzeniem cieszyła się amunicja kulowa tej fabryki.