Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: szybować

szybować

o ptakach: unosić się w powietrzu bez poruszania skrzydłami.

Szybowanie jest jednym z najbardziej charakterystycznych zachowań ptaków, polegającym na unoszeniu się w powietrzu bez poruszania skrzydłami. Ptaki wykorzystują różne rodzaje siły nośnej, takie jak wiatr, prądy powietrza lub ciepłe powietrze do utrzymania się w powietrzu. Jest to efektywny sposób oszczędzania energii, ponieważ ptaki nie muszą wykorzystywać skrzydeł do lotu. Szybowanie pozwala im osiągać duże prędkości i wysokości, a niektóre gatunki potrafią nawet szybować na kilku kilometrowej wysokości. Szybowanie jest szczególnie popularne u ptaków drapieżnych, którzy wykorzystują je do obserwacji otoczenia i polowania na ofiary z góry. Dodatkowo, szybowanie może być wykorzystywane przez ptaki do migracji, umożliwiając im przeloty na duże odległości z mniejszym wysiłkiem niż lot z aktywnym użyciem skrzydeł.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szybować w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

szuwary

zarośla roślin zielonych (sitowie, tatarak itp.) nad brzegami stawów i jezior.

stroik

woabik na ptaki, rodzaj piaszczałki.

świece

oczy żubra, zwierzyny płowej, kozicy, muflona i dzika

szlakować

staropolskie: tropić zwierzynę.

ssaki, ssaki (Mammalia)

najwyżej uorganizowana gromada kręgowców. Cechy charakterystyczne to m.in. najlepiej rozwinięty mózg, stała temperatura ciała, obecność okrywy włosowej, posiadanie przepony oraz zęby (...)

sylwetka

obrys zwierza lub ptaka, pozwalający na określenie jego przynależności gatunkowej.

siedmnadziesta

kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.

strzelanie myśliwskie

zawody na strzelnicy obejmujące konkurencje: strzelanie do stojącego rogacza i biegnącego dzika (kula) oraz krąg myśliwski, przeloty, oś myśliwska i strzelanie do biegnącego zająca (...)

sparować się

o ptakach: łączyć się w pary w okresie godowym.

sokolnik

1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.