Definicja hasła: stękać
- stękać
o byku łosia i jelenia: wydawać głos zbliżony do stękania (w okresie godowym).
Stękanie jest charakterystycznym zachowaniem występującym u byków łosia i jelenia w okresie godowym. Polega na wydawaniu głośnego dźwięku, który ma za zadanie zwrócić uwagę samic i zaprosić je do godów. Jednocześnie samce stosują stękanie, by ostrzec inne samce o swojej obecności oraz zaznaczyć terytorium. Ten donośny dźwięk składa się z kilku pojedynczych sylab, które są powtarzane w regularnych odstępach czasu i mogą być słyszane nawet kilka kilometrów dalej. Stękanie trwa zwykle od kilku sekund do kilku minut i jest ważnym elementem zachowań godowych u tych gatunków. Uważane jest również za oznakę siły i gotowości samca do walki o samice.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj stękać w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- siać
o broni myśliwskiej mającej duży rozrzut.
- strzykacz
rodzaj muchówki obejmujący gatunki, których larwy pasożytują w nosie i przełyku jeleniowatych.
- sadowić
umieszczać ptaka łowczego na berle.
- sadło
tłuszcz ze zwierzyny.
- siedmnadziesta
kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.
- szyna
połączenie luf broni myśliwskiej śrutowej lub kombinowanej; na górnej szynie umieszczone są przyrządy celownicze.
- ssaki, ssaki (Mammalia)
najwyżej uorganizowana gromada kręgowców. Cechy charakterystyczne to m.in. najlepiej rozwinięty mózg, stała temperatura ciała, obecność okrywy włosowej, posiadanie przepony oraz zęby (...)
- śrut
ołowiane kulki o średnicy 2-4,5 mm, stanowiące pocisk naboju do broni śrutowej (zob. Amunicja myśliwska). Śrut numerujemy od nr (...)
- strój bobrowy
mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.
- szkodnik
zwierzę wyrządzające szkody w łowisku.