Definicja hasła: seter irlandzki
- seter irlandzki
pies średniej wielkości (60-65 cm) o jedwabistej mahoniowej sierści. Łeb wąski, oczy brązowe, uszy osadzone nisko, ogon długi. Dojrzewa wolno, bardzo często hodowany przez niemyśliwych, co ujemnie wpłynęło na użytkowość tej rasy (zob. setery).
Seter irlandzki to średniej wielkości pies, osiągający wysokość od 60 do 65 cm. Charakteryzuje się jedwabistą, mahoniową sierścią, wąskim łbem, brązowymi oczami, uszami osadzonymi nisko i długim ogonem. Dojrzewa wolno i jest często hodowany przez niemyśliwych, co negatywnie wpływa na jego użytkowość. Jest jedną z trzech ras angielskich psów myśliwskich stosowanych do polowań na ptactwo, wywodzących się od angielskich wyżłów długowłosych. Mniej popularny niż seter angielski i szkocki, seter irlandzki jest wszechstronny i łatwy w układaniu. Używany jest do polowań na ptactwo polne i błotne. Pies ten charakteryzuje się pięknym wyglądem i doskonałym charakterem oraz jest inteligentny, przywiązany do właściciela i posłuszny. Wymaga regularnego czesania i pielęgnacji sierści, aby zachować jej piękny wygląd.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj seter irlandzki w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sterówki
długie pióra osadzone wachlarzowa to w okolicy ogona ptaków, w czasie lotu rozpostarte tworzą płat sterowy.
- szczek
głos wydawany przez psy, lisy i sarny.
- samopał
kłusownicza broń działająca po potrąceniu przez przechodzącego zwierza linki przymocowanej do spustu broni, wycelowanej na przesmyk zwierzyny.
- szarawary
długie kosmate kłaki, obrastające uda ssaków drapieżnych.
- stójka
zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.
- siodło
charakterystyczna dla samców muflona biała plama po obu stronach grzbietu w okolicy ostatnich żeber.
- strzyc
1) o zającach i królikach: obgryzać rośliny;
2) o zającach, dzikach i jeleniowatych: nastawiać uszu.
- słupkować
o zającu i króliku: siadać na tylnych nogach (skokach).
- ślepia
oczy czworonożnych drapieżników.
- szczuć
gonić zwierzę chartami w polu.