Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: seter irlandzki

seter irlandzki

pies średniej wielkości (60-65 cm) o jedwabistej mahoniowej sierści. Łeb wąski, oczy brązowe, uszy osadzone nisko, ogon długi. Dojrzewa wolno, bardzo często hodowany przez niemyśliwych, co ujemnie wpłynęło na użytkowość tej rasy (zob. setery).

Seter irlandzki to średniej wielkości pies, osiągający wysokość od 60 do 65 cm. Charakteryzuje się jedwabistą, mahoniową sierścią, wąskim łbem, brązowymi oczami, uszami osadzonymi nisko i długim ogonem. Dojrzewa wolno i jest często hodowany przez niemyśliwych, co negatywnie wpływa na jego użytkowość. Jest jedną z trzech ras angielskich psów myśliwskich stosowanych do polowań na ptactwo, wywodzących się od angielskich wyżłów długowłosych. Mniej popularny niż seter angielski i szkocki, seter irlandzki jest wszechstronny i łatwy w układaniu. Używany jest do polowań na ptactwo polne i błotne. Pies ten charakteryzuje się pięknym wyglądem i doskonałym charakterem oraz jest inteligentny, przywiązany do właściciela i posłuszny. Wymaga regularnego czesania i pielęgnacji sierści, aby zachować jej piękny wygląd.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj seter irlandzki w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

strzelanie myśliwskie

zawody na strzelnicy obejmujące konkurencje: strzelanie do stojącego rogacza i biegnącego dzika (kula) oraz krąg myśliwski, przeloty, oś myśliwska i strzelanie do biegnącego zająca (...)

sylwetka

obrys zwierza lub ptaka, pozwalający na określenie jego przynależności gatunkowej.

strąbić

zwołać myśliwych za pomocą trąbki myśliwskiej na zbiórkę.

skałka

ostry kawałek krzemienia do krzesania iskier w broni skałkowej.

sól

bardzo ważny składnik zimowego dokarmiania zwierzyny; najlepiej podawać w lizawkach zmieszaną z gliną lub sól kamienną.

staśmienie wieńca

wadliwe poroże jelenia o silnie spłaszczonych tykach.

świeca

pionowy lot śmiertelnie postrzelonego ptaka.

sadlisty

o zwierzynie obrośniętej tłuszczem.

sokolnik

1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.

strzelba

śrutowa broń myśliwska.