Definicja hasła: seter irlandzki
- seter irlandzki
pies średniej wielkości (60-65 cm) o jedwabistej mahoniowej sierści. Łeb wąski, oczy brązowe, uszy osadzone nisko, ogon długi. Dojrzewa wolno, bardzo często hodowany przez niemyśliwych, co ujemnie wpłynęło na użytkowość tej rasy (zob. setery).
Seter irlandzki to średniej wielkości pies, osiągający wysokość od 60 do 65 cm. Charakteryzuje się jedwabistą, mahoniową sierścią, wąskim łbem, brązowymi oczami, uszami osadzonymi nisko i długim ogonem. Dojrzewa wolno i jest często hodowany przez niemyśliwych, co negatywnie wpływa na jego użytkowość. Jest jedną z trzech ras angielskich psów myśliwskich stosowanych do polowań na ptactwo, wywodzących się od angielskich wyżłów długowłosych. Mniej popularny niż seter angielski i szkocki, seter irlandzki jest wszechstronny i łatwy w układaniu. Używany jest do polowań na ptactwo polne i błotne. Pies ten charakteryzuje się pięknym wyglądem i doskonałym charakterem oraz jest inteligentny, przywiązany do właściciela i posłuszny. Wymaga regularnego czesania i pielęgnacji sierści, aby zachować jej piękny wygląd.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj seter irlandzki w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- słupkować
o zającu i króliku: siadać na tylnych nogach (skokach).
- sokolnik
1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.
- sak
dawny rodzaj sieci do łapania ptaków.
- sokoły, sokoły (Falkonidae)
rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.
- sadyba
koliba, kwatera myśliwska
- smycz
rzemień lub linka służąca do prowadzenia psa przy nodze.
- strażnik łowiecki
pracownik łowiecki (etatowy lub społeczny) sprawujący obowiązki wchodzące w zakres ochrony łowiska. Do obowiązków strażnika należy m.in. pilnowanie łowiska przed kłusownikami, (...)
- szesnastak
jeleń byk mający po osiem odnóg na każdej tyce (sz. regularny) lub przynajmniej na jednej z tyk (sz. nieregularny).
- siedmnadziesta
kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.