Definicja hasła: seter irlandzki
- seter irlandzki
pies średniej wielkości (60-65 cm) o jedwabistej mahoniowej sierści. Łeb wąski, oczy brązowe, uszy osadzone nisko, ogon długi. Dojrzewa wolno, bardzo często hodowany przez niemyśliwych, co ujemnie wpłynęło na użytkowość tej rasy (zob. setery).
Seter irlandzki to średniej wielkości pies, osiągający wysokość od 60 do 65 cm. Charakteryzuje się jedwabistą, mahoniową sierścią, wąskim łbem, brązowymi oczami, uszami osadzonymi nisko i długim ogonem. Dojrzewa wolno i jest często hodowany przez niemyśliwych, co negatywnie wpływa na jego użytkowość. Jest jedną z trzech ras angielskich psów myśliwskich stosowanych do polowań na ptactwo, wywodzących się od angielskich wyżłów długowłosych. Mniej popularny niż seter angielski i szkocki, seter irlandzki jest wszechstronny i łatwy w układaniu. Używany jest do polowań na ptactwo polne i błotne. Pies ten charakteryzuje się pięknym wyglądem i doskonałym charakterem oraz jest inteligentny, przywiązany do właściciela i posłuszny. Wymaga regularnego czesania i pielęgnacji sierści, aby zachować jej piękny wygląd.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj seter irlandzki w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- szybować
o ptakach: unosić się w powietrzu bez poruszania skrzydłami.
- sfora
1) rzemień służący do prowadzenia psów gończych)
2) para psów gończych.
- szczwacz
członek dawnej książęcej służby łowieckiej, układacz chartów i ogarów.
- sęk
wyrostek na łopacie daniela i łosia.
- szyna
połączenie luf broni myśliwskiej śrutowej lub kombinowanej; na górnej szynie umieszczone są przyrządy celownicze.
- szczwany
o zwierzu doświadczonym, chytrym, który niejednokrotnie miał styczność z myśliwymi i psami.
- szczypce
dawniej kleszcze używane do łapania borsuków żywcem.
- skrzydła
1) flanki: krańcowe stanowiska na linii myśliwych, często ustawiane do niej pod kątem prostym;
2) przednie kończyny ptaków.
- stawka
noga lisa lub borsuka.
- skałka
ostry kawałek krzemienia do krzesania iskier w broni skałkowej.