Definicja hasła: setery
- setery
trzy rasy angielskich psów myśliwskich stosowanych do polowań na ptactwo, wywodzących się od angielskich wyżłów długowłosych: s. angielski (lawerak), średniej wielkości, o maści białej, nakrapianej czarno lub brązowo. Pracuje górnym wiatrem i szeroko okłada pola. W Polsce najmniej popularny z seterów: irlandzki, średniej wielkości o jednolicie mahoniowej, jedwabistej sierści, używany do polowań na ptactwo polne i błotne; seter szkocki (gordon - setter), silniejszy i cięższy od angielskiego i irlandzkiego, o maści czarnej podpalanej: wszechstronny, bardzo łatwy w układaniu.
Setery to trzy rasy angielskich psów myśliwskich wywodzących się od angielskich wyżłów długowłosych. Pierwsza z tych ras to seter angielski (lawerak), średniej wielkości, o białej maści nakrapianej czarnym lub brązowym. Charakteryzuje go praca górnym wiatrem i szerokie okładanie pól, co sprawia, że jest idealnym psem do polowań na ptactwo. W Polsce jest najmniej popularną z tych ras.
Druga rasa to seter irlandzki, średniej wielkości o jednolicie mahoniowej, jedwabistej sierści. Jest używany do polowań na ptactwo polne i błotne. Jest to pies o pięknym wyglądzie i doskonałym wyczuciu terenu.
Trzecią rasą jest seter szkocki, znany również jako gordon setter. Jest on silniejszy i cięższy od angielskiego i irlandzkiego setera, o charakterystycznej maści czarnej podpalanej. Seter szkocki jest wszechstronny w pracy i bardzo łatwy w układaniu, co sprawia, że jest używany zarówno do polowań na ptactwo jak i inne rodzaje polowań.
Te trzy rasy seterów są cenione za swoje umiejętności myśliwskie oraz za urodę i elegancję. Są one również doskonałymi towarzyszami dla aktywnych osób oraz rodzin, zdolnymi do pracy w różnych warunkach terenowych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj setery w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- szable
dolne kły samca dzika (razem z fajkami tworzą oręż - trofeum z dzika).
- szukać
o psie myśliwskim szukającym zwierzyny.
- sprężyna powrotna
mechanizm w samoczynnej broni myśliwskiej, powodujący po strzale ruch części zamka ku przodowi w celu wprowadzenia naboju do komory nabojowej i zaryglowania zamka.
- siatka celownicza
celownik wlunecie myśliwskiej.
- sfora
1) rzemień służący do prowadzenia psów gończych)
2) para psów gończych.
- skupienie pocisków
odległość między poszczególnymi trafieniami w tarczę przy tym samym wycelowaniu (zob. rozrzut).
- stopa
określenie wyglądu powierzchni ziemi podczas polowania: stopa biała - ziemia pokryta śniegiem; stopa czarna - brak śniegu, stopa srokata - śnieg gdzieniegdzie.
- sak
dawny rodzaj sieci do łapania ptaków.
- sroka, sroka (pica pica)
ptak z rodziny krukowatych o czarno-białym upierzeniu i długim czarnym ogonie. Jest poważnym szkodnikiem w miejscach, gdzie występuje zwierzyna drobna; wiosną żywi się m.in. jajami, (...)
- ślimy
rogi muflona.