Definicja hasła: sztych
- sztych
iść na sztych: o zwierzynie idącej wprost na stanowisko myśliwego.
Sztych - termin stosowany w łowiectwie, oznaczający sytuację, w której zwierzyna podąża wprost na stanowisko myśliwego. Jest to jedna z najbardziej pożądanych sytuacji dla myśliwego, ponieważ umożliwia bezpieczne i skuteczne polowanie. Zwierzyna kieruje się w stronę stanowiska myśliwego, co eliminuje konieczność ruszania się czy namierzania jej. W takiej sytuacji myśliwy może spokojnie obserwować zwierzę i czekać na odpowiedni moment do oddania strzału. Dodatkowo pozwala to na dokładną ocenę wielkości i jakości zwierzyny oraz ocenę, czy jest ona godna polowania. Gdy zwierzyna podąża na sztych, myśliwy ma możliwość precyzyjnego oddania strzału i upolowania zwierzęcia. Ta korzystna sytuacja pozwala na selektywne polowanie, a myśliwy może wybrać tylko te zwierzęta, które spełniają określone kryteria. Sztych daje więc myśliwemu pewność co do trafienia oraz jakości polowanego zwierzęcia.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sztych w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sfora
1) rzemień służący do prowadzenia psów gończych)
2) para psów gończych.
- spust
język spustowy, umieszczony pod szyjką broni myśliwskiej; ściągnięcie go powoduje zwolnienie iglicy i strzał. Prawidłowa twardość spustu wynosi: pierwszy 1,7-1,9 kgm, drugi 1,9-2,1 (...)
- scypuł
delikatna, owłosiona skóra, porastająca tworzące się poroże jeleniowatych. Po zakończeniu wzrostu poroża s. jest wycierany przez zwierzę o drzewa i krzewy.
- szybować
o ptakach: unosić się w powietrzu bez poruszania skrzydłami.
- skoki
nogi zająca.
- skupienie pocisków
odległość między poszczególnymi trafieniami w tarczę przy tym samym wycelowaniu (zob. rozrzut).
- strychulec
krótko obcięty ogon wyżła niemieckiego.
- szkodnik
zwierzę wyrządzające szkody w łowisku.
- siedmnadziesta
kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.
- sokoły, sokoły (Falkonidae)
rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.