Definicja hasła: sztych
- sztych
iść na sztych: o zwierzynie idącej wprost na stanowisko myśliwego.
Sztych - termin stosowany w łowiectwie, oznaczający sytuację, w której zwierzyna podąża wprost na stanowisko myśliwego. Jest to jedna z najbardziej pożądanych sytuacji dla myśliwego, ponieważ umożliwia bezpieczne i skuteczne polowanie. Zwierzyna kieruje się w stronę stanowiska myśliwego, co eliminuje konieczność ruszania się czy namierzania jej. W takiej sytuacji myśliwy może spokojnie obserwować zwierzę i czekać na odpowiedni moment do oddania strzału. Dodatkowo pozwala to na dokładną ocenę wielkości i jakości zwierzyny oraz ocenę, czy jest ona godna polowania. Gdy zwierzyna podąża na sztych, myśliwy ma możliwość precyzyjnego oddania strzału i upolowania zwierzęcia. Ta korzystna sytuacja pozwala na selektywne polowanie, a myśliwy może wybrać tylko te zwierzęta, które spełniają określone kryteria. Sztych daje więc myśliwemu pewność co do trafienia oraz jakości polowanego zwierzęcia.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sztych w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sroka, sroka (pica pica)
ptak z rodziny krukowatych o czarno-białym upierzeniu i długim czarnym ogonie. Jest poważnym szkodnikiem w miejscach, gdzie występuje zwierzyna drobna; wiosną żywi się m.in. jajami, (...)
- strzelanie myśliwskie
zawody na strzelnicy obejmujące konkurencje: strzelanie do stojącego rogacza i biegnącego dzika (kula) oraz krąg myśliwski, przeloty, oś myśliwska i strzelanie do biegnącego zająca (...)
- stopa
określenie wyglądu powierzchni ziemi podczas polowania: stopa biała - ziemia pokryta śniegiem; stopa czarna - brak śniegu, stopa srokata - śnieg gdzieniegdzie.
- sprężyna powrotna
mechanizm w samoczynnej broni myśliwskiej, powodujący po strzale ruch części zamka ku przodowi w celu wprowadzenia naboju do komory nabojowej i zaryglowania zamka.
- siedmnadziesta
kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.
- syk
jeden z głosów wydawanych przez cietrzewie na tokach.
- sfora
1) rzemień służący do prowadzenia psów gończych)
2) para psów gończych.
- szczenię
młody pies, wilk, lis, borsuk, jenot itd.
- siedlisko, siedlisko, ekotop
kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, tworzących warunki bytowania określonej roślinności i związanego z nią świata zwierzęcego.
- stanowić
o psach myśliwskich: zatrzymać w miejscu gonionego zwierza, dając myśliwemu możliwość dojścia i oddania strzału.