Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: szkody łowieckie

szkody łowieckie

zniszczenie przez zwierzęta łowne plonów pól, ogrodów i lasów.

Szkody łowieckie to zniszczenia wyrządzone przez zwierzęta łowne na polach uprawnych, w ogrodach oraz lasach. Są one wynikiem działalności dzikich zwierząt, takich jak lisy, jelenie, dziki i inne gatunki. Te szkody mogą objawiać się uszkodzeniem upraw rolnych, niszczeniem drzew i krzewów oraz konsumpcją owoców i warzyw. Zjawisko to jest szczególnie widoczne w obszarach o znacznej populacji dzikich zwierząt, gdzie może znacząco wpływać na gospodarkę lokalną oraz infrastrukturę.

Aby zapobiec szkodom łowieckim, istotne jest podjęcie środków zaradczych. Może to obejmować wykorzystanie odstraszaczy dzikich zwierząt, takich jak hałasy lub światła, a także stosowanie fizycznych barier chroniących uprawy przed uszkodzeniem. Dodatkowo, w niektórych sytuacjach przeprowadzany jest odstrzał kontrolny mający na celu ograniczenie populacji dzikich zwierząt jako formę kontroli nad rozmiarem zniszczeń spowodowanych przez te zwierzęta. Wsparcie dla rolników dotkniętych szkodami łowieckimi często przychodzi ze strony odpowiednich instytucji rządowych oraz organizacji zajmujących się ochroną i zarządzaniem populacją dzikich zwierząt.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szkody łowieckie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

setery

trzy rasy angielskich psów myśliwskich stosowanych do polowań na ptactwo, wywodzących się od angielskich wyżłów długowłosych: s. angielski (lawerak), średniej wielkości, o maści (...)

szlak

droga, którą zwyczajowo zwierzyna ciągnie podczas swoich wędrówek.

stanowisko myśliwskie stałe

specjalnie przygotowane miejsce oczekiwania na zwierzynę, np. kosz, ambona, czatownia itp.

szyć

strzelać raz za razem.

sylwetka

obrys zwierza lub ptaka, pozwalający na określenie jego przynależności gatunkowej.

seter irlandzki

pies średniej wielkości (60-65 cm) o jedwabistej mahoniowej sierści. Łeb wąski, oczy brązowe, uszy osadzone nisko, ogon długi. Dojrzewa wolno, bardzo często hodowany przez niemyśliwych, co (...)

samopał

kłusownicza broń działająca po potrąceniu przez przechodzącego zwierza linki przymocowanej do spustu broni, wycelowanej na przesmyk zwierzyny.

sadyba

koliba, kwatera myśliwska

szabas

przerwa w tokach cietrzewich podczas wschodu słońca. Stara legenda mówi, że ptaki czczą słońce, naukowego wyjaśnienia brak.

szczerbinka

część przyrządu celowniczego na lufie kulowej lub kombinowanej broni myśliwskiej w postaci blaszki z pionowym wycięciem.