Definicja hasła: szkody łowieckie
- szkody łowieckie
zniszczenie przez zwierzęta łowne plonów pól, ogrodów i lasów.
Szkody łowieckie to zniszczenia wyrządzone przez zwierzęta łowne na polach uprawnych, w ogrodach oraz lasach. Są one wynikiem działalności dzikich zwierząt, takich jak lisy, jelenie, dziki i inne gatunki. Te szkody mogą objawiać się uszkodzeniem upraw rolnych, niszczeniem drzew i krzewów oraz konsumpcją owoców i warzyw. Zjawisko to jest szczególnie widoczne w obszarach o znacznej populacji dzikich zwierząt, gdzie może znacząco wpływać na gospodarkę lokalną oraz infrastrukturę.
Aby zapobiec szkodom łowieckim, istotne jest podjęcie środków zaradczych. Może to obejmować wykorzystanie odstraszaczy dzikich zwierząt, takich jak hałasy lub światła, a także stosowanie fizycznych barier chroniących uprawy przed uszkodzeniem. Dodatkowo, w niektórych sytuacjach przeprowadzany jest odstrzał kontrolny mający na celu ograniczenie populacji dzikich zwierząt jako formę kontroli nad rozmiarem zniszczeń spowodowanych przez te zwierzęta. Wsparcie dla rolników dotkniętych szkodami łowieckimi często przychodzi ze strony odpowiednich instytucji rządowych oraz organizacji zajmujących się ochroną i zarządzaniem populacją dzikich zwierząt.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szkody łowieckie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- strzelec
ogólne określenie wszystkich służb łowieckich księcia.
- sznurować
o wilkach i lisach: posuwać się po linii prostej; pozostawiany trop nazywamy sznurem.
- sadło
tłuszcz ze zwierzyny.
- szczwać
polować z chartami.
- sztych
iść na sztych: o zwierzynie idącej wprost na stanowisko myśliwego.
- sokolnik
1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.
- szybować
o ptakach: unosić się w powietrzu bez poruszania skrzydłami.
- strzelony
o zwierzynie trafionej śmiertelnie.
- stójka
zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.
- stękać
o byku łosia i jelenia: wydawać głos zbliżony do stękania (w okresie godowym).