Definicja hasła: szkody łowieckie
- szkody łowieckie
zniszczenie przez zwierzęta łowne plonów pól, ogrodów i lasów.
Szkody łowieckie to zniszczenia wyrządzone przez zwierzęta łowne na polach uprawnych, w ogrodach oraz lasach. Są one wynikiem działalności dzikich zwierząt, takich jak lisy, jelenie, dziki i inne gatunki. Te szkody mogą objawiać się uszkodzeniem upraw rolnych, niszczeniem drzew i krzewów oraz konsumpcją owoców i warzyw. Zjawisko to jest szczególnie widoczne w obszarach o znacznej populacji dzikich zwierząt, gdzie może znacząco wpływać na gospodarkę lokalną oraz infrastrukturę.
Aby zapobiec szkodom łowieckim, istotne jest podjęcie środków zaradczych. Może to obejmować wykorzystanie odstraszaczy dzikich zwierząt, takich jak hałasy lub światła, a także stosowanie fizycznych barier chroniących uprawy przed uszkodzeniem. Dodatkowo, w niektórych sytuacjach przeprowadzany jest odstrzał kontrolny mający na celu ograniczenie populacji dzikich zwierząt jako formę kontroli nad rozmiarem zniszczeń spowodowanych przez te zwierzęta. Wsparcie dla rolników dotkniętych szkodami łowieckimi często przychodzi ze strony odpowiednich instytucji rządowych oraz organizacji zajmujących się ochroną i zarządzaniem populacją dzikich zwierząt.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szkody łowieckie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sprężyna powrotna
mechanizm w samoczynnej broni myśliwskiej, powodujący po strzale ruch części zamka ku przodowi w celu wprowadzenia naboju do komory nabojowej i zaryglowania zamka.
- sygnałówka
myśliwska trąbka metalowa służąca do grania sygnałów myśliwskich.
- szabas
przerwa w tokach cietrzewich podczas wschodu słońca. Stara legenda mówi, że ptaki czczą słońce, naukowego wyjaśnienia brak.
- strzyc
1) o zającach i królikach: obgryzać rośliny;
2) o zającach, dzikach i jeleniowatych: nastawiać uszu.
- szczotki, szczotki, igły
piórka wyrastające u palców nóg koguta głuszca w okresie godowym, po zakończeniu którego zanikają.
- sekundowanie
naśladowanie przez wyżla drugiego ligowca, który zwietrzywszy zwierzynę wystawia ją.
- sarna, sarna (Capreolus capreolus L.)
gatunek łowny z rodziny jeleniowatych z rzędu parzystokopytnych. Długość ciała 95-136 cm, wysokość barkowa 65-90 cm, dł. ogona 2-3,5 cm, ciężar 15- 30 kg. Ubarwienie latem rude, zimą (...)
- sadlisty
o zwierzynie obrośniętej tłuszczem.