Definicja hasła: sokół czysty
- sokół czysty
sokół dobrze ułożony do polowań.
Sokół czysty to określenie używane w łowiectwie dla doskonale wytrenowanego sokoła, zdyscyplinowanego i z wyjątkowymi umiejętnościami polowania. Sokół ten cechuje się silną budową ciała, co umożliwia mu długie i skuteczne loty oraz polowanie na większe ofiary, takie jak ptaki czy małe ssaki. Jest również inteligentny i potrafi wykorzystać swoje zdolności do wykonania trudnych manewrów łowieckich. Dzięki szybkiemu reagowaniu może efektywnie polować na ruchliwe ofiary.
Dodatkowo sokół czysty charakteryzuje się dużą odpornością na warunki atmosferyczne, dzięki czemu może przebywać w powietrzu przez długi czas bez konieczności odpoczynku. Jego doskonała dyscyplina oraz umiejętności sprawiają, że jest doskonałym towarzyszem podczas polowań na większe zwierzęta.
Zgodnie z tradycją łowiecką, sokół czysty to symbol elegancji, skuteczności i precyzji podczas polowań. Posiadanie takiego sokoła uznawane jest za prestiżowe osiągnięcie w sztuce sokolniczej oraz wymaga znacznego zaangażowania w jego trening i wychowanie.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sokół czysty w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sznurować
o wilkach i lisach: posuwać się po linii prostej; pozostawiany trop nazywamy sznurem.
- stanowisko myśliwskie stałe
specjalnie przygotowane miejsce oczekiwania na zwierzynę, np. kosz, ambona, czatownia itp.
- sokołowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego polegający na obowiązku pilnowania gniazd sokołów założonych na danym terenie.
- sztych
iść na sztych: o zwierzynie idącej wprost na stanowisko myśliwego.
- strzelanie myśliwskie
zawody na strzelnicy obejmujące konkurencje: strzelanie do stojącego rogacza i biegnącego dzika (kula) oraz krąg myśliwski, przeloty, oś myśliwska i strzelanie do biegnącego zająca (...)
- sanki
pojazd na płozach ciągnięty przez konia, często używany przez myśliwych w zimie do polowania z podjazdu.
- siedlisko, siedlisko, ekotop
kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, tworzących warunki bytowania określonej roślinności i związanego z nią świata zwierzęcego.
- szpicak
samiec zwierzyny płowej, którego pierwsze poroże ma kształt szpiców.
- skarmiać
zużywać paszę do karmienia zwierzyny.
- szczenić się
o samicy psa, wilka y lisa, borsuka, jenota: wydawać młode na świat.