Definicja hasła: sokół czysty
- sokół czysty
sokół dobrze ułożony do polowań.
Sokół czysty to określenie używane w łowiectwie dla doskonale wytrenowanego sokoła, zdyscyplinowanego i z wyjątkowymi umiejętnościami polowania. Sokół ten cechuje się silną budową ciała, co umożliwia mu długie i skuteczne loty oraz polowanie na większe ofiary, takie jak ptaki czy małe ssaki. Jest również inteligentny i potrafi wykorzystać swoje zdolności do wykonania trudnych manewrów łowieckich. Dzięki szybkiemu reagowaniu może efektywnie polować na ruchliwe ofiary.
Dodatkowo sokół czysty charakteryzuje się dużą odpornością na warunki atmosferyczne, dzięki czemu może przebywać w powietrzu przez długi czas bez konieczności odpoczynku. Jego doskonała dyscyplina oraz umiejętności sprawiają, że jest doskonałym towarzyszem podczas polowań na większe zwierzęta.
Zgodnie z tradycją łowiecką, sokół czysty to symbol elegancji, skuteczności i precyzji podczas polowań. Posiadanie takiego sokoła uznawane jest za prestiżowe osiągnięcie w sztuce sokolniczej oraz wymaga znacznego zaangażowania w jego trening i wychowanie.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sokół czysty w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- szydło
ostre zakończenie tyki jelenia byka lub kozła.
- strzał
wybuch ładunku prochowego, skupionego w pocisku broni myśliwskiej. Na pocisk w czasie lotu działa opór powietrza oraz siła przyciągania ziemskiego, co w dużym stopniu warunkuje kształt jego (...)
- strój bobrowy
mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.
- skałkówka
dawna broń myśliwska, w której kurek był zaopatrzony w skałką, później zastąpiony pistonem.
- siedlisko, siedlisko, ekotop
kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, tworzących warunki bytowania określonej roślinności i związanego z nią świata zwierzęcego.
- szczerbinka
część przyrządu celowniczego na lufie kulowej lub kombinowanej broni myśliwskiej w postaci blaszki z pionowym wycięciem.
- studzenie tuszy
proces wychłodzenia strzelonej zwierzyny po jej wypatroszeniu. Odbywa się przez powieszenie tuszy w chłodnym i przewiewnym miejscu (szczególnie ważne, gdy jest ciepło).
- siekaniec
dawniej używane drobne kawałki posiekanego ołowiu zamiast śrutu.
- ściągać
o wyżle: powoli dochodzić do zwietrzonej zwierzyny.
- sekundowanie
naśladowanie przez wyżla drugiego ligowca, który zwietrzywszy zwierzynę wystawia ją.