Definicja hasła: sokół czysty
- sokół czysty
sokół dobrze ułożony do polowań.
Sokół czysty to określenie używane w łowiectwie dla doskonale wytrenowanego sokoła, zdyscyplinowanego i z wyjątkowymi umiejętnościami polowania. Sokół ten cechuje się silną budową ciała, co umożliwia mu długie i skuteczne loty oraz polowanie na większe ofiary, takie jak ptaki czy małe ssaki. Jest również inteligentny i potrafi wykorzystać swoje zdolności do wykonania trudnych manewrów łowieckich. Dzięki szybkiemu reagowaniu może efektywnie polować na ruchliwe ofiary.
Dodatkowo sokół czysty charakteryzuje się dużą odpornością na warunki atmosferyczne, dzięki czemu może przebywać w powietrzu przez długi czas bez konieczności odpoczynku. Jego doskonała dyscyplina oraz umiejętności sprawiają, że jest doskonałym towarzyszem podczas polowań na większe zwierzęta.
Zgodnie z tradycją łowiecką, sokół czysty to symbol elegancji, skuteczności i precyzji podczas polowań. Posiadanie takiego sokoła uznawane jest za prestiżowe osiągnięcie w sztuce sokolniczej oraz wymaga znacznego zaangażowania w jego trening i wychowanie.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sokół czysty w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- szarawary
długie kosmate kłaki, obrastające uda ssaków drapieżnych.
- szczwacz
członek dawnej książęcej służby łowieckiej, układacz chartów i ogarów.
- sokołowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego polegający na obowiązku pilnowania gniazd sokołów założonych na danym terenie.
- studzenie tuszy
proces wychłodzenia strzelonej zwierzyny po jej wypatroszeniu. Odbywa się przez powieszenie tuszy w chłodnym i przewiewnym miejscu (szczególnie ważne, gdy jest ciepło).
- siedlisko, siedlisko, ekotop
kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, tworzących warunki bytowania określonej roślinności i związanego z nią świata zwierzęcego.
- skrzydła
1) flanki: krańcowe stanowiska na linii myśliwych, często ustawiane do niej pod kątem prostym;
2) przednie kończyny ptaków.
- scypuł
delikatna, owłosiona skóra, porastająca tworzące się poroże jeleniowatych. Po zakończeniu wzrostu poroża s. jest wycierany przez zwierzę o drzewa i krzewy.
- szpicak
samiec zwierzyny płowej, którego pierwsze poroże ma kształt szpiców.
- sokolnik
1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.
- skarmiać
zużywać paszę do karmienia zwierzyny.