Definicja hasła: sokół czysty
- sokół czysty
sokół dobrze ułożony do polowań.
Sokół czysty to określenie używane w łowiectwie dla doskonale wytrenowanego sokoła, zdyscyplinowanego i z wyjątkowymi umiejętnościami polowania. Sokół ten cechuje się silną budową ciała, co umożliwia mu długie i skuteczne loty oraz polowanie na większe ofiary, takie jak ptaki czy małe ssaki. Jest również inteligentny i potrafi wykorzystać swoje zdolności do wykonania trudnych manewrów łowieckich. Dzięki szybkiemu reagowaniu może efektywnie polować na ruchliwe ofiary.
Dodatkowo sokół czysty charakteryzuje się dużą odpornością na warunki atmosferyczne, dzięki czemu może przebywać w powietrzu przez długi czas bez konieczności odpoczynku. Jego doskonała dyscyplina oraz umiejętności sprawiają, że jest doskonałym towarzyszem podczas polowań na większe zwierzęta.
Zgodnie z tradycją łowiecką, sokół czysty to symbol elegancji, skuteczności i precyzji podczas polowań. Posiadanie takiego sokoła uznawane jest za prestiżowe osiągnięcie w sztuce sokolniczej oraz wymaga znacznego zaangażowania w jego trening i wychowanie.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sokół czysty w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- szlakować
staropolskie: tropić zwierzynę.
- szczwacz
członek dawnej książęcej służby łowieckiej, układacz chartów i ogarów.
- szable
dolne kły samca dzika (razem z fajkami tworzą oręż - trofeum z dzika).
- szronowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.
- ścinka
sierść, zwierza obcięta kulą: umożliwia ona myśliwemu określenie miejsca uderzenia kuli na podstawie barwy oraz długości włosa.
- strój bobrowy
mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.
- sanki
pojazd na płozach ciągnięty przez konia, często używany przez myśliwych w zimie do polowania z podjazdu.
- szpony
uzbrojone w długie ostre pazury palce ptaków drapieżnych.
- sokół czysty
sokół dobrze ułożony do polowań.
- sprężyna powrotna
mechanizm w samoczynnej broni myśliwskiej, powodujący po strzale ruch części zamka ku przodowi w celu wprowadzenia naboju do komory nabojowej i zaryglowania zamka.