Definicja hasła: szczenię
- szczenię
młody pies, wilk, lis, borsuk, jenot itd.
Szczenię to młody osobnik z rodziny psowatych, który jeszcze nie osiągnął dojrzałości. W przypadku psów szczenięta są zazwyczaj w wieku od 8 tygodni do 6 miesięcy. W tym okresie szczenięta uczą się podstawowych umiejętności społecznych i zachowań, które będą im potrzebne w dorosłym życiu. Szczeniaki szybko się uczą i mogą być bardzo przywiązane do swoich opiekunów.
Szczeniaki nie tylko dotyczą psów, ale także innych gatunków z rodziny psowatych, takich jak wilki, lisy, borsuki i jenoty. Szczeniaki tych gatunków mają tendencję do bycia bardziej samodzielnymi niż szczeniaki psów domowych i mogą być trudniejsze do wyszkolenia. Większość gatunków psowatych ma tendencję do tworzenia stad, a szczeniaki muszą nauczyć się hierarchii stada i jego zasad.
Szczeniaki wszystkich gatunków psowatych mają tendencję do bycia bardzo energicznymi i aktywnymi. Muszą one ćwiczyć codziennie, aby rozwinąć swoje umiejętności społeczne i fizyczne oraz aby utrzymać zdrowie psychiczne i fizyczne. Szczeniaki powinny być również regularnie odrobaczone i szczepione przed chorobami zakaźnymi.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szczenię w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sztucer
myśliwska broń kulowa: może być pojedynczy, podwójny (o pionowym lub poziomym układzie luf) oraz powtarzalny (repetier lub automat). Najczęściej używane w Polsce sztucery mają kaliber 7 (...)
- słuchy
uszy dzika, zająca i królika.
- szyna
połączenie luf broni myśliwskiej śrutowej lub kombinowanej; na górnej szynie umieszczone są przyrządy celownicze.
- stożek przejściowy
krótki odcinek przewodu lufy za komorą nabojową o zwężającej się średnicy.
- ściągać
o wyżle: powoli dochodzić do zwietrzonej zwierzyny.
- szlakować
staropolskie: tropić zwierzynę.
- studzenie tuszy
proces wychłodzenia strzelonej zwierzyny po jej wypatroszeniu. Odbywa się przez powieszenie tuszy w chłodnym i przewiewnym miejscu (szczególnie ważne, gdy jest ciepło).
- skolenie
głos wydalany przez lisa.
- setery
trzy rasy angielskich psów myśliwskich stosowanych do polowań na ptactwo, wywodzących się od angielskich wyżłów długowłosych: s. angielski (lawerak), średniej wielkości, o maści (...)
- skupienie pocisków
odległość między poszczególnymi trafieniami w tarczę przy tym samym wycelowaniu (zob. rozrzut).