Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: szczenię

szczenię

młody pies, wilk, lis, borsuk, jenot itd.

Szczenię to młody osobnik z rodziny psowatych, który jeszcze nie osiągnął dojrzałości. W przypadku psów szczenięta są zazwyczaj w wieku od 8 tygodni do 6 miesięcy. W tym okresie szczenięta uczą się podstawowych umiejętności społecznych i zachowań, które będą im potrzebne w dorosłym życiu. Szczeniaki szybko się uczą i mogą być bardzo przywiązane do swoich opiekunów.

Szczeniaki nie tylko dotyczą psów, ale także innych gatunków z rodziny psowatych, takich jak wilki, lisy, borsuki i jenoty. Szczeniaki tych gatunków mają tendencję do bycia bardziej samodzielnymi niż szczeniaki psów domowych i mogą być trudniejsze do wyszkolenia. Większość gatunków psowatych ma tendencję do tworzenia stad, a szczeniaki muszą nauczyć się hierarchii stada i jego zasad.

Szczeniaki wszystkich gatunków psowatych mają tendencję do bycia bardzo energicznymi i aktywnymi. Muszą one ćwiczyć codziennie, aby rozwinąć swoje umiejętności społeczne i fizyczne oraz aby utrzymać zdrowie psychiczne i fizyczne. Szczeniaki powinny być również regularnie odrobaczone i szczepione przed chorobami zakaźnymi.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szczenię w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

sietnik

w dawnej Polsce członek służby łowieckiej, mający nadzór nad sieciami.

szydlarz

jeleń byk i kozioł noszący poroże zbudowane tylko z ostro zakończonych tyk (bez odnóg).

szczwać

polować z chartami.

skłusować

pozyskać nielegalnie zwierzynę.

stado

grupa osobników danego gatunku przebywających razem i współżyjących ze sobą; stado posiada pewną strukturę hierarchiczną.

szybować

o ptakach: unosić się w powietrzu bez poruszania skrzydłami.

sak

dawny rodzaj sieci do łapania ptaków.

słuchy

uszy dzika, zająca i królika.

stopka

zakończenie kolby broni myśliwskiej.

skrzek

głos sójki.