Definicja hasła: szczenię
- szczenię
młody pies, wilk, lis, borsuk, jenot itd.
Szczenię to młody osobnik z rodziny psowatych, który jeszcze nie osiągnął dojrzałości. W przypadku psów szczenięta są zazwyczaj w wieku od 8 tygodni do 6 miesięcy. W tym okresie szczenięta uczą się podstawowych umiejętności społecznych i zachowań, które będą im potrzebne w dorosłym życiu. Szczeniaki szybko się uczą i mogą być bardzo przywiązane do swoich opiekunów.
Szczeniaki nie tylko dotyczą psów, ale także innych gatunków z rodziny psowatych, takich jak wilki, lisy, borsuki i jenoty. Szczeniaki tych gatunków mają tendencję do bycia bardziej samodzielnymi niż szczeniaki psów domowych i mogą być trudniejsze do wyszkolenia. Większość gatunków psowatych ma tendencję do tworzenia stad, a szczeniaki muszą nauczyć się hierarchii stada i jego zasad.
Szczeniaki wszystkich gatunków psowatych mają tendencję do bycia bardzo energicznymi i aktywnymi. Muszą one ćwiczyć codziennie, aby rozwinąć swoje umiejętności społeczne i fizyczne oraz aby utrzymać zdrowie psychiczne i fizyczne. Szczeniaki powinny być również regularnie odrobaczone i szczepione przed chorobami zakaźnymi.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szczenię w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- siodło
charakterystyczna dla samców muflona biała plama po obu stronach grzbietu w okolicy ostatnich żeber.
- szesnastak
jeleń byk mający po osiem odnóg na każdej tyce (sz. regularny) lub przynajmniej na jednej z tyk (sz. nieregularny).
- sznurować
o wilkach i lisach: posuwać się po linii prostej; pozostawiany trop nazywamy sznurem.
- spudłować
nie trafić do zwierzyny.
- stękać
o byku łosia i jelenia: wydawać głos zbliżony do stękania (w okresie godowym).
- skupienie pocisków
odległość między poszczególnymi trafieniami w tarczę przy tym samym wycelowaniu (zob. rozrzut).
- suka
samica psa, borsuka, jenota i lisa.
- stanowisko myśliwskie stałe
specjalnie przygotowane miejsce oczekiwania na zwierzynę, np. kosz, ambona, czatownia itp.
- strzelec
ogólne określenie wszystkich służb łowieckich księcia.
- sadowić
umieszczać ptaka łowczego na berle.