Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: szczenię

szczenię

młody pies, wilk, lis, borsuk, jenot itd.

Szczenię to młody osobnik z rodziny psowatych, który jeszcze nie osiągnął dojrzałości. W przypadku psów szczenięta są zazwyczaj w wieku od 8 tygodni do 6 miesięcy. W tym okresie szczenięta uczą się podstawowych umiejętności społecznych i zachowań, które będą im potrzebne w dorosłym życiu. Szczeniaki szybko się uczą i mogą być bardzo przywiązane do swoich opiekunów.

Szczeniaki nie tylko dotyczą psów, ale także innych gatunków z rodziny psowatych, takich jak wilki, lisy, borsuki i jenoty. Szczeniaki tych gatunków mają tendencję do bycia bardziej samodzielnymi niż szczeniaki psów domowych i mogą być trudniejsze do wyszkolenia. Większość gatunków psowatych ma tendencję do tworzenia stad, a szczeniaki muszą nauczyć się hierarchii stada i jego zasad.

Szczeniaki wszystkich gatunków psowatych mają tendencję do bycia bardzo energicznymi i aktywnymi. Muszą one ćwiczyć codziennie, aby rozwinąć swoje umiejętności społeczne i fizyczne oraz aby utrzymać zdrowie psychiczne i fizyczne. Szczeniaki powinny być również regularnie odrobaczone i szczepione przed chorobami zakaźnymi.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szczenię w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

szronowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.

śladować

dawniej tropić.

skałkówka

dawna broń myśliwska, w której kurek był zaopatrzony w skałką, później zastąpiony pistonem.

szarawary

długie kosmate kłaki, obrastające uda ssaków drapieżnych.

sygnały myśliwskie

umowne sygnały grane na rogu lub trąbce myśliwskiej. Można je podzielić na porozumiewawcze i okolicznościowe. Do okolicznościowych należą sygnałówki na śmierć różnych zwierząt oraz (...)

sadyba

koliba, kwatera myśliwska

sznury

inaczej fladry.

szyjka

węższa część łoża służąca za uchwyt broni.

siedlisko, siedlisko, ekotop

kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, tworzących warunki bytowania określonej roślinności i związanego z nią świata zwierzęcego.

strzyc

1) o zającach i królikach: obgryzać rośliny;
2) o zającach, dzikach i jeleniowatych: nastawiać uszu.