Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: skałka

skałka

ostry kawałek krzemienia do krzesania iskier w broni skałkowej.

Skałka w leksykonie łowieckim to ostry kawałek krzemienia służący do wywoływania iskier w broni skałkowej. Broń skałkowa, zwana także bronią iskrzącą, to rodzaj broni, w której do strzelania wykorzystuje się iskrę powstałą poprzez tarcie skałki o krzesiwo. Skałka jest używana przede wszystkim do wyrobu ognia w sytuacjach, gdy tradycyjne metody rozpalania ognia są niedostępne lub niewystarczająco skuteczne.

Skałki były powszechnie wykorzystywane przez ludzi prehistorycznych do rozpalania ognia i stanowiły kluczowy element technologii prehistorycznego człowieka. Dzięki swojej ostrej krawędzi, skałki były przydatne nie tylko do krzesania iskier, ale także do cięcia i obróbki drewna oraz innych materiałów.

Współcześnie skałki nadal są wykorzystywane jako przyrządy do rozpalania ognia przez miłośników bushcraftu oraz w sytuacjach ekstremalnych, takich jak przetrwanie w dziczy czy podróże survivalowe. Technika uzyskiwania ognia za pomocą skałki i krzesiwa wymaga specjalistycznej wiedzy i umiejętności, dlatego też jest ceniona przez pasjonatów outdooru.

Ponadto, skałki często są również zbierane przez pasjonatów archeologii eksperymentalnej, którzy testują techniki wyrobu ognia znane z prehistorii oraz reprodukują narzędzia i przedmioty z epoki kamienia. Dla nich skałki pełnią funkcję nie tylko jako praktyczne narzędzie, ale także jako cenny artefakt historyczny.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj skałka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

szkody łowieckie

zniszczenie przez zwierzęta łowne plonów pól, ogrodów i lasów.

szesnastka

myśliwska broń śrutowa kal. 16.

sterówki

długie pióra osadzone wachlarzowa to w okolicy ogona ptaków, w czasie lotu rozpostarte tworzą płat sterowy.

skałka

ostry kawałek krzemienia do krzesania iskier w broni skałkowej.

stójka

zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.

siedlisko, siedlisko, ekotop

kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, tworzących warunki bytowania określonej roślinności i związanego z nią świata zwierzęcego.

siatka celownicza

celownik wlunecie myśliwskiej.

sarnina

dziczyzna z sarny.

spust

język spustowy, umieszczony pod szyjką broni myśliwskiej; ściągnięcie go powoduje zwolnienie iglicy i strzał. Prawidłowa twardość spustu wynosi: pierwszy 1,7-1,9 kgm, drugi 1,9-2,1 (...)

scypuł

delikatna, owłosiona skóra, porastająca tworzące się poroże jeleniowatych. Po zakończeniu wzrostu poroża s. jest wycierany przez zwierzę o drzewa i krzewy.