Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: sznur

sznur

trop wilka lub lisa.

Sznur, w leksykonie łowieckim, to trop pozostawiany przez zwierzęta, zwłaszcza wilki i lisy, podczas ich przemieszczania się przez daną przestrzeń. Sznur może występować w postaci śladów na ziemi, drzewach lub śniegu i jest ważnym narzędziem zarówno dla myśliwych, jak i innych osób zajmujących się łowiectwem. Dzięki sznurowi można określić aktywne terytoria wilków i lisów oraz monitorować częstotliwość ich odwiedzania danego obszaru. Ponadto obserwacja sznurów umożliwia myśliwym identyfikację bezpiecznych miejsc dla innych zwierząt i ludzi oraz monitorowanie populacji wilków i lisów w określonym regionie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sznur w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

spłonka

część naboju myśliwskiego, w której znajduje się materiał wybuchowy (w nowoczesnych spłonkach Poloxid, Sinoxid, DWH, Gevelotsiroxid - antykorozyjne masy inicjujące) służący do zapalenia (...)

smycz

rzemień lub linka służąca do prowadzenia psa przy nodze.

setery

trzy rasy angielskich psów myśliwskich stosowanych do polowań na ptactwo, wywodzących się od angielskich wyżłów długowłosych: s. angielski (lawerak), średniej wielkości, o maści (...)

stójka

zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.

składanie się

czynność polegająca na włożeniu stopki broni w dołek strzelecki i naprowadzeniu przyrządów celowniczych na cel.

strzyżak jeleni, strzyżak jeleni, mucha jelenia

szkodliwa muchówka, pasożyt zewnętrzny jelenie, żywi się jego krwią, obłamuje sobie skrzydła w jego sierści. Występuje tam, gdzie licznie bytują jelenie.

szczeć

uwłosienie ciała dzików.

siedlisko, siedlisko, ekotop

kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, tworzących warunki bytowania określonej roślinności i związanego z nią świata zwierzęcego.

sokolnictwo

układanie i polowanie z ptakami drapieżnymi (sokołami, jastrzębiami, a nawet orłami), szczególnie rozpowszechnione w średniowieczu. Młodego ptaka ukróca się, czyli przyzwyczaja do ludzi, (...)

szczek

głos wydawany przez psy, lisy i sarny.