Definicja hasła: sznur
- sznur
trop wilka lub lisa.
Sznur, w leksykonie łowieckim, to trop pozostawiany przez zwierzęta, zwłaszcza wilki i lisy, podczas ich przemieszczania się przez daną przestrzeń. Sznur może występować w postaci śladów na ziemi, drzewach lub śniegu i jest ważnym narzędziem zarówno dla myśliwych, jak i innych osób zajmujących się łowiectwem. Dzięki sznurowi można określić aktywne terytoria wilków i lisów oraz monitorować częstotliwość ich odwiedzania danego obszaru. Ponadto obserwacja sznurów umożliwia myśliwym identyfikację bezpiecznych miejsc dla innych zwierząt i ludzi oraz monitorowanie populacji wilków i lisów w określonym regionie.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sznur w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sietnik
w dawnej Polsce członek służby łowieckiej, mający nadzór nad sieciami.
- szczek
głos wydawany przez psy, lisy i sarny.
- szczotki, szczotki, igły
piórka wyrastające u palców nóg koguta głuszca w okresie godowym, po zakończeniu którego zanikają.
- szczwacz
członek dawnej książęcej służby łowieckiej, układacz chartów i ogarów.
- staśmienie wieńca
wadliwe poroże jelenia o silnie spłaszczonych tykach.
- szyna
połączenie luf broni myśliwskiej śrutowej lub kombinowanej; na górnej szynie umieszczone są przyrządy celownicze.
- setery
trzy rasy angielskich psów myśliwskich stosowanych do polowań na ptactwo, wywodzących się od angielskich wyżłów długowłosych: s. angielski (lawerak), średniej wielkości, o maści (...)
- seter irlandzki
pies średniej wielkości (60-65 cm) o jedwabistej mahoniowej sierści. Łeb wąski, oczy brązowe, uszy osadzone nisko, ogon długi. Dojrzewa wolno, bardzo często hodowany przez niemyśliwych, co (...)
- sokół czysty
sokół dobrze ułożony do polowań.
- sokoły, sokoły (Falkonidae)
rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.