Definicja hasła: samopał
- samopał
kłusownicza broń działająca po potrąceniu przez przechodzącego zwierza linki przymocowanej do spustu broni, wycelowanej na przesmyk zwierzyny.
Samopał – to rodzaj kłusowniczej broni, która działa poprzez uruchomienie po potrąceniu przez przechodzącego zwierza linki przymocowanej do spustu broni, która jest wycelowana na przesmyk zwierzyny. Charakterystyczną cechą samopału jest to, że strzał wystrzeliwany jest bez udziału człowieka, co czyni jego użycie nielegalnym i nieetycznym w kontekście polowania.
Broń samopla jest narzędziem wykorzystywanym głównie przez kłusowników, czyli osoby łamiące przepisy dotyczące polowań i ochrony zwierząt. Wykorzystanie takiej broni w działaniach łowieckich stanowi poważne zagrożenie dla populacji dzikich zwierząt oraz narusza zasady etycznej i legalnej polowania.
Ponadto, samopały są przedmiotem surowo zakazanym prawem łowieckim i stanowią poważny problem dla ochrony przyrody i kontroli populacji dzikich zwierząt. Ich użycie niesie za sobą konsekwencje prawne, a osoby stosujące samopały podlegają surowym sankcjom, włączając w to kary finansowe oraz kary więzienia.
Wobec poważnego zagrożenia jakim jest broń samopał, konieczna jest intensywna działalność kontrolno-śledcza oraz edukacyjna, aby skutecznie przeciwdziałać praktykom kłusowniczym i ochronić dziką faunę przed nielegalnym odstrzałem z wykorzystaniem tej nieetycznej broni.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj samopał w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- szydlarz
jeleń byk i kozioł noszący poroże zbudowane tylko z ostro zakończonych tyk (bez odnóg).
- strzelba
śrutowa broń myśliwska.
- słonka, słonka (Scolopax rusticola L.)
ptak łowny z rodziny brodźców, ma bardzo długi, prosty dziób i krótkie nogi, oczy osadzone wysoko w tyle głowy, upierzenie rdzawobrunatne z ciemniejszymi pręgami. Długość ciała 34-38 (...)
- szczek
głos wydawany przez psy, lisy i sarny.
- stożek przejściowy
krótki odcinek przewodu lufy za komorą nabojową o zwężającej się średnicy.
- szczeć
uwłosienie ciała dzików.
- sarnina
dziczyzna z sarny.
- strzyże
wąsy zająca.
- strychulec
krótko obcięty ogon wyżła niemieckiego.
- scypuł
delikatna, owłosiona skóra, porastająca tworzące się poroże jeleniowatych. Po zakończeniu wzrostu poroża s. jest wycierany przez zwierzę o drzewa i krzewy.