Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: samopał

samopał

kłusownicza broń działająca po potrąceniu przez przechodzącego zwierza linki przymocowanej do spustu broni, wycelowanej na przesmyk zwierzyny.

Samopał – to rodzaj kłusowniczej broni, która działa poprzez uruchomienie po potrąceniu przez przechodzącego zwierza linki przymocowanej do spustu broni, która jest wycelowana na przesmyk zwierzyny. Charakterystyczną cechą samopału jest to, że strzał wystrzeliwany jest bez udziału człowieka, co czyni jego użycie nielegalnym i nieetycznym w kontekście polowania.

Broń samopla jest narzędziem wykorzystywanym głównie przez kłusowników, czyli osoby łamiące przepisy dotyczące polowań i ochrony zwierząt. Wykorzystanie takiej broni w działaniach łowieckich stanowi poważne zagrożenie dla populacji dzikich zwierząt oraz narusza zasady etycznej i legalnej polowania.

Ponadto, samopały są przedmiotem surowo zakazanym prawem łowieckim i stanowią poważny problem dla ochrony przyrody i kontroli populacji dzikich zwierząt. Ich użycie niesie za sobą konsekwencje prawne, a osoby stosujące samopały podlegają surowym sankcjom, włączając w to kary finansowe oraz kary więzienia.

Wobec poważnego zagrożenia jakim jest broń samopał, konieczna jest intensywna działalność kontrolno-śledcza oraz edukacyjna, aby skutecznie przeciwdziałać praktykom kłusowniczym i ochronić dziką faunę przed nielegalnym odstrzałem z wykorzystaniem tej nieetycznej broni.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj samopał w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

sadzić

o zwierzynie czworonożnej: szybko biec.

szukać

o psie myśliwskim szukającym zwierzyny.

szczek

głos wydawany przez psy, lisy i sarny.

szczypce

dawniej kleszcze używane do łapania borsuków żywcem.

skałka

ostry kawałek krzemienia do krzesania iskier w broni skałkowej.

szczwacz

członek dawnej książęcej służby łowieckiej, układacz chartów i ogarów.

szlakować

staropolskie: tropić zwierzynę.

skolenie

głos wydalany przez lisa.

suknia

sierść zwierzyny płowej, także dzika.

stanowić

o psach myśliwskich: zatrzymać w miejscu gonionego zwierza, dając myśliwemu możliwość dojścia i oddania strzału.