Definicja hasła: sznurować
- sznurować
o wilkach i lisach: posuwać się po linii prostej; pozostawiany trop nazywamy sznurem.
Sznurowanie to technika polowania, polegająca na posuwaniu się po linii prostej w celu śledzenia tropu zwierzęcia. Jest to jedna z najstarszych metod łowieckich, stosowana od wieków. Sznurowanie jest szczególnie skuteczne w polowaniu na wilki i lisy. Myśliwi wykorzystują tę technikę do śledzenia i lokalizacji zwierząt. Gdy myśliwy znajdzie trop zwierzęcia, może kontynuować śledzenie aż do schwytania lub ucieczki ofiary.
Tropy pozostawiane przez zwierzęta w trakcie sznurowania nazywane są „sznurami”. Te ślady mogą być wykorzystane do określenia miejsca przebywania danego gatunku zwierząt. Sznurowanie wymaga od myśliwych dużej cierpliwości, precyzji oraz umiejętności rozpoznawania tropów. Istotnym elementem tej techniki jest ostrożność, aby nie spłoszyć ofiary ani nie stracić jej tropu.
Technika sznurowania może być stosowana do polowania na różne gatunki zwierząt i wymaga od myśliwych skupienia i koncentracji podczas śledzenia tropy zwierzęcia.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sznurować w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- samopał
kłusownicza broń działająca po potrąceniu przez przechodzącego zwierza linki przymocowanej do spustu broni, wycelowanej na przesmyk zwierzyny.
- ściągać
o wyżle: powoli dochodzić do zwietrzonej zwierzyny.
- strzelnica myśliwska
miejsce przeznaczone do rozgrywania zawodów w strzelaniu myśliwskim; składa się ze strzelnicy rzutkowej (oś myśliwska, krąg myśliwski i bażant) oraz osi do strzelania zająca, dzika i (...)
- szukać
o psie myśliwskim szukającym zwierzyny.
- strzałowe
opłata od pozyskanej zwierzyny.
- szydlarz
jeleń byk i kozioł noszący poroże zbudowane tylko z ostro zakończonych tyk (bez odnóg).
- strażnik łowiecki
pracownik łowiecki (etatowy lub społeczny) sprawujący obowiązki wchodzące w zakres ochrony łowiska. Do obowiązków strażnika należy m.in. pilnowanie łowiska przed kłusownikami, (...)
- strugi
przednie siekacze zająca i królika.
- sidło
pętla służąca kłusownikowi do łapania ptaków.
- słuchy
uszy dzika, zająca i królika.