Definicja hasła: sznurować
- sznurować
o wilkach i lisach: posuwać się po linii prostej; pozostawiany trop nazywamy sznurem.
Sznurowanie to technika polowania, polegająca na posuwaniu się po linii prostej w celu śledzenia tropu zwierzęcia. Jest to jedna z najstarszych metod łowieckich, stosowana od wieków. Sznurowanie jest szczególnie skuteczne w polowaniu na wilki i lisy. Myśliwi wykorzystują tę technikę do śledzenia i lokalizacji zwierząt. Gdy myśliwy znajdzie trop zwierzęcia, może kontynuować śledzenie aż do schwytania lub ucieczki ofiary.
Tropy pozostawiane przez zwierzęta w trakcie sznurowania nazywane są „sznurami”. Te ślady mogą być wykorzystane do określenia miejsca przebywania danego gatunku zwierząt. Sznurowanie wymaga od myśliwych dużej cierpliwości, precyzji oraz umiejętności rozpoznawania tropów. Istotnym elementem tej techniki jest ostrożność, aby nie spłoszyć ofiary ani nie stracić jej tropu.
Technika sznurowania może być stosowana do polowania na różne gatunki zwierząt i wymaga od myśliwych skupienia i koncentracji podczas śledzenia tropy zwierzęcia.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sznurować w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- strzyże
wąsy zająca.
- siedlisko, siedlisko, ekotop
kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, tworzących warunki bytowania określonej roślinności i związanego z nią świata zwierzęcego.
- sietnik
w dawnej Polsce członek służby łowieckiej, mający nadzór nad sieciami.
- sztucer
myśliwska broń kulowa: może być pojedynczy, podwójny (o pionowym lub poziomym układzie luf) oraz powtarzalny (repetier lub automat). Najczęściej używane w Polsce sztucery mają kaliber 7 (...)
- stękać
o byku łosia i jelenia: wydawać głos zbliżony do stękania (w okresie godowym).
- stanowić
o psach myśliwskich: zatrzymać w miejscu gonionego zwierza, dając myśliwemu możliwość dojścia i oddania strzału.
- stopka
zakończenie kolby broni myśliwskiej.
- świadectwo pochodzenia zwierzyny
druk ścisłego zarachowania dokumentujący legalność pozyskania przewożonej sztuki; wystawia go dzierżawca obwodu łowieckiego.
- stójka
zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.
- ściągać
o wyżle: powoli dochodzić do zwietrzonej zwierzyny.