Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: szczuć

szczuć

gonić zwierzę chartami w polu.

Szczuć to jedna z metod polowania, polegająca na gonięciu zwierząt, głównie zajęcy, saren, jeleni czy dzików, za pomocą chartów w terenie otwartym, takim jak pola, łąki czy wrzosowiska. W trakcie szczucia psy pracują pod okiem myśliwego lub specjalnego przewodnika, który kieruje ich działaniami podczas polowania. Psy są wykorzystywane ze względu na swoje cechy takie jak szybkość, zwinność oraz instynkt polowania i chwytania zwierząt łownych.

Podczas szczucia myśliwi często współpracują ze sobą, aby skutecznie opanować obszar polowania i zapewnić bezpieczeństwo oraz profesjonalizm w działaniu. Rozważna organizacja szczucia oraz odpowiednie przygotowanie psów są kluczowe dla powodzenia całej akcji łowieckiej. Należy również pamiętać o przestrzeganiu zasad etyki łowieckiej oraz szacunku do zwierząt łownych.

Szczucie jest niezwykle starym sposobem polowania, sięgającym czasów starożytnych, gdy ludzie wykorzystywali psy do zbierania pokarmu. Współcześnie jest to metoda stosowana głównie w celach rekreacyjnych i sportowych oraz w ramach hodowli chartów.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szczuć w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

Sellier and Bellot

czechosłowacka fabryka amunicji myśliwskiej. W Polsce dużym powodzeniem cieszyła się amunicja kulowa tej fabryki.

szesnastka

myśliwska broń śrutowa kal. 16.

szczenna

o ciężarnej suce.

sokolnictwo

układanie i polowanie z ptakami drapieżnymi (sokołami, jastrzębiami, a nawet orłami), szczególnie rozpowszechnione w średniowieczu. Młodego ptaka ukróca się, czyli przyzwyczaja do ludzi, (...)

strzałowe

opłata od pozyskanej zwierzyny.

siedmnadziesta

kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.

suka

samica psa, borsuka, jenota i lisa.

świeca

pionowy lot śmiertelnie postrzelonego ptaka.

szczerbinka

część przyrządu celowniczego na lufie kulowej lub kombinowanej broni myśliwskiej w postaci blaszki z pionowym wycięciem.

strój bobrowy

mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.