Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: sadowić

sadowić

umieszczać ptaka łowczego na berle.

Sadowienie ptaka łowczego na berle – umieszczanie wyszkolonego ptaka łowieckiego na specjalnej berle, zwanej sadowiskiem, w celu przygotowania do polowania. Sadowisko składa się z drewnianej lub metalowej ramy wyposażonej w siedzenia i uchwyty do trzymania ptaka. Ptak jest przywiązany do siedzenia za pomocą specjalnego paska lub linki, a cały proces ma na celu przygotowanie go do efektywnego polowania. Przed sadowieniem ptak musi być odpowiednio nakarmiony, nawodniony i przygotowany do lotu. Procedura ta jest ważnym elementem procesu łowieckiego i powinna być wykonywana zgodnie z określonymi standardami, zapewniającymi bezpieczeństwo oraz odpowiednie przygotowanie ptaka do polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sadowić w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

syk

jeden z głosów wydawanych przez cietrzewie na tokach.

strzelnica myśliwska

miejsce przeznaczone do rozgrywania zawodów w strzelaniu myśliwskim; składa się ze strzelnicy rzutkowej (oś myśliwska, krąg myśliwski i bażant) oraz osi do strzelania zająca, dzika i (...)

sady

zlatywanie się w jedno miejsce kaczek (o świcie) wracających z nocnych żerowisk.

świstun, świstun (Anas penelope L.)

ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do kaczek pływających (właściwych). W Polsce nielicznie lęgowy, częstszy na przelotach. W czasie lotu wydaje charakterystyczny świst. (...)

szyna

połączenie luf broni myśliwskiej śrutowej lub kombinowanej; na górnej szynie umieszczone są przyrządy celownicze.

sadło

tłuszcz ze zwierzyny.

stożek przejściowy

krótki odcinek przewodu lufy za komorą nabojową o zwężającej się średnicy.

seter irlandzki

pies średniej wielkości (60-65 cm) o jedwabistej mahoniowej sierści. Łeb wąski, oczy brązowe, uszy osadzone nisko, ogon długi. Dojrzewa wolno, bardzo często hodowany przez niemyśliwych, co (...)

skarmiać

zużywać paszę do karmienia zwierzyny.

sokołowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego polegający na obowiązku pilnowania gniazd sokołów założonych na danym terenie.