Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: selekcja zwierzyny

selekcja zwierzyny

1) naturalna: eliminowanie z łowiska sztuk słabych i chorych przez drapieżniki oraz w wyniku działania czynników atmosferycznych,
2) sztuczna: usuwanie z łowiska przez odstrzał sztuk nieprzydatnych do hodowli. Selekcję jeleniowatych przeprowadza się na podstawie oceny poroża danego osobnika, biorąc pod uwagę jego wiek i warunki środowiskowe (zob. kryteria odstrzału selekcyjnego).

Selekcja zwierzyny to proces wyboru najlepszych osobników do hodowli lub odstrzału, który może być przeprowadzany w sposób naturalny lub sztuczny. Naturalna selekcja polega na eliminowaniu słabych i chorych osobników przez drapieżniki lub czynniki atmosferyczne. Jest to niekontrolowany proces, który zachodzi w przyrodzie. Z kolei sztuczna selekcja polega na usuwaniu z łowiska osobników nieprzydatnych do hodowli, co może być kontrolowane przez człowieka. W przypadku jeleniowatych, selekcję przeprowadza się na podstawie oceny poroża danego osobnika, uwzględniając jego wiek i warunki środowiskowe, określając kryteria odstrzału selekcyjnego. Selekcja zwierzyny jest istotnym elementem gospodarki łowieckiej ze względu na utrzymanie odpowiedniej populacji danego gatunku oraz poprawę warunków hodowlanych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj selekcja zwierzyny w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

suknia

sierść zwierzyny płowej, także dzika.

samura

inaczej locha.

setery

trzy rasy angielskich psów myśliwskich stosowanych do polowań na ptactwo, wywodzących się od angielskich wyżłów długowłosych: s. angielski (lawerak), średniej wielkości, o maści (...)

szpony

uzbrojone w długie ostre pazury palce ptaków drapieżnych.

szlifowanie, szlifowanie, czyhitanie, głucha pieśń

czwarta, ostatnia zwrotka pieśni głuszca; wówczas ptak głuchnie i można go podskoczyć na odległość strzału.

stękać

o byku łosia i jelenia: wydawać głos zbliżony do stękania (w okresie godowym).

skłusować

pozyskać nielegalnie zwierzynę.

sokolnik

1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.

sokół czysty

sokół dobrze ułożony do polowań.

stanowisko myśliwskie stałe

specjalnie przygotowane miejsce oczekiwania na zwierzynę, np. kosz, ambona, czatownia itp.