Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: szczenić się

szczenić się

o samicy psa, wilka y lisa, borsuka, jenota: wydawać młode na świat.

Szczenić się - termin odnoszący się do samicy psa, wilka, lisa, borsuka i jenota, oznaczający wydawanie na świat młodych zwierząt. Proces ten zazwyczaj trwa od kilku tygodni do kilku miesięcy i zależy od gatunku. Przed porodem samica przygotowuje sobie legowisko, w którym będzie rodzić i wychowywać młode. Poród może trwać od kilku godzin do kilku dni. W czasie porodu samica może wykazywać oznaki stresu i niepokoju, ale po urodzeniu młodych zazwyczaj szybko się uspokaja.

Po porodzie samica opiekuje się swoimi młodymi i chroni je przed niebezpieczeństwami. Młode są karmione mlekiem matki przez pierwsze kilka tygodni życia, a następnie stopniowo przechodzą na dietę składającą się z mięsa i innych pokarmów. Samice dbają o swoje młode przez okres dojrzewania, aż do momentu, w którym są gotowe do samodzielnego życia. W tym czasie samice uczą swoje młode polować i radzić sobie w środowisku naturalnym. Po osiągnięciu dorosłości młode opuszczają swoje rodzinne terytoria i rozpoczynają samodzielne życie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szczenić się w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

szesnastak

jeleń byk mający po osiem odnóg na każdej tyce (sz. regularny) lub przynajmniej na jednej z tyk (sz. nieregularny).

ścinka

sierść, zwierza obcięta kulą: umożliwia ona myśliwemu określenie miejsca uderzenia kuli na podstawie barwy oraz długości włosa.

szlakować

staropolskie: tropić zwierzynę.

szczenię

młody pies, wilk, lis, borsuk, jenot itd.

strój bobrowy

mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.

ślad

dawniej trop.

stado

grupa osobników danego gatunku przebywających razem i współżyjących ze sobą; stado posiada pewną strukturę hierarchiczną.

skałkówka

dawna broń myśliwska, w której kurek był zaopatrzony w skałką, później zastąpiony pistonem.

sznury

inaczej fladry.

strzelony

o zwierzynie trafionej śmiertelnie.