Definicja hasła: sokolnictwo
- sokolnictwo
układanie i polowanie z ptakami drapieżnymi (sokołami, jastrzębiami, a nawet orłami), szczególnie rozpowszechnione w średniowieczu. Młodego ptaka ukróca się, czyli przyzwyczaja do ludzi, koni i psów, następnie uwabia, czyli uczy powracania na rękawicę, i wreszcie unosi, czyli przyzwyczaja do przebywania (z kapturem na głowie) na ręce myśliwego. Ułożonego ptaka unosi się w pole i kiedy ma bić zwierzyny zdejmuje się mu kaptur. Dawniej w zależności od wielkości zwierzyny, na którą zamierzano polować, używano różnych ptaków: na wilki, lisy, młode jeleniowatych - orła; na łabędzie, czaple, gesi, dropie, orły - sokoła wędrownego i bialozora; na kuropatwy, kaczki i zające - raroga i jastrzębia; na drobne ptactwo - krogulca i kobuza. Do rozkwitu s. w Polsce przyczynili się Jan Olbracht i Stefan Batory. Upadek s. postępował równolegle z rozwojem broni palnej od końca XVIII w. Obecnie s. jest reaktywowane. Współcześnie w Polsce poluje się przeważnie z jastrzębiami golebiarzami.
Sokolnictwo - tradycyjna forma polowania, polegająca na stosowaniu ptaków drapieżnych, takich jak sokoły, jastrzębie czy orły, do chwytania dzikiej zwierzyny. Proces rozpoczyna się od ukrócenia młodego ptaka, czyli przyzwyczajenia go do obecności ludzi, koni i psów. Następnie ptak jest uczony powracania na rękawicę poprzez proces zwany uwabianiem. Ostatecznym etapem jest uniesienie, czyli przyzwyczajenie ptaka do przebywania z kapturem na głowie na ręce myśliwego.
W dawnych czasach wybierano różne gatunki ptaków drapieżnych w zależności od rodzaju zwierzyny, którą planowano polować. Na przykład orły były używane do polowań na wilki, lisy i młode jelenie, sokoły wędrowne i białozory na łabędzie, czaple, gęsi oraz dropie, natomiast rarogi i jastrzębie były wykorzystywane do polowań na kuropatwy, kaczki i zające. Sokolnictwo dzięki wprowadzeniu przez Jana Olbrachta i Stefana Batorego osiągnęło swój rozkwit w Polsce.
Ze względu na rozwój broni palnej od końca XVIII wieku sokolnictwo zaczęło tracić na popularności. Jednak obecnie obserwuje się reaktywację tej tradycji, szczególnie w postaci uprawiania sokolnictwa z jastrzębiami gołębiarzami we współczesnej Polsce.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sokolnictwo w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- szczenić się
o samicy psa, wilka y lisa, borsuka, jenota: wydawać młode na świat.
- strzelony
o zwierzynie trafionej śmiertelnie.
- szyna
połączenie luf broni myśliwskiej śrutowej lub kombinowanej; na górnej szynie umieszczone są przyrządy celownicze.
- smuż
skóra z zająca i królika.
- stożek przejściowy
krótki odcinek przewodu lufy za komorą nabojową o zwężającej się średnicy.
- szczotki, szczotki, igły
piórka wyrastające u palców nóg koguta głuszca w okresie godowym, po zakończeniu którego zanikają.
- skupienie pocisków
odległość między poszczególnymi trafieniami w tarczę przy tym samym wycelowaniu (zob. rozrzut).
- stękać
o byku łosia i jelenia: wydawać głos zbliżony do stękania (w okresie godowym).
- strzyc
1) o zającach i królikach: obgryzać rośliny;
2) o zającach, dzikach i jeleniowatych: nastawiać uszu.
- szronowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.