Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: sokolnictwo

sokolnictwo

układanie i polowanie z ptakami drapieżnymi (sokołami, jastrzębiami, a nawet orłami), szczególnie rozpowszechnione w średniowieczu. Młodego ptaka ukróca się, czyli przyzwyczaja do ludzi, koni i psów, następnie uwabia, czyli uczy powracania na rękawicę, i wreszcie unosi, czyli przyzwyczaja do przebywania (z kapturem na głowie) na ręce myśliwego. Ułożonego ptaka unosi się w pole i kiedy ma bić zwierzyny zdejmuje się mu kaptur. Dawniej w zależności od wielkości zwierzyny, na którą zamierzano polować, używano różnych ptaków: na wilki, lisy, młode jeleniowatych - orła; na łabędzie, czaple, gesi, dropie, orły - sokoła wędrownego i bialozora; na kuropatwy, kaczki i zające - raroga i jastrzębia; na drobne ptactwo - krogulca i kobuza. Do rozkwitu s. w Polsce przyczynili się Jan Olbracht i Stefan Batory. Upadek s. postępował równolegle z rozwojem broni palnej od końca XVIII w. Obecnie s. jest reaktywowane. Współcześnie w Polsce poluje się przeważnie z jastrzębiami golebiarzami.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sokolnictwo w wyszukiwarce Google

Komentarze użytkowników

Podziel się informacjami z innymi użytkownikami strony.
Jeśli znasz lepszą definicję lub ciekawostki dotyczące hasła sokolnictwo, napisz tutaj:

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

strzałowe

opłata od pozyskanej zwierzyny.

skolenie

głos wydalany przez lisa.

sokoły, sokoły (Falkonidae)

rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.

sylwetka

obrys zwierza lub ptaka, pozwalający na określenie jego przynależności gatunkowej.

sztych

iść na sztych: o zwierzynie idącej wprost na stanowisko myśliwego.

sznury

inaczej fladry.

skrzekot

niepłodny mieszaniec koguta cietrzewia i głuszycy.

sagalasówka

broń myśliwska z końca XVIIIr w. wyrobu kowala-rusznikarza Sagalasa ze wsi Bałabanówka w powiecie lipowieckim na ziemi kijowskiej. Salgasówki zdobione były napisami: Se git se bon Sagalas (...)

siąg

staropolskie określenie rozpiętości skrzydeł ptaków.

smycz

rzemień lub linka służąca do prowadzenia psa przy nodze.