Definicja hasła: skałkówka
- skałkówka
dawna broń myśliwska, w której kurek był zaopatrzony w skałką, później zastąpiony pistonem.
Skałkówka to rodzaj broni myśliwskiej, która była popularna w XIX wieku. Jest to rodzaj karabinu lub strzelby, który został zaprojektowany tak, aby umożliwić myśliwemu łatwe i szybkie strzelanie do celu. Skałkówka jest wyposażona w skałkę, która jest metalowym elementem umieszczonym na końcu lufy broni. Skałka ma dwa otwory, które pozwalają na wystrzelenie dwóch pocisków jednocześnie.
Konstrukcja skałkówki polega na tym, że skałka jest umieszczona na końcu lufy broni i pozostaje tam aż do momentu strzału. W momencie strzału skałka otwiera się i umożliwia wystrzelenie dwóch pocisków jednocześnie. Po strzale skałka zamyka się i może być ponownie użyta.
Ponieważ skałkowka była bardzo popularna w XIX wieku, została zastąpiona przez pistolet, który miał większą moc i był bardziej niezawodny. Pistolet miał również większy magazynek niż skałkowka, co pozwala myśliwemu na szybsze strzelanie do celu. Dzięki temu pistolet stał się bardziej popularnym narzędziem myśliwskim niż skałkowka.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj skałkówka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sokołowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego polegający na obowiązku pilnowania gniazd sokołów założonych na danym terenie.
- syk
jeden z głosów wydawanych przez cietrzewie na tokach.
- spłonka
część naboju myśliwskiego, w której znajduje się materiał wybuchowy (w nowoczesnych spłonkach Poloxid, Sinoxid, DWH, Gevelotsiroxid - antykorozyjne masy inicjujące) służący do zapalenia (...)
- strzała
pocisk do luku lub kuszy składający się z grotu, drzewca i tylca z pierzyskiem. Groty wykonywano z metalu, kamienia lub twardego drewna. Na pionowym zakończeniu tylca było nacięcie do (...)
- staśmienie wieńca
wadliwe poroże jelenia o silnie spłaszczonych tykach.
- sygnałówka
myśliwska trąbka metalowa służąca do grania sygnałów myśliwskich.
- strzałowe
opłata od pozyskanej zwierzyny.
- samopał
kłusownicza broń działająca po potrąceniu przez przechodzącego zwierza linki przymocowanej do spustu broni, wycelowanej na przesmyk zwierzyny.
- stójka
zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.