Definicja hasła: skałkówka
- skałkówka
dawna broń myśliwska, w której kurek był zaopatrzony w skałką, później zastąpiony pistonem.
Skałkówka to rodzaj broni myśliwskiej, która była popularna w XIX wieku. Jest to rodzaj karabinu lub strzelby, który został zaprojektowany tak, aby umożliwić myśliwemu łatwe i szybkie strzelanie do celu. Skałkówka jest wyposażona w skałkę, która jest metalowym elementem umieszczonym na końcu lufy broni. Skałka ma dwa otwory, które pozwalają na wystrzelenie dwóch pocisków jednocześnie.
Konstrukcja skałkówki polega na tym, że skałka jest umieszczona na końcu lufy broni i pozostaje tam aż do momentu strzału. W momencie strzału skałka otwiera się i umożliwia wystrzelenie dwóch pocisków jednocześnie. Po strzale skałka zamyka się i może być ponownie użyta.
Ponieważ skałkowka była bardzo popularna w XIX wieku, została zastąpiona przez pistolet, który miał większą moc i był bardziej niezawodny. Pistolet miał również większy magazynek niż skałkowka, co pozwala myśliwemu na szybsze strzelanie do celu. Dzięki temu pistolet stał się bardziej popularnym narzędziem myśliwskim niż skałkowka.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj skałkówka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- siać
o broni myśliwskiej mającej duży rozrzut.
- stanowisko myśliwskie stałe
specjalnie przygotowane miejsce oczekiwania na zwierzynę, np. kosz, ambona, czatownia itp.
- skłuć
dobić postrzałka kordelasem (w Polsce obecnie zabronione).
- syk
jeden z głosów wydawanych przez cietrzewie na tokach.
- szybować
o ptakach: unosić się w powietrzu bez poruszania skrzydłami.
- szczenić się
o samicy psa, wilka y lisa, borsuka, jenota: wydawać młode na świat.
- sarna, sarna (Capreolus capreolus L.)
gatunek łowny z rodziny jeleniowatych z rzędu parzystokopytnych. Długość ciała 95-136 cm, wysokość barkowa 65-90 cm, dł. ogona 2-3,5 cm, ciężar 15- 30 kg. Ubarwienie latem rude, zimą (...)
- spuścić
1) zwolnić psa z otoku lub smyczy;
2) zestrzelić lecącego ptaka.
- seter irlandzki
pies średniej wielkości (60-65 cm) o jedwabistej mahoniowej sierści. Łeb wąski, oczy brązowe, uszy osadzone nisko, ogon długi. Dojrzewa wolno, bardzo często hodowany przez niemyśliwych, co (...)
- strój bobrowy
mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.