Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: szpile

szpile

inaczej raciczki.

Szpile, zwane także raciczkami, to wyrostki rogowe umieszczone powyżej racic u różnych gatunków dzikich zwierząt, takich jak żubr, zwierzyna płowa, muflon, dzik i kozica. Stanowią one charakterystyczny element fizyczny tych gatunków i są używane do identyfikacji poszczególnych zwierząt. Szpile zazwyczaj przyjmują formę małych stożków lub walca, aczkolwiek mogą również przybierać kształt trójkąta lub owalu. Ich rozmiar może się różnić w zależności od gatunku, ale zazwyczaj mieszczą się one w dłoniach człowieka.

Szpile są tworzone przez skórę zwierzęcia i mogą być twwardsze bądź miękkie w zależności od gatunku. Ich kształt i twardość mogą być determinowane przez warunki środowiskowe oraz indywidualne cechy genetyczne danego zwierzęcia. Są one tworzone przez gruczoły łojowe, które produkują sebum, aby chronić skórę przed uszkodzeniami mechanicznymi i infekcjami.

Funkcje szpile nie ograniczają się jedynie do identyfikacji gatunku; pełnią one również rolę ochronną. Wykorzystywane są do obrony przed drapieżnikami oraz innymi zagrożeniami. Ponadto służą do oznaczania terytoriów i ustalania statusu społecznego poszczególnych osobników w grupie danego gatunku. Zazwyczaj szpile są większe u samców niż u samic z tego samego gatunku, co może być spowodowane ich silniejszymi instynktami terytorialnymi.

Wreszcie, szpile mogą dostarczać informacji na temat stanu reprodukcyjnego danego osobnika. Na podstawie ich rozmiaru i kształtu można wnioskować o stadium rozwoju osobnika oraz jego zdolności reprodukcyjnych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szpile w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

sztucer

myśliwska broń kulowa: może być pojedynczy, podwójny (o pionowym lub poziomym układzie luf) oraz powtarzalny (repetier lub automat). Najczęściej używane w Polsce sztucery mają kaliber 7 (...)

siać

o broni myśliwskiej mającej duży rozrzut.

sadzić

o zwierzynie czworonożnej: szybko biec.

sokolnictwo

układanie i polowanie z ptakami drapieżnymi (sokołami, jastrzębiami, a nawet orłami), szczególnie rozpowszechnione w średniowieczu. Młodego ptaka ukróca się, czyli przyzwyczaja do ludzi, (...)

spudłować

nie trafić do zwierzyny.

sparować się

o ptakach: łączyć się w pary w okresie godowym.

strzała

pocisk do luku lub kuszy składający się z grotu, drzewca i tylca z pierzyskiem. Groty wykonywano z metalu, kamienia lub twardego drewna. Na pionowym zakończeniu tylca było nacięcie do (...)

skałkówka

dawna broń myśliwska, w której kurek był zaopatrzony w skałką, później zastąpiony pistonem.

sterówki

długie pióra osadzone wachlarzowa to w okolicy ogona ptaków, w czasie lotu rozpostarte tworzą płat sterowy.

spuścić

1) zwolnić psa z otoku lub smyczy;
2) zestrzelić lecącego ptaka.