Internetowy Słownik Łowiecki

Szpile, zwane także raciczkami, to wyrostki rogowe umieszczone powyżej racic u różnych gatunków dzikich zwierząt, takich jak żubr, zwierzyna płowa, muflon, dzik i kozica. Stanowią one charakterystyczny element fizyczny tych gatunków i są używane do identyfikacji poszczególnych zwierząt. Szpile zazwyczaj przyjmują formę małych stożków lub walca, aczkolwiek mogą również przybierać kształt trójkąta lub owalu. Ich rozmiar może się różnić w zależności od gatunku, ale zazwyczaj mieszczą się one w dłoniach człowieka.

Szpile są tworzone przez skórę zwierzęcia i mogą być twwardsze bądź miękkie w zależności od gatunku. Ich kształt i twardość mogą być determinowane przez warunki środowiskowe oraz indywidualne cechy genetyczne danego zwierzęcia. Są one tworzone przez gruczoły łojowe, które produkują sebum, aby chronić skórę przed uszkodzeniami mechanicznymi i infekcjami.

Funkcje szpile nie ograniczają się jedynie do identyfikacji gatunku; pełnią one również rolę ochronną. Wykorzystywane są do obrony przed drapieżnikami oraz innymi zagrożeniami. Ponadto służą do oznaczania terytoriów i ustalania statusu społecznego poszczególnych osobników w grupie danego gatunku. Zazwyczaj szpile są większe u samców niż u samic z tego samego gatunku, co może być spowodowane ich silniejszymi instynktami terytorialnymi.

Wreszcie, szpile mogą dostarczać informacji na temat stanu reprodukcyjnego danego osobnika. Na podstawie ich rozmiaru i kształtu można wnioskować o stadium rozwoju osobnika oraz jego zdolności reprodukcyjnych.