Definicja hasła: szpile
- szpile
inaczej raciczki.
Szpile, zwane także raciczkami, to wyrostki rogowe umieszczone powyżej racic u różnych gatunków dzikich zwierząt, takich jak żubr, zwierzyna płowa, muflon, dzik i kozica. Stanowią one charakterystyczny element fizyczny tych gatunków i są używane do identyfikacji poszczególnych zwierząt. Szpile zazwyczaj przyjmują formę małych stożków lub walca, aczkolwiek mogą również przybierać kształt trójkąta lub owalu. Ich rozmiar może się różnić w zależności od gatunku, ale zazwyczaj mieszczą się one w dłoniach człowieka.
Szpile są tworzone przez skórę zwierzęcia i mogą być twwardsze bądź miękkie w zależności od gatunku. Ich kształt i twardość mogą być determinowane przez warunki środowiskowe oraz indywidualne cechy genetyczne danego zwierzęcia. Są one tworzone przez gruczoły łojowe, które produkują sebum, aby chronić skórę przed uszkodzeniami mechanicznymi i infekcjami.
Funkcje szpile nie ograniczają się jedynie do identyfikacji gatunku; pełnią one również rolę ochronną. Wykorzystywane są do obrony przed drapieżnikami oraz innymi zagrożeniami. Ponadto służą do oznaczania terytoriów i ustalania statusu społecznego poszczególnych osobników w grupie danego gatunku. Zazwyczaj szpile są większe u samców niż u samic z tego samego gatunku, co może być spowodowane ich silniejszymi instynktami terytorialnymi.
Wreszcie, szpile mogą dostarczać informacji na temat stanu reprodukcyjnego danego osobnika. Na podstawie ich rozmiaru i kształtu można wnioskować o stadium rozwoju osobnika oraz jego zdolności reprodukcyjnych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szpile w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- strzała
pocisk do luku lub kuszy składający się z grotu, drzewca i tylca z pierzyskiem. Groty wykonywano z metalu, kamienia lub twardego drewna. Na pionowym zakończeniu tylca było nacięcie do (...)
- smycz
rzemień lub linka służąca do prowadzenia psa przy nodze.
- sterówki
długie pióra osadzone wachlarzowa to w okolicy ogona ptaków, w czasie lotu rozpostarte tworzą płat sterowy.
- sokolnik
1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.
- skrzekot
niepłodny mieszaniec koguta cietrzewia i głuszycy.
- szczwany
o zwierzu doświadczonym, chytrym, który niejednokrotnie miał styczność z myśliwymi i psami.
- sąd łowiecki
sąd koleżeński PZŁ, rozpatrujący wykroczenia przeciwko ustawie, przepisom i regulaminom łowieckim, a także przeciwko etyce łowieckiej. Posiada dwie instancje: sąd wojewódzki i sąd (...)
- selekcjoner
myśliwy, który po stażu i zdaniu egzaminu selekcjonerskiego posiada uprawnienia do wykonywania odstrzału selekcyjnego.
- siedmnadziesta
kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.
- szczerbinka
część przyrządu celowniczego na lufie kulowej lub kombinowanej broni myśliwskiej w postaci blaszki z pionowym wycięciem.