Definicja hasła: sagalasówka
- sagalasówka
broń myśliwska z końca XVIIIr w. wyrobu kowala-rusznikarza Sagalasa ze wsi Bałabanówka w powiecie lipowieckim na ziemi kijowskiej. Salgasówki zdobione były napisami: Se git se bon Sagalas London i Bałabanówka (opisana przez A. Mickiewicza w Panu Tadeuszu).
Definicja "sagalasówki":
Sagalasówka to broń myśliwska wykonana w końcu XVIII wieku przez kowala-rusznikarza o imieniu Sagalas, pochodzącego z wsi Bałabanówka w powiecie lipowieckim na ziemi kijowskiej. Jest to rodzaj broni składający się z lufy, wykonanej ze stali o długości około 70 cm, zakończonej metalowymi szczękami służącymi do mocowania broni do ramienia myśliwego. Posiada także drewniany trzon ozdobiony metalowymi elementami, osiągający około 60 cm długości. Na trzonie znajduje się również metalowa szyna umożliwiająca umieszczenie dodatkowych akcesoriów, takich jak lornetka czy celownik.
Broń ta zdobiona jest napisami „Se git se bon Sagalas London” i „Bałabanówka”, opisanymi przez A. Mickiewicza w "Panu Tadeuszu". Służyła przede wszystkim do polowań na ptaki i inne małe zwierzęta, dzięki swojej lekkości, łatwości obsługi oraz niewielkim rozmiarom. Sagalasówka cieszyła się dużą popularnością w XIX wieku, charakteryzując się trwałością oraz odpornością na warunki atmosferyczne, co czyniło ją idealną do polowań w trudnych warunkach pogodowych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sagalasówka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- syk
jeden z głosów wydawanych przez cietrzewie na tokach.
- sterówki
długie pióra osadzone wachlarzowa to w okolicy ogona ptaków, w czasie lotu rozpostarte tworzą płat sterowy.
- szybować
o ptakach: unosić się w powietrzu bez poruszania skrzydłami.
- szlifowanie, szlifowanie, czyhitanie, głucha pieśń
czwarta, ostatnia zwrotka pieśni głuszca; wówczas ptak głuchnie i można go podskoczyć na odległość strzału.
- spuścić
1) zwolnić psa z otoku lub smyczy;
2) zestrzelić lecącego ptaka.
- szczypce
dawniej kleszcze używane do łapania borsuków żywcem.
- szczenię
młody pies, wilk, lis, borsuk, jenot itd.
- sokołowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego polegający na obowiązku pilnowania gniazd sokołów założonych na danym terenie.
- skarmiać
zużywać paszę do karmienia zwierzyny.
- staśmienie wieńca
wadliwe poroże jelenia o silnie spłaszczonych tykach.