Definicja hasła: sagalasówka
- sagalasówka
broń myśliwska z końca XVIIIr w. wyrobu kowala-rusznikarza Sagalasa ze wsi Bałabanówka w powiecie lipowieckim na ziemi kijowskiej. Salgasówki zdobione były napisami: Se git se bon Sagalas London i Bałabanówka (opisana przez A. Mickiewicza w Panu Tadeuszu).
Definicja "sagalasówki":
Sagalasówka to broń myśliwska wykonana w końcu XVIII wieku przez kowala-rusznikarza o imieniu Sagalas, pochodzącego z wsi Bałabanówka w powiecie lipowieckim na ziemi kijowskiej. Jest to rodzaj broni składający się z lufy, wykonanej ze stali o długości około 70 cm, zakończonej metalowymi szczękami służącymi do mocowania broni do ramienia myśliwego. Posiada także drewniany trzon ozdobiony metalowymi elementami, osiągający około 60 cm długości. Na trzonie znajduje się również metalowa szyna umożliwiająca umieszczenie dodatkowych akcesoriów, takich jak lornetka czy celownik.
Broń ta zdobiona jest napisami „Se git se bon Sagalas London” i „Bałabanówka”, opisanymi przez A. Mickiewicza w "Panu Tadeuszu". Służyła przede wszystkim do polowań na ptaki i inne małe zwierzęta, dzięki swojej lekkości, łatwości obsługi oraz niewielkim rozmiarom. Sagalasówka cieszyła się dużą popularnością w XIX wieku, charakteryzując się trwałością oraz odpornością na warunki atmosferyczne, co czyniło ją idealną do polowań w trudnych warunkach pogodowych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sagalasówka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- spuścić
1) zwolnić psa z otoku lub smyczy;
2) zestrzelić lecącego ptaka.
- sak
dawny rodzaj sieci do łapania ptaków.
- scypuł
delikatna, owłosiona skóra, porastająca tworzące się poroże jeleniowatych. Po zakończeniu wzrostu poroża s. jest wycierany przez zwierzę o drzewa i krzewy.
- sadowić
umieszczać ptaka łowczego na berle.
- stopka
zakończenie kolby broni myśliwskiej.
- syk
jeden z głosów wydawanych przez cietrzewie na tokach.
- szczypce
dawniej kleszcze używane do łapania borsuków żywcem.
- sekundowanie
naśladowanie przez wyżla drugiego ligowca, który zwietrzywszy zwierzynę wystawia ją.
- suknia
sierść zwierzyny płowej, także dzika.