Definicja hasła: sagalasówka
- sagalasówka
broń myśliwska z końca XVIIIr w. wyrobu kowala-rusznikarza Sagalasa ze wsi Bałabanówka w powiecie lipowieckim na ziemi kijowskiej. Salgasówki zdobione były napisami: Se git se bon Sagalas London i Bałabanówka (opisana przez A. Mickiewicza w Panu Tadeuszu).
Definicja "sagalasówki":
Sagalasówka to broń myśliwska wykonana w końcu XVIII wieku przez kowala-rusznikarza o imieniu Sagalas, pochodzącego z wsi Bałabanówka w powiecie lipowieckim na ziemi kijowskiej. Jest to rodzaj broni składający się z lufy, wykonanej ze stali o długości około 70 cm, zakończonej metalowymi szczękami służącymi do mocowania broni do ramienia myśliwego. Posiada także drewniany trzon ozdobiony metalowymi elementami, osiągający około 60 cm długości. Na trzonie znajduje się również metalowa szyna umożliwiająca umieszczenie dodatkowych akcesoriów, takich jak lornetka czy celownik.
Broń ta zdobiona jest napisami „Se git se bon Sagalas London” i „Bałabanówka”, opisanymi przez A. Mickiewicza w "Panu Tadeuszu". Służyła przede wszystkim do polowań na ptaki i inne małe zwierzęta, dzięki swojej lekkości, łatwości obsługi oraz niewielkim rozmiarom. Sagalasówka cieszyła się dużą popularnością w XIX wieku, charakteryzując się trwałością oraz odpornością na warunki atmosferyczne, co czyniło ją idealną do polowań w trudnych warunkach pogodowych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sagalasówka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- strój bobrowy
mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.
- ślepia
oczy czworonożnych drapieżników.
- strzyc
1) o zającach i królikach: obgryzać rośliny;
2) o zającach, dzikach i jeleniowatych: nastawiać uszu.
- selekcja zwierzyny
1) naturalna: eliminowanie z łowiska sztuk słabych i chorych przez drapieżniki oraz w wyniku działania czynników atmosferycznych,
2) sztuczna: usuwanie z łowiska przez odstrzał sztuk (...)
- śladować
dawniej tropić.
- skrzekot
niepłodny mieszaniec koguta cietrzewia i głuszycy.
- siedmnadziesta
kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.
- szlak
droga, którą zwyczajowo zwierzyna ciągnie podczas swoich wędrówek.
- strzelba
śrutowa broń myśliwska.