Definicja hasła: składność broni
- składność broni
zaleta broni, która zależy od dopasowania jej do budowy anatomicznej myśliwego (zob. dopasowywanie broni).
Składność broni to zaleta, zależna od dopasowania broni do budowy anatomicznej myśliwego, w tym kolby, jej długości, grubości i awantażu, a także ciężaru i kalibru broni. Optymalna składność broni przekłada się na wygodę w użytkowaniu oraz precyzję celowania. Dla osiągnięcia optymalnej składności konieczne jest dobór odpowiedniego rodzaju broni do budowy anatomicznej myśliwego. Na przykład, osoby o długich ramionach mogą preferować broń o dłuższej lufie i większym ciężarze dla lepszego balansu i celności. Z kolei osoby o krótszych ramionach mogą wybierać broń o krótszej lufie i mniejszym ciężarze, umożliwiającą łatwiejsze manewrowanie.
Warto również zwrócić uwagę na dodatkowe czynniki wpływające na skuteczność strzelania i precyzyjne celowanie, takie jak waga amunicji, typ amunicji oraz rodzaj lufy. Dlatego istotne jest dopasowanie broni nie tylko do budowy anatomicznej myśliwego, ale również do tych czynników. Składność broni jest więc rezultatem kompleksowego dopasowania różnych elementów broni do indywidualnych cech myśliwego, co pozwala uzyskać jak najwyższą wydajność podczas polowania czy sportowego strzelania.
Podsumowując, składność broni to zaleta wynikająca z właściwego dostosowania poszczególnych elementów broni do budowy anatomicznej myśliwego oraz innych czynników mających wpływ na precyzję i wygodę użytkowania. Poprawne dopasowanie bronii do cech osobniczych pozwala osiągnąć optymalne efekty strzeleckie poprzez zapewnienie komfortu użytkowania oraz precyzyjności celowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj składność broni w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- szczek
głos wydawany przez psy, lisy i sarny.
- sroka, sroka (pica pica)
ptak z rodziny krukowatych o czarno-białym upierzeniu i długim czarnym ogonie. Jest poważnym szkodnikiem w miejscach, gdzie występuje zwierzyna drobna; wiosną żywi się m.in. jajami, (...)
- sanki
pojazd na płozach ciągnięty przez konia, często używany przez myśliwych w zimie do polowania z podjazdu.
- stójka
zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.
- szyjka
węższa część łoża służąca za uchwyt broni.
- szabas
przerwa w tokach cietrzewich podczas wschodu słońca. Stara legenda mówi, że ptaki czczą słońce, naukowego wyjaśnienia brak.
- skałka
ostry kawałek krzemienia do krzesania iskier w broni skałkowej.
- śrut
ołowiane kulki o średnicy 2-4,5 mm, stanowiące pocisk naboju do broni śrutowej (zob. Amunicja myśliwska). Śrut numerujemy od nr (...)
- sadowić
umieszczać ptaka łowczego na berle.
- ślad
dawniej trop.