Definicja hasła: składność broni
- składność broni
zaleta broni, która zależy od dopasowania jej do budowy anatomicznej myśliwego (zob. dopasowywanie broni).
Składność broni to zaleta, zależna od dopasowania broni do budowy anatomicznej myśliwego, w tym kolby, jej długości, grubości i awantażu, a także ciężaru i kalibru broni. Optymalna składność broni przekłada się na wygodę w użytkowaniu oraz precyzję celowania. Dla osiągnięcia optymalnej składności konieczne jest dobór odpowiedniego rodzaju broni do budowy anatomicznej myśliwego. Na przykład, osoby o długich ramionach mogą preferować broń o dłuższej lufie i większym ciężarze dla lepszego balansu i celności. Z kolei osoby o krótszych ramionach mogą wybierać broń o krótszej lufie i mniejszym ciężarze, umożliwiającą łatwiejsze manewrowanie.
Warto również zwrócić uwagę na dodatkowe czynniki wpływające na skuteczność strzelania i precyzyjne celowanie, takie jak waga amunicji, typ amunicji oraz rodzaj lufy. Dlatego istotne jest dopasowanie broni nie tylko do budowy anatomicznej myśliwego, ale również do tych czynników. Składność broni jest więc rezultatem kompleksowego dopasowania różnych elementów broni do indywidualnych cech myśliwego, co pozwala uzyskać jak najwyższą wydajność podczas polowania czy sportowego strzelania.
Podsumowując, składność broni to zaleta wynikająca z właściwego dostosowania poszczególnych elementów broni do budowy anatomicznej myśliwego oraz innych czynników mających wpływ na precyzję i wygodę użytkowania. Poprawne dopasowanie bronii do cech osobniczych pozwala osiągnąć optymalne efekty strzeleckie poprzez zapewnienie komfortu użytkowania oraz precyzyjności celowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj składność broni w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- słuchy
uszy dzika, zająca i królika.
- sokolnik
1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.
- sekundowanie
naśladowanie przez wyżla drugiego ligowca, który zwietrzywszy zwierzynę wystawia ją.
- strzała
pocisk do luku lub kuszy składający się z grotu, drzewca i tylca z pierzyskiem. Groty wykonywano z metalu, kamienia lub twardego drewna. Na pionowym zakończeniu tylca było nacięcie do (...)
- stopka
zakończenie kolby broni myśliwskiej.
- staśmienie wieńca
wadliwe poroże jelenia o silnie spłaszczonych tykach.
- strzykacz
rodzaj muchówki obejmujący gatunki, których larwy pasożytują w nosie i przełyku jeleniowatych.
- sęki
rogowe palczaste odrosty na łopatach daniela
- szlifowanie, szlifowanie, czyhitanie, głucha pieśń
czwarta, ostatnia zwrotka pieśni głuszca; wówczas ptak głuchnie i można go podskoczyć na odległość strzału.
- stójka
zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.