Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: sól

sól

bardzo ważny składnik zimowego dokarmiania zwierzyny; najlepiej podawać w lizawkach zmieszaną z gliną lub sól kamienną.

Sól w kontekście łowieckim stanowi istotny składnik dokarmiania zwierzyny, zwłaszcza w okresie zimowym, gdy naturalne zasoby pokarmowe mogą być ograniczone. Jest kluczowym źródłem potrzebnego dla zwierząt sodu i innych pierwiastków mineralnych. Podawana jest zwierzętom głównie w formie lizawek, które są umieszczane na obszarach, gdzie przebywa zwierzyna łowna. Sól może być również zmieszana z gliną lub solą kamienną, co pomaga utrzymać ją w stałej formie i uwalniać stopniowo do pożywienia zwierzyny.

Dokarmianie zwierzyny solą odgrywa istotną rolę w zapewnieniu odpowiedniej równowagi mineralnej u zwierząt łownych. Regularne dostarczanie soli ma na celu wsparcie trawienia i przyswajania składników odżywczych oraz wzmacnianie odporności organizmów zwierząt. Ponadto, zawarte w soli minerały pomagają w budowie kości i utrzymaniu prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego u zwierząt.

Sól jako składnik zimowego dokarmiania jest szczególnie istotna dla populacji chronionych gatunków, takich jak jelenie czy dziki, które mogą napotykać trudności w zdobywaniu pożywienia podczas surowych warunków pogodowych. Dostarczanie im soli stanowi wsparcie ich przetrwania podczas okresu braku dostępu do naturalnych źródeł pokarmu.

Warto zaznaczyć, że choć sól odgrywa istotną rolę w zimowym dokarmianiu, należy zachować umiar i dostosować jej ilość do aktualnych potrzeb populacji oraz lokalnych warunków środowiskowych. Nadmierny nadmiar soli może prowadzić do negatywnych skutków dla gleby oraz zdrowia zwierząt łownych, dlatego ważne jest prowadzenie dokładnej kontroli nad ilością i miejscami rozmieszczenia lizawek z solą.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sól w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

skromny

o zającu i króliku: tłusty.

stanowić

o psach myśliwskich: zatrzymać w miejscu gonionego zwierza, dając myśliwemu możliwość dojścia i oddania strzału.

sfora

1) rzemień służący do prowadzenia psów gończych)
2) para psów gończych.

suknia

sierść zwierzyny płowej, także dzika.

samura

inaczej locha.

świece

oczy żubra, zwierzyny płowej, kozicy, muflona i dzika

szczerbinka

część przyrządu celowniczego na lufie kulowej lub kombinowanej broni myśliwskiej w postaci blaszki z pionowym wycięciem.

stożek przejściowy

krótki odcinek przewodu lufy za komorą nabojową o zwężającej się średnicy.

szpony

uzbrojone w długie ostre pazury palce ptaków drapieżnych.

sokoły, sokoły (Falkonidae)

rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.