Definicja hasła: sokołowe
- sokołowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego polegający na obowiązku pilnowania gniazd sokołów założonych na danym terenie.
Sokołowe – jeden z ciężarów łowieckich, wywodzący się z prawa książęcego, polegający na obowiązku monitorowania i pilnowania gniazd sokołów założonych na określonym terenie. Jest to obowiązek, który w przeszłości miał kluczowe znaczenie ze względu na wykorzystanie sokołów do polowań. W ramach sokołowego osoba odpowiedzialna była za utrzymanie gniazd w dobrym stanie oraz monitorowanie ich, aby zapewnić ochronę sokołom i zapobiec intruzom. Osoba zajmująca się sokołowym musiała być dobrze przygotowana pod względem wiedzy na temat hodowli i opieki nad sokołem, posiadać niezbędne umiejętności oraz odpowiedni sprzęt do skutecznego pilnowania gniazd. Sokołowe jest istotnym elementem prawa łowieckiego i odgrywa rolę w ochronie ptaków drapieżnych jako ważnej części ekosystemu.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sokołowe w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- strzała
pocisk do luku lub kuszy składający się z grotu, drzewca i tylca z pierzyskiem. Groty wykonywano z metalu, kamienia lub twardego drewna. Na pionowym zakończeniu tylca było nacięcie do (...)
- szczenna
o ciężarnej suce.
- szyjka
węższa część łoża służąca za uchwyt broni.
- sarna, sarna (Capreolus capreolus L.)
gatunek łowny z rodziny jeleniowatych z rzędu parzystokopytnych. Długość ciała 95-136 cm, wysokość barkowa 65-90 cm, dł. ogona 2-3,5 cm, ciężar 15- 30 kg. Ubarwienie latem rude, zimą (...)
- skałkówka
dawna broń myśliwska, w której kurek był zaopatrzony w skałką, później zastąpiony pistonem.
- sznurować
o wilkach i lisach: posuwać się po linii prostej; pozostawiany trop nazywamy sznurem.
- skrzekot
niepłodny mieszaniec koguta cietrzewia i głuszycy.
- sąd łowiecki
sąd koleżeński PZŁ, rozpatrujący wykroczenia przeciwko ustawie, przepisom i regulaminom łowieckim, a także przeciwko etyce łowieckiej. Posiada dwie instancje: sąd wojewódzki i sąd (...)
- studzenie tuszy
proces wychłodzenia strzelonej zwierzyny po jej wypatroszeniu. Odbywa się przez powieszenie tuszy w chłodnym i przewiewnym miejscu (szczególnie ważne, gdy jest ciepło).