Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: skolenie

skolenie

głos wydalany przez lisa.

Skolenie to głos wydawany przez lisa, który jest szczególnie charakterystyczny i często słyszany w nocy. Jest to dźwięk podobny do krzyku, który może być emitowany zarówno przez samce, jak i samice lisa. Głównym celem skolenia jest oznaczanie terytorium oraz ostrzeganie innych jednostek o obecności lisa w danym obszarze. Jednak skolenie może również służyć do wzywania innych lisów do połączenia się w stadzie oraz wyrażania radości, zadowolenia, agresji czy strachu.

W kontekście łowiectwa skolenie odgrywa istotną rolę, umożliwiając myśliwym śledzenie i polowanie na lisy. Dzięki skoleniu myśliwi mogą dowiedzieć się, gdzie szukać lisów oraz jak je łapać. Ponadto skolenie pełni istotną funkcję w monitorowaniu liczebności populacji lisów oraz identyfikacji osobniczych cech każdego lisa, co ma znaczenie dla ochrony i zarządzania tą populacją.

W naturze skolenie jest również sposobem komunikacji społecznej między lisami, służy do nawiązywania kontaktów między poszczególnymi osobnikami oraz wyrażania różnorodnych emocji i zachowań takich jak radość, strach, agresja czy wabiące partnera płciowego. Dzięki skoleniu lisy potrafią też okazywać troskę o młode i zapewniać im bezpieczeństwo w ich otoczeniu naturalnym.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj skolenie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

strugi

przednie siekacze zająca i królika.

szczerbinka

część przyrządu celowniczego na lufie kulowej lub kombinowanej broni myśliwskiej w postaci blaszki z pionowym wycięciem.

składność broni

zaleta broni, która zależy od dopasowania jej do budowy anatomicznej myśliwego (zob. dopasowywanie broni).

szyjka

węższa część łoża służąca za uchwyt broni.

szpilki

inaczej igły.

szczwacz

członek dawnej książęcej służby łowieckiej, układacz chartów i ogarów.

skromny

o zającu i króliku: tłusty.

stanowisko

miejsce, na którym myśliwy oczekuje spotkania ze zwierzyną.

suknia

sierść zwierzyny płowej, także dzika.

stójka

zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.