Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: szarawary

szarawary

długie kosmate kłaki, obrastające uda ssaków drapieżnych.

"Szarawary to długie, kosmate kłaki, które rosną na udach ssaków drapieżnych. Stanowią naturalną ochronę przed chłodem i wilgocią oraz mogą pomagać w utrzymaniu ciepła poprzez odbijanie promieni słonecznych. Ponadto, szarawary mogą być wykorzystywane do maskowania się przed ofiarami lub innymi drapieżnikami. W niektórych społecznościach łowieckich są one traktowane jako symbol statusu społecznego, a w różnych kulturach uważane są za znak mocy, odwagi, bogactwa i prestiżu."

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szarawary w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

strój bobrowy

mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.

szyna

połączenie luf broni myśliwskiej śrutowej lub kombinowanej; na górnej szynie umieszczone są przyrządy celownicze.

ssaki, ssaki (Mammalia)

najwyżej uorganizowana gromada kręgowców. Cechy charakterystyczne to m.in. najlepiej rozwinięty mózg, stała temperatura ciała, obecność okrywy włosowej, posiadanie przepony oraz zęby (...)

sokolnik

1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.

spaniele

grupa ras psów myśliwskich, z których w Polsce spotykamy cocker spaniela i Springer spaniela. Używane są jako płochacze, zarówno w suchych krzakach jak i w szuwarach, lub jako psy (...)

sokolnictwo

układanie i polowanie z ptakami drapieżnymi (sokołami, jastrzębiami, a nawet orłami), szczególnie rozpowszechnione w średniowieczu. Młodego ptaka ukróca się, czyli przyzwyczaja do ludzi, (...)

świadectwo pochodzenia zwierzyny

druk ścisłego zarachowania dokumentujący legalność pozyskania przewożonej sztuki; wystawia go dzierżawca obwodu łowieckiego.

szarak

popularna nazwa zająca szaraka.

szkodnik

zwierzę wyrządzające szkody w łowisku.

szczenić się

o samicy psa, wilka y lisa, borsuka, jenota: wydawać młode na świat.