Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: sztuka

sztuka

pojedynczy zwierz.

Sztuka to termin używany w łowiectwie, aby określić pojedynczego zwierzęcia. Termin ten jest szeroko stosowany w odniesieniu do dzikich zwierząt, które są polowane lub hodowane w celu użytku ludzi. Termin "sztuka" może być również używany w odniesieniu do zwierząt domowych, takich jak psy i koty.

Termin "sztuka" może być stosowany zarówno w odniesieniu do pojedynczych zwierząt, jak i całych grup zwierząt. Na przykład, jeśli myśliwy poluje na dzikie łosie, może on mówić o polowaniu na "sztukę" łosia. Jeśli hodowca ma stado owiec, może on mówić o "sztukach" owiec.

Termin "sztuka" jest również czasami używany w odniesieniu do określonego rodzaju zwierzęcia lub gatunku. Na przykład, jeśli myśliwy poluje na dzikie jelenie, może on mówić o polowaniu na "sztukę" jelenia. Można również mówić o "sztukach" dzikich kaczek lub innych ptaków.

Termin "sztuka" jest czasami używany w odniesieniu do określonego rodzaju zachowania zwierzęcia lub jego cech fizycznych. Na przykład, jeśli myśliwy poluje na dzikiego jelenia o dużym porożu, może on mówić o polowaniu na "sztukę" dużego poroża. Można również mówić o "sztukach" szybkich ptaków lub silnych psów.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sztuka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

strzykacz

rodzaj muchówki obejmujący gatunki, których larwy pasożytują w nosie i przełyku jeleniowatych.

szyć

strzelać raz za razem.

sadlisty

o zwierzynie obrośniętej tłuszczem.

smycz

rzemień lub linka służąca do prowadzenia psa przy nodze.

spudłować

nie trafić do zwierzyny.

skrzek

głos sójki.

szarża

atak dzika na myśliwego, szczecina.

świstun, świstun (Anas penelope L.)

ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do kaczek pływających (właściwych). W Polsce nielicznie lęgowy, częstszy na przelotach. W czasie lotu wydaje charakterystyczny świst. (...)

szyjka

węższa część łoża służąca za uchwyt broni.

sokoły, sokoły (Falkonidae)

rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.