Definicja hasła: sęk
- sęk
wyrostek na łopacie daniela i łosia.
Sęk – wyrostek na łopacie daniela i łosia, który służy do zdobywania zwierzyny. Jest wykonany z twardego drewna, odporne na uszkodzenia mechaniczne. Jego długość wynosi od 30 do 50 cm, a szerokość od 2 do 4 cm. Końcówka sęka jest zakończona ostrym hakiem, co ułatwia chwytanie zwierzyny. Sęk jest używany do wyciągania zwierzyny z kryjówek, takich jak gęste krzaki czy głębokie norowiska.
Sęki wykorzystywane są przez myśliwych jako narzędzia polowania, umożliwiające bezpieczne i skuteczne połowy. Nie tylko pozwalają one na chwytanie dużych zwierząt takich jak daniel czy łosoś, ale także mniejszych gatunków jak sarny czy lisy. Ponadto, mogą być używane do chwycenia ptaków oraz innych małych zwierząt.
Sęk, dzięki swojej trwałej budowie, jest odporny na uszkodzenia mechaniczne i może być użyty w trudnych warunkach. Stanowi ważny element wypraw łowieckich i połowu ryb. Jego uniwersalność sprawia, że może być stosowany do połowu różnych gatunków zwierzyny, co czyni go niezbędnym narzędziem dla myśliwych i wędkarzy.
Ponadto warto również podkreślić umiejętności potrzebne do posługiwania się sępkiem oraz konieczność stosowania go zgodnie z przepisami dotyczącymi polowań i połowów.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sęk w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sarna, sarna (Capreolus capreolus L.)
gatunek łowny z rodziny jeleniowatych z rzędu parzystokopytnych. Długość ciała 95-136 cm, wysokość barkowa 65-90 cm, dł. ogona 2-3,5 cm, ciężar 15- 30 kg. Ubarwienie latem rude, zimą (...)
- strzał
wybuch ładunku prochowego, skupionego w pocisku broni myśliwskiej. Na pocisk w czasie lotu działa opór powietrza oraz siła przyciągania ziemskiego, co w dużym stopniu warunkuje kształt jego (...)
- strój bobrowy
mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.
- sęki
rogowe palczaste odrosty na łopatach daniela
- sietnik
w dawnej Polsce członek służby łowieckiej, mający nadzór nad sieciami.
- sznurować
o wilkach i lisach: posuwać się po linii prostej; pozostawiany trop nazywamy sznurem.
- sygnały myśliwskie
umowne sygnały grane na rogu lub trąbce myśliwskiej. Można je podzielić na porozumiewawcze i okolicznościowe. Do okolicznościowych należą sygnałówki na śmierć różnych zwierząt oraz (...)
- szarawary
długie kosmate kłaki, obrastające uda ssaków drapieżnych.
- sidło
pętla służąca kłusownikowi do łapania ptaków.
- strzyc
1) o zającach i królikach: obgryzać rośliny;
2) o zającach, dzikach i jeleniowatych: nastawiać uszu.