Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: stopka

stopka

zakończenie kolby broni myśliwskiej.

Stopka - jest to zakończenie kolby broni myśliwskiej, które jest przeznaczone do wsparcia ramienia strzelca oraz absorbowania odrzutu podczas oddawania strzału. Stopka może mieć różne kształty i materiały w zależności od typu broni, preferencji strzelca oraz celów polowań. Jest kluczowym elementem broni myśliwskiej, ponieważ odpowiednio dobrana stopka wpływa na komfort i precyzję strzelania.

Kolby broni myśliwskiej są zazwyczaj wyposażone w stopki wykonane z tworzyw sztucznych, gumy lub drewna. Stopki mogą być gumowane, co dodatkowo zmniejsza uczucie odrzutu wstrzelanej amunicji. Istnieją również specjalne stopki regulowane, które pozwalają dostosować długość kolby do indywidualnych parametrów ciała strzelca. Dzięki temu możliwe jest uzyskanie optymalnego dopasowania broni do sylwetki użytkownika, co znacząco wpływa na wygodę i stabilność podczas strzelania.

Dodatkowo, innowacyjne stopki posiadają systemy tłumiące odrzut, co jeszcze bardziej zmniejsza negatywne skutki oddziaływania siły wystrzału na ramiona strzelca. Poprzez absorpcję energii odrzutu, tego rodzaju stopki zwiększają komfort użytkowania broni myśliwskiej oraz minimalizują ryzyko obrażeń czy kontuzji wynikających ze wstrzału.

Warto podkreślić, że dobór odpowiedniej stopki ma istotne znaczenie dla komfortu użytkownika broni myśliwskiej oraz wpływa na efektywność polowań poprzez poprawę stabilności podczas celowania i oddawania strzałów. Dlatego też wybór odpowiedniej stopki powinien być starannie przemyślany i dopasowany do indywidualnych potrzeb oraz preferencji użytkownika.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj stopka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

sygnały myśliwskie

umowne sygnały grane na rogu lub trąbce myśliwskiej. Można je podzielić na porozumiewawcze i okolicznościowe. Do okolicznościowych należą sygnałówki na śmierć różnych zwierząt oraz (...)

szczerbinka

część przyrządu celowniczego na lufie kulowej lub kombinowanej broni myśliwskiej w postaci blaszki z pionowym wycięciem.

skarmiać

zużywać paszę do karmienia zwierzyny.

szczenię

młody pies, wilk, lis, borsuk, jenot itd.

suknia

sierść zwierzyny płowej, także dzika.

skałkówka

dawna broń myśliwska, w której kurek był zaopatrzony w skałką, później zastąpiony pistonem.

szable

dolne kły samca dzika (razem z fajkami tworzą oręż - trofeum z dzika).

stójka

zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.

strzyże

wąsy zająca.

sadlisty

o zwierzynie obrośniętej tłuszczem.