Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: siekaniec

siekaniec

dawniej używane drobne kawałki posiekanego ołowiu zamiast śrutu.

Siekaniec to dawna metoda strzelania, która polegała na użyciu drobnych kawałków posiekanego ołowiu zamiast śrutu. Siekaniec był szeroko stosowany w Europie w XVII i XVIII wieku, a także w innych częściach świata. Był to popularny sposób strzelania do zwierząt, ponieważ był bardziej efektywny niż tradycyjne łuki i strzały.

Siekaniec składa się z małych kawałków ołowiu, które są umieszczane w specjalnie przygotowanym naboju. Kiedy nabój jest wystrzeliwany, kawałki ołowiu są rozpylane w powietrzu i mogą trafić cel z większym prawdopodobieństwem niż tradycyjne śruty.

Siekaniec jest również bardziej skuteczny niż tradycyjne łuki i strzały, ponieważ może być używany do strzelania do celów oddalonych od strzelca.

Siekaniec jest również bardziej ekonomiczny niż tradycyjne śruty, ponieważ jest tańszy w produkcji i może być używany przez dłuższy czas. Jednak należy pamiętać, że siekaniec nadal ma swoje wady. Na przykład może on powodować większe uszkodzenia celu niż tradycyjne śruty, co może prowadzić do mniejszej ilości mięsa po polowaniu.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj siekaniec w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

sokołowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego polegający na obowiązku pilnowania gniazd sokołów założonych na danym terenie.

sidło

pętla służąca kłusownikowi do łapania ptaków.

szczeć

uwłosienie ciała dzików.

szczypce

dawniej kleszcze używane do łapania borsuków żywcem.

stanowić

o psach myśliwskich: zatrzymać w miejscu gonionego zwierza, dając myśliwemu możliwość dojścia i oddania strzału.

skrocz

charakterystyczny kłus łosia polegający na równoczesnym posuwaniu obu prawych nóg, a następnie obu lewych.

szlak

droga, którą zwyczajowo zwierzyna ciągnie podczas swoich wędrówek.

ślad

dawniej trop.

sztuka

pojedynczy zwierz.

sztych

iść na sztych: o zwierzynie idącej wprost na stanowisko myśliwego.