Definicja hasła: strychulec
- strychulec
krótko obcięty ogon wyżła niemieckiego.
Strychulec to krótko obcięty ogon wyżła niemieckiego, stanowiący jeden z charakterystycznych elementów tej rasy. Ogon ten jest zazwyczaj obcięty na wysokości od 1 do 2 cali i charakteryzuje się szorstką strukturą, często w kolorze czarnym lub brązowym. Strychulec pełni kilka istotnych funkcji dla wyżła niemieckiego, m.in. pomaga w utrzymaniu równowagi podczas aktywności fizycznej oraz służy jako sposób wyrażania emocji i sygnałów ostrzegawczych dla innych psów.
Strychulec jest istotnym elementem wyglądu wyżła niemieckiego, mającym znaczący wpływ na jego zachowanie i komunikację z otoczeniem. Regularne czesanie i strzyżenie są niezbędne do zapewnienia odpowiedniej pielęgnacji strychulca. Długość ogona ma istotne znaczenie dla zdrowia i behawioryzmu psa, dlatego ważne jest unikanie jego nadmiernego skracania lub wydłużania.
Warto zauważyć, że praktyka obcinania strychulca budzi kontrowersje w środowisku hodowców i miłośników psów. Różne kraje regulują tę praktykę różnie, co może mieć wpływ na standardy pielęgnacyjne różnych ras oraz wymagania dotyczące uczestnictwa w wystawach czy zawodach kynologicznych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj strychulec w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- szarawary
długie kosmate kłaki, obrastające uda ssaków drapieżnych.
- syk
jeden z głosów wydawanych przez cietrzewie na tokach.
- sąd łowiecki
sąd koleżeński PZŁ, rozpatrujący wykroczenia przeciwko ustawie, przepisom i regulaminom łowieckim, a także przeciwko etyce łowieckiej. Posiada dwie instancje: sąd wojewódzki i sąd (...)
- skrzekot
niepłodny mieszaniec koguta cietrzewia i głuszycy.
- skoki
nogi zająca.
- szybować
o ptakach: unosić się w powietrzu bez poruszania skrzydłami.
- setery
trzy rasy angielskich psów myśliwskich stosowanych do polowań na ptactwo, wywodzących się od angielskich wyżłów długowłosych: s. angielski (lawerak), średniej wielkości, o maści (...)
- szczek
głos wydawany przez psy, lisy i sarny.
- stójka
zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.
- suknia
sierść zwierzyny płowej, także dzika.