Definicja hasła: strychulec
- strychulec
krótko obcięty ogon wyżła niemieckiego.
Strychulec to krótko obcięty ogon wyżła niemieckiego, stanowiący jeden z charakterystycznych elementów tej rasy. Ogon ten jest zazwyczaj obcięty na wysokości od 1 do 2 cali i charakteryzuje się szorstką strukturą, często w kolorze czarnym lub brązowym. Strychulec pełni kilka istotnych funkcji dla wyżła niemieckiego, m.in. pomaga w utrzymaniu równowagi podczas aktywności fizycznej oraz służy jako sposób wyrażania emocji i sygnałów ostrzegawczych dla innych psów.
Strychulec jest istotnym elementem wyglądu wyżła niemieckiego, mającym znaczący wpływ na jego zachowanie i komunikację z otoczeniem. Regularne czesanie i strzyżenie są niezbędne do zapewnienia odpowiedniej pielęgnacji strychulca. Długość ogona ma istotne znaczenie dla zdrowia i behawioryzmu psa, dlatego ważne jest unikanie jego nadmiernego skracania lub wydłużania.
Warto zauważyć, że praktyka obcinania strychulca budzi kontrowersje w środowisku hodowców i miłośników psów. Różne kraje regulują tę praktykę różnie, co może mieć wpływ na standardy pielęgnacyjne różnych ras oraz wymagania dotyczące uczestnictwa w wystawach czy zawodach kynologicznych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj strychulec w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sztych
iść na sztych: o zwierzynie idącej wprost na stanowisko myśliwego.
- strzał
wybuch ładunku prochowego, skupionego w pocisku broni myśliwskiej. Na pocisk w czasie lotu działa opór powietrza oraz siła przyciągania ziemskiego, co w dużym stopniu warunkuje kształt jego (...)
- sokołowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego polegający na obowiązku pilnowania gniazd sokołów założonych na danym terenie.
- skrzekot
niepłodny mieszaniec koguta cietrzewia i głuszycy.
- szpony
uzbrojone w długie ostre pazury palce ptaków drapieżnych.
- skupienie pocisków
odległość między poszczególnymi trafieniami w tarczę przy tym samym wycelowaniu (zob. rozrzut).
- sęki
rogowe palczaste odrosty na łopatach daniela
- szronowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.
- sadowić
umieszczać ptaka łowczego na berle.
- smycz
rzemień lub linka służąca do prowadzenia psa przy nodze.