Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: strychulec

strychulec

krótko obcięty ogon wyżła niemieckiego.

Strychulec to krótko obcięty ogon wyżła niemieckiego, stanowiący jeden z charakterystycznych elementów tej rasy. Ogon ten jest zazwyczaj obcięty na wysokości od 1 do 2 cali i charakteryzuje się szorstką strukturą, często w kolorze czarnym lub brązowym. Strychulec pełni kilka istotnych funkcji dla wyżła niemieckiego, m.in. pomaga w utrzymaniu równowagi podczas aktywności fizycznej oraz służy jako sposób wyrażania emocji i sygnałów ostrzegawczych dla innych psów.

Strychulec jest istotnym elementem wyglądu wyżła niemieckiego, mającym znaczący wpływ na jego zachowanie i komunikację z otoczeniem. Regularne czesanie i strzyżenie są niezbędne do zapewnienia odpowiedniej pielęgnacji strychulca. Długość ogona ma istotne znaczenie dla zdrowia i behawioryzmu psa, dlatego ważne jest unikanie jego nadmiernego skracania lub wydłużania.

Warto zauważyć, że praktyka obcinania strychulca budzi kontrowersje w środowisku hodowców i miłośników psów. Różne kraje regulują tę praktykę różnie, co może mieć wpływ na standardy pielęgnacyjne różnych ras oraz wymagania dotyczące uczestnictwa w wystawach czy zawodach kynologicznych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj strychulec w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

stanowić

o psach myśliwskich: zatrzymać w miejscu gonionego zwierza, dając myśliwemu możliwość dojścia i oddania strzału.

słupkować

o zającu i króliku: siadać na tylnych nogach (skokach).

szlifowanie, szlifowanie, czyhitanie, głucha pieśń

czwarta, ostatnia zwrotka pieśni głuszca; wówczas ptak głuchnie i można go podskoczyć na odległość strzału.

staśmienie wieńca

wadliwe poroże jelenia o silnie spłaszczonych tykach.

szczotki, szczotki, igły

piórka wyrastające u palców nóg koguta głuszca w okresie godowym, po zakończeniu którego zanikają.

strzyżak jeleni, strzyżak jeleni, mucha jelenia

szkodliwa muchówka, pasożyt zewnętrzny jelenie, żywi się jego krwią, obłamuje sobie skrzydła w jego sierści. Występuje tam, gdzie licznie bytują jelenie.

sokolnik

1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.

szczeć

uwłosienie ciała dzików.

szczerbinka

część przyrządu celowniczego na lufie kulowej lub kombinowanej broni myśliwskiej w postaci blaszki z pionowym wycięciem.

śladować

dawniej tropić.