Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: strychulec

strychulec

krótko obcięty ogon wyżła niemieckiego.

Strychulec to krótko obcięty ogon wyżła niemieckiego, stanowiący jeden z charakterystycznych elementów tej rasy. Ogon ten jest zazwyczaj obcięty na wysokości od 1 do 2 cali i charakteryzuje się szorstką strukturą, często w kolorze czarnym lub brązowym. Strychulec pełni kilka istotnych funkcji dla wyżła niemieckiego, m.in. pomaga w utrzymaniu równowagi podczas aktywności fizycznej oraz służy jako sposób wyrażania emocji i sygnałów ostrzegawczych dla innych psów.

Strychulec jest istotnym elementem wyglądu wyżła niemieckiego, mającym znaczący wpływ na jego zachowanie i komunikację z otoczeniem. Regularne czesanie i strzyżenie są niezbędne do zapewnienia odpowiedniej pielęgnacji strychulca. Długość ogona ma istotne znaczenie dla zdrowia i behawioryzmu psa, dlatego ważne jest unikanie jego nadmiernego skracania lub wydłużania.

Warto zauważyć, że praktyka obcinania strychulca budzi kontrowersje w środowisku hodowców i miłośników psów. Różne kraje regulują tę praktykę różnie, co może mieć wpływ na standardy pielęgnacyjne różnych ras oraz wymagania dotyczące uczestnictwa w wystawach czy zawodach kynologicznych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj strychulec w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

staśmienie wieńca

wadliwe poroże jelenia o silnie spłaszczonych tykach.

strzyże

wąsy zająca.

sokolarnia

miejsce hodowli ptaków łowczych.

skolenie

głos wydalany przez lisa.

sadowisko

inaczej tokowisko.

stołek myśliwski

laska z siodełkiem lub trójnogie krzesełko używane przez myśliwych podczas zasiadki i polowań zbiorowych.

sól

bardzo ważny składnik zimowego dokarmiania zwierzyny; najlepiej podawać w lizawkach zmieszaną z gliną lub sól kamienną.

setery

trzy rasy angielskich psów myśliwskich stosowanych do polowań na ptactwo, wywodzących się od angielskich wyżłów długowłosych: s. angielski (lawerak), średniej wielkości, o maści (...)

sarnina

dziczyzna z sarny.

sznurować

o wilkach i lisach: posuwać się po linii prostej; pozostawiany trop nazywamy sznurem.