Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: strzałowe

strzałowe

opłata od pozyskanej zwierzyny.

Strzałowe to opłata pobierana od łowców za każdy strzał oddany podczas polowania, niezależnie od skutku. Opłata ta ma na celu zarówno regulację liczby strzałów, jak i zapewnienie dochodów z polowań myśliwym. W praktyce, wysokość stawek za strzałowe może się różnić w zależności od lokalnych uwarunkowań oraz gatunku zwierzyny, na którą polowanie jest prowadzone.

Pobór opłaty strzałowej może być również używany jako narzędzie zarządzania populacją dzikiej zwierzyny poprzez zachęcanie do selektywnego polowania na określone gatunki lub sztuki o określonych cechach (np. starsze byki, samce z rogami). Jest to istotne dla zachowania równowagi ekosystemu oraz zachowania zdrowych populacji dzikich zwierząt łownych.

W niektórych krajach, opłata strzałowa może być także wykorzystywana do finansowania ochrony i zarządzania obszarami łowieckimi oraz do inwestycji w rozwój dziczyzny. Dzięki temu możliwe jest prowadzenie zrównoważonego użytkowania przyrody poprzez kontrolowanie presji łowieckiej oraz generowanie środków na cele edukacyjne i ochronne.

Warto zaznaczyć, że opłaty strzałowe są regulowane i monitorowane przez odpowiednie instytucje państwowe lub organizacje myśliwskie. Ich kwoty mogą podlegać zmianom w zależności od aktualnych potrzeb w zakresie ochrony przyrody oraz stosowanych praktyk w zarządzaniu populacjami dzikiej zwierzyny.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj strzałowe w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

spuścić

1) zwolnić psa z otoku lub smyczy;
2) zestrzelić lecącego ptaka.

solnik

inaczej lizawka.

siodło

charakterystyczna dla samców muflona biała plama po obu stronach grzbietu w okolicy ostatnich żeber.

szuwary

zarośla roślin zielonych (sitowie, tatarak itp.) nad brzegami stawów i jezior.

szabas

przerwa w tokach cietrzewich podczas wschodu słońca. Stara legenda mówi, że ptaki czczą słońce, naukowego wyjaśnienia brak.

szronowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.

szczenić się

o samicy psa, wilka y lisa, borsuka, jenota: wydawać młode na świat.

szczuć

gonić zwierzę chartami w polu.

sietnik

w dawnej Polsce członek służby łowieckiej, mający nadzór nad sieciami.

skarmiać

zużywać paszę do karmienia zwierzyny.