Definicja hasła: sokoły
- sokoły, sokoły (Falkonidae)
rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.
Sokoły to rodzina ptaków drapieżnych z rzędu sokołowych (Falconiformes). Rodzina ta obejmuje wiele gatunków, z których trzy najbardziej znane są używane w sokolnictwie. Są nimi sokół wędrowny (Falco peregrinus), raróg (Falco subbuteo) oraz kobuz (Falco cherrug).
Sokoły charakteryzują się wyjątkowo silnymi i zwinnymi ciałami, długimi nogami oraz dużymi skrzydłami, których rozpiętość może wynosić od 1,5 do 2 metrów. Ich masa ciała mieści się w przedziale od 1 do 4 kilogramów. Są również znane ze swojej inteligencji i zdolności do uczenia się.
Sokolnictwo jest starożytną formą polowania, w której ludzie szkolili sokoły do polowania na inne ptaki. Sokolnicy używali specjalnych uprzęży i smyczy, aby przywiązywać ptaka do swojego ramienia lub nadgarstka. Proces ten wymagał trenowania ptaków tak, aby polowały na inne ptaki i wracały do sokolnika po locie.
Obecnie sokolnictwo nadal cieszy się popularnością w wielu krajach, a sokoły znajdują zastosowanie m.in. w ochronie upraw, hodowli zwierząt przed dzikimi drapieżnikami oraz wspomaganiu ratowania zagrożonych gatunków ptaków. Oprócz praktycznych zastosowań, sokoły czasem są wykorzystywane jako atrakcja turystyczna czy też stanowią symbol narodowy niektórych krajów.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sokoły w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- ślimy
rogi muflona.
- sfora
1) rzemień służący do prowadzenia psów gończych)
2) para psów gończych.
- strój myśliwski
1) oficjalny ubiór myśliwego członka PZŁ. Do stroju w pełnej gali nosi się odznaczenia łowieckie oraz sznur ozdobny (od prawego ramienia do pierwszego guzika zapinającego kurtkę) oraz (...)
- szczotki, szczotki, igły
piórka wyrastające u palców nóg koguta głuszca w okresie godowym, po zakończeniu którego zanikają.
- szlak
droga, którą zwyczajowo zwierzyna ciągnie podczas swoich wędrówek.
- śladować
dawniej tropić.
- szczeć
uwłosienie ciała dzików.
- siedmnadziesta
kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.
- szczwany
o zwierzu doświadczonym, chytrym, który niejednokrotnie miał styczność z myśliwymi i psami.