Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: szyć

szyć

strzelać raz za razem.

Szyć to termin używany w myślistwie, oznaczający strzelanie do celu raz za razem. Jest to umiejętność, która polega na szybkim i skutecznym oddawaniu kolejnych strzałów bez potrzeby ponownego nakładania amunicji na broń. Technika szybkiego strzelania jest poszukiwana przez myśliwych podczas polowań, zwłaszcza w przypadku konieczności oddania wielu szybkich i precyzyjnych strzałów, na przykład podczas polowania na drobną zwierzynę, taką jak zające czy bażanty. Szczytowe okazy myśliwskiej broni samopowtarzalnej pozwalają na szybkie "szycie" przy minimalnym traceniu czasu na przeładowanie.

Technika "szyć" wymaga nie tylko precyzyjnej umiejętności celowania, ale także zrozumienia charakterystyki danej broni oraz odpowiedniego przygotowania fizycznego i psychicznego strzelca. Skuteczne szycie wymagać będzie od myśliwego dużej koncentracji oraz umiejętności kontrolowania oddechu i stabilizacji pozycji ciała, szczególnie w przypadku broni o dużym odrzucie.

W dzisiejszych czasach często można spotkać zawody strzeleckie, które testują szybkość oraz precyzję w szyciu. Także polowania zorganizowane mogą wymagać od uczestników umiejętności szybkiego strzelania, co z kolei wpływa na popularność broni samopowtarzalnych wśród myśliwych. Zdolność do szycia może być kluczowa w sytuacjach polowych, gdy szybka reakcja i oddanie kilku strzałów z rzędu mogą decydować o sukcesie polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szyć w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

ślepia

oczy czworonożnych drapieżników.

szkodnik

zwierzę wyrządzające szkody w łowisku.

strąbić

zwołać myśliwych za pomocą trąbki myśliwskiej na zbiórkę.

szable

dolne kły samca dzika (razem z fajkami tworzą oręż - trofeum z dzika).

sak

dawny rodzaj sieci do łapania ptaków.

szarak

popularna nazwa zająca szaraka.

skałka

ostry kawałek krzemienia do krzesania iskier w broni skałkowej.

szczenić się

o samicy psa, wilka y lisa, borsuka, jenota: wydawać młode na świat.

sokolnik

1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.

stójka

zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.