Definicja hasła: sekundowanie
- sekundowanie
naśladowanie przez wyżla drugiego ligowca, który zwietrzywszy zwierzynę wystawia ją.
Sekundowanie to technika łowiecka, która polega na naśladowaniu przez wyżla drugiego ligowca, który zwietrzył zwierzynę. Polega ona na tym, że wyżel wykonuje ruchy i dźwięki, które są identyczne jak te wykonywane przez ligowca. Dzięki temu zwierzyna jest wystawiana i może być łatwo upolowana.
Sekundowanie jest bardzo skuteczną techniką łowiecką, ponieważ pozwala na szybkie i skuteczne polowanie. Sekundowanie może być wykonywane przez jednego lub więcej wyżli. W zależności od sytuacji, sekundowanie może być wykonywane przez jednego lub więcej wyżli. Jeśli sekundujących jest więcej niż jeden, to muszą oni działać zgodnie ze sobą i współpracować, aby osiągnąć najlepszy efekt.
Sekundowanie może być również stosowane do innych celów niż polowanie. Na przykład może być stosowane do odstraszania dzikich zwierząt lub do uczenia młodych psów łowieckich. Sekundowanie może również służyć do określenia pozycji zwierzyny lub jej liczebności.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sekundowanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- skałka
ostry kawałek krzemienia do krzesania iskier w broni skałkowej.
- strój bobrowy
mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.
- skupienie pocisków
odległość między poszczególnymi trafieniami w tarczę przy tym samym wycelowaniu (zob. rozrzut).
- sznurować
o wilkach i lisach: posuwać się po linii prostej; pozostawiany trop nazywamy sznurem.
- szkodnik
zwierzę wyrządzające szkody w łowisku.
- spłonka
część naboju myśliwskiego, w której znajduje się materiał wybuchowy (w nowoczesnych spłonkach Poloxid, Sinoxid, DWH, Gevelotsiroxid - antykorozyjne masy inicjujące) służący do zapalenia (...)
- słupkować
o zającu i króliku: siadać na tylnych nogach (skokach).
- szczenić się
o samicy psa, wilka y lisa, borsuka, jenota: wydawać młode na świat.
- szesnastak
jeleń byk mający po osiem odnóg na każdej tyce (sz. regularny) lub przynajmniej na jednej z tyk (sz. nieregularny).
- siedmnadziesta
kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.