Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: spust

spust

język spustowy, umieszczony pod szyjką broni myśliwskiej; ściągnięcie go powoduje zwolnienie iglicy i strzał. Prawidłowa twardość spustu wynosi: pierwszy 1,7-1,9 kgm, drugi 1,9-2,1 kgm.

Spust – element broni myśliwskiej, odpowiedzialny za umożliwienie strzału poprzez zwolnienie iglicy i wystrzał pocisku. Składa się z języka spustowego, znajdującego się pod szyjką broni. Jego ściągnięcie inicjuje mechanizm strzału. Prawidłowa twardość spustu, kluczowa dla stabilności oraz bezpieczeństwa strzelca i broni, wynosi od 1,7 do 2,1 kgm w zależności od stopnia spustu. Zbyt duża lub zbyt mała twardość może prowadzić do niestabilnego strzału lub uszkodzenia broni. Ważne jest regularne sprawdzanie oraz konserwacja spustu w celu zapewnienia jego właściwego funkcjonowania. Usunięcie zanieczyszczeń i rdzy jest istotne dla zachowania stabilności działania spustu oraz zapobiec ewentualnym uszkodzeniom mechanicznym.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj spust w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

szronowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.

ścinka

sierść, zwierza obcięta kulą: umożliwia ona myśliwemu określenie miejsca uderzenia kuli na podstawie barwy oraz długości włosa.

smycz

rzemień lub linka służąca do prowadzenia psa przy nodze.

sokolnictwo

układanie i polowanie z ptakami drapieżnymi (sokołami, jastrzębiami, a nawet orłami), szczególnie rozpowszechnione w średniowieczu. Młodego ptaka ukróca się, czyli przyzwyczaja do ludzi, (...)

Sellier and Bellot

czechosłowacka fabryka amunicji myśliwskiej. W Polsce dużym powodzeniem cieszyła się amunicja kulowa tej fabryki.

stawka

noga lisa lub borsuka.

słuchy

uszy dzika, zająca i królika.

strzyżak jeleni, strzyżak jeleni, mucha jelenia

szkodliwa muchówka, pasożyt zewnętrzny jelenie, żywi się jego krwią, obłamuje sobie skrzydła w jego sierści. Występuje tam, gdzie licznie bytują jelenie.

sęki

rogowe palczaste odrosty na łopatach daniela

sietnik

w dawnej Polsce członek służby łowieckiej, mający nadzór nad sieciami.