Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: spust

spust

język spustowy, umieszczony pod szyjką broni myśliwskiej; ściągnięcie go powoduje zwolnienie iglicy i strzał. Prawidłowa twardość spustu wynosi: pierwszy 1,7-1,9 kgm, drugi 1,9-2,1 kgm.

Spust – element broni myśliwskiej, odpowiedzialny za umożliwienie strzału poprzez zwolnienie iglicy i wystrzał pocisku. Składa się z języka spustowego, znajdującego się pod szyjką broni. Jego ściągnięcie inicjuje mechanizm strzału. Prawidłowa twardość spustu, kluczowa dla stabilności oraz bezpieczeństwa strzelca i broni, wynosi od 1,7 do 2,1 kgm w zależności od stopnia spustu. Zbyt duża lub zbyt mała twardość może prowadzić do niestabilnego strzału lub uszkodzenia broni. Ważne jest regularne sprawdzanie oraz konserwacja spustu w celu zapewnienia jego właściwego funkcjonowania. Usunięcie zanieczyszczeń i rdzy jest istotne dla zachowania stabilności działania spustu oraz zapobiec ewentualnym uszkodzeniom mechanicznym.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj spust w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

sztucer

myśliwska broń kulowa: może być pojedynczy, podwójny (o pionowym lub poziomym układzie luf) oraz powtarzalny (repetier lub automat). Najczęściej używane w Polsce sztucery mają kaliber 7 (...)

szarak

popularna nazwa zająca szaraka.

sarna, sarna (Capreolus capreolus L.)

gatunek łowny z rodziny jeleniowatych z rzędu parzystokopytnych. Długość ciała 95-136 cm, wysokość barkowa 65-90 cm, dł. ogona 2-3,5 cm, ciężar 15- 30 kg. Ubarwienie latem rude, zimą (...)

szczek

głos wydawany przez psy, lisy i sarny.

stołek myśliwski

laska z siodełkiem lub trójnogie krzesełko używane przez myśliwych podczas zasiadki i polowań zbiorowych.

sól

bardzo ważny składnik zimowego dokarmiania zwierzyny; najlepiej podawać w lizawkach zmieszaną z gliną lub sól kamienną.

ślad

dawniej trop.

stożek przejściowy

krótki odcinek przewodu lufy za komorą nabojową o zwężającej się średnicy.

sokoły, sokoły (Falkonidae)

rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.

słupkować

o zającu i króliku: siadać na tylnych nogach (skokach).