Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: spust

spust

język spustowy, umieszczony pod szyjką broni myśliwskiej; ściągnięcie go powoduje zwolnienie iglicy i strzał. Prawidłowa twardość spustu wynosi: pierwszy 1,7-1,9 kgm, drugi 1,9-2,1 kgm.

Spust – element broni myśliwskiej, odpowiedzialny za umożliwienie strzału poprzez zwolnienie iglicy i wystrzał pocisku. Składa się z języka spustowego, znajdującego się pod szyjką broni. Jego ściągnięcie inicjuje mechanizm strzału. Prawidłowa twardość spustu, kluczowa dla stabilności oraz bezpieczeństwa strzelca i broni, wynosi od 1,7 do 2,1 kgm w zależności od stopnia spustu. Zbyt duża lub zbyt mała twardość może prowadzić do niestabilnego strzału lub uszkodzenia broni. Ważne jest regularne sprawdzanie oraz konserwacja spustu w celu zapewnienia jego właściwego funkcjonowania. Usunięcie zanieczyszczeń i rdzy jest istotne dla zachowania stabilności działania spustu oraz zapobiec ewentualnym uszkodzeniom mechanicznym.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj spust w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

siąg

staropolskie określenie rozpiętości skrzydeł ptaków.

selekcja zwierzyny

1) naturalna: eliminowanie z łowiska sztuk słabych i chorych przez drapieżniki oraz w wyniku działania czynników atmosferycznych,
2) sztuczna: usuwanie z łowiska przez odstrzał sztuk (...)

szyjka

węższa część łoża służąca za uchwyt broni.

szpony

uzbrojone w długie ostre pazury palce ptaków drapieżnych.

strój bobrowy

mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.

sokoły, sokoły (Falkonidae)

rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.

sarna, sarna (Capreolus capreolus L.)

gatunek łowny z rodziny jeleniowatych z rzędu parzystokopytnych. Długość ciała 95-136 cm, wysokość barkowa 65-90 cm, dł. ogona 2-3,5 cm, ciężar 15- 30 kg. Ubarwienie latem rude, zimą (...)

szesnastak

jeleń byk mający po osiem odnóg na każdej tyce (sz. regularny) lub przynajmniej na jednej z tyk (sz. nieregularny).

sparować się

o ptakach: łączyć się w pary w okresie godowym.

stójka

zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.