Definicja hasła: szlifowanie
- szlifowanie, szlifowanie, czyhitanie, głucha pieśń
czwarta, ostatnia zwrotka pieśni głuszca; wówczas ptak głuchnie i można go podskoczyć na odległość strzału.
Szlifowanie to czwarta i ostatnia zwrotka pieśni głuszca, która występuje po trzech poprzednich. W tym momencie ptak zaczyna zmniejszać tempo śpiewu i powtarzać jedną lub kilka fraz, co oznacza, że jest bardziej skupiony i nastawiony na słuchanie otoczenia. Jest to bardzo istotny moment w łowieniu głuszców, ponieważ pozwala myśliwemu zbliżyć się do ptaka na odpowiednią odległość strzału. Szlifowanie jest sposobem, w jakim głuszec oznacza swoje terytorium oraz ostrzega inne ptaki przed niebezpieczeństwem. Ponadto może to być również wyrazem zadowolenia i radości ptaka.
W trakcie szlifowania ptak staje się bardziej skoncentrowany i podatny na działanie otoczenia, dlatego myśliwi muszą zachować maksymalną ciszę, aby nie spłoszyć go. Ten moment daje łowcy okazję do podskoczenia do ptaka na odległość możliwego oddania strzału. Jeśli sytuacja potoczy się pomyślnie, myśliwy może zyskać szansę na trafienie celu i upolowanie głuszca. Dlatego też umiejętność rozpoznania szlifowania oraz odpowiednia reakcja są kluczowe dla sukcesu podczas polowania na te ptaki.
Szlifowanie jest więc nie tylko sposobem komunikacji i zachowaniem dla głuszca, ale także ważnym momentem dla myśliwego podczas polowania. To czas intensywnej uwagi i czujności, zarówno dla ptaka jak i dla łowcy.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szlifowanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- strój myśliwski
1) oficjalny ubiór myśliwego członka PZŁ. Do stroju w pełnej gali nosi się odznaczenia łowieckie oraz sznur ozdobny (od prawego ramienia do pierwszego guzika zapinającego kurtkę) oraz (...)
- świece
oczy żubra, zwierzyny płowej, kozicy, muflona i dzika
- skolenie
głos wydalany przez lisa.
- szczypce
dawniej kleszcze używane do łapania borsuków żywcem.
- szczenię
młody pies, wilk, lis, borsuk, jenot itd.
- stawka
noga lisa lub borsuka.
- szczenić się
o samicy psa, wilka y lisa, borsuka, jenota: wydawać młode na świat.
- sokolnik
1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.
- spust
język spustowy, umieszczony pod szyjką broni myśliwskiej; ściągnięcie go powoduje zwolnienie iglicy i strzał. Prawidłowa twardość spustu wynosi: pierwszy 1,7-1,9 kgm, drugi 1,9-2,1 (...)
- ślad
dawniej trop.