Definicja hasła: szlifowanie
- szlifowanie, szlifowanie, czyhitanie, głucha pieśń
czwarta, ostatnia zwrotka pieśni głuszca; wówczas ptak głuchnie i można go podskoczyć na odległość strzału.
Szlifowanie to czwarta i ostatnia zwrotka pieśni głuszca, która występuje po trzech poprzednich. W tym momencie ptak zaczyna zmniejszać tempo śpiewu i powtarzać jedną lub kilka fraz, co oznacza, że jest bardziej skupiony i nastawiony na słuchanie otoczenia. Jest to bardzo istotny moment w łowieniu głuszców, ponieważ pozwala myśliwemu zbliżyć się do ptaka na odpowiednią odległość strzału. Szlifowanie jest sposobem, w jakim głuszec oznacza swoje terytorium oraz ostrzega inne ptaki przed niebezpieczeństwem. Ponadto może to być również wyrazem zadowolenia i radości ptaka.
W trakcie szlifowania ptak staje się bardziej skoncentrowany i podatny na działanie otoczenia, dlatego myśliwi muszą zachować maksymalną ciszę, aby nie spłoszyć go. Ten moment daje łowcy okazję do podskoczenia do ptaka na odległość możliwego oddania strzału. Jeśli sytuacja potoczy się pomyślnie, myśliwy może zyskać szansę na trafienie celu i upolowanie głuszca. Dlatego też umiejętność rozpoznania szlifowania oraz odpowiednia reakcja są kluczowe dla sukcesu podczas polowania na te ptaki.
Szlifowanie jest więc nie tylko sposobem komunikacji i zachowaniem dla głuszca, ale także ważnym momentem dla myśliwego podczas polowania. To czas intensywnej uwagi i czujności, zarówno dla ptaka jak i dla łowcy.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szlifowanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sokoły, sokoły (Falkonidae)
rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.
- sekundowanie
naśladowanie przez wyżla drugiego ligowca, który zwietrzywszy zwierzynę wystawia ją.
- studzenie tuszy
proces wychłodzenia strzelonej zwierzyny po jej wypatroszeniu. Odbywa się przez powieszenie tuszy w chłodnym i przewiewnym miejscu (szczególnie ważne, gdy jest ciepło).
- szczwacz
członek dawnej książęcej służby łowieckiej, układacz chartów i ogarów.
- szlak
droga, którą zwyczajowo zwierzyna ciągnie podczas swoich wędrówek.
- sól
bardzo ważny składnik zimowego dokarmiania zwierzyny; najlepiej podawać w lizawkach zmieszaną z gliną lub sól kamienną.
- sokolnik
1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.
- stójka
zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.
- składność broni
zaleta broni, która zależy od dopasowania jej do budowy anatomicznej myśliwego (zob. dopasowywanie broni).
- sygnałówka
myśliwska trąbka metalowa służąca do grania sygnałów myśliwskich.