Definicja hasła: strzyc
- strzyc
1) o zającach i królikach: obgryzać rośliny;
2) o zającach, dzikach i jeleniowatych: nastawiać uszu.
Strzyc - termin używany w łowiectwie do opisania dwóch zasadniczo różnych zachowań zwierząt. W przypadku zająca i królika, strzyc oznacza obgryzanie roślin, zwłaszcza młodych pędów i liści. Zwierzęta te mogą w ten sposób poważnie uszkadzać uprawy rolnicze, co stanowi istotny problem dla rolników.
Natomiast gdy mowa o zającach, dzikach i jeleniowatych, strzyc określa sposób nastawiania uszu. Jest to ważne zachowanie ze względu na to, że przez skupienie się na dźwiękach otoczenia zwierzęta te mogą wykazywać wzmożoną czujność wobec ewentualnego zagrożenia.
Obydwie definicje odnoszące się do termimu "strzyc" są istotne dla praktyki łowieckiej oraz kontroli populacji i ochrony upraw rolniczych. Zrozumienie tych zachowań może być kluczowe dla efektywnego zarządzania populacjami zwierząt łownych oraz ochrony upraw przed ich szkodliwym oddziaływaniem.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj strzyc w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- skrocz
charakterystyczny kłus łosia polegający na równoczesnym posuwaniu obu prawych nóg, a następnie obu lewych.
- ślepia
oczy czworonożnych drapieżników.
- szesnastka
myśliwska broń śrutowa kal. 16.
- szuwary
zarośla roślin zielonych (sitowie, tatarak itp.) nad brzegami stawów i jezior.
- siodło
charakterystyczna dla samców muflona biała plama po obu stronach grzbietu w okolicy ostatnich żeber.
- sarna, sarna (Capreolus capreolus L.)
gatunek łowny z rodziny jeleniowatych z rzędu parzystokopytnych. Długość ciała 95-136 cm, wysokość barkowa 65-90 cm, dł. ogona 2-3,5 cm, ciężar 15- 30 kg. Ubarwienie latem rude, zimą (...)
- strzelec
ogólne określenie wszystkich służb łowieckich księcia.
- strój bobrowy
mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.
- Sellier and Bellot
czechosłowacka fabryka amunicji myśliwskiej. W Polsce dużym powodzeniem cieszyła się amunicja kulowa tej fabryki.
- sokołowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego polegający na obowiązku pilnowania gniazd sokołów założonych na danym terenie.