Definicja hasła: strzyc
- strzyc
1) o zającach i królikach: obgryzać rośliny;
2) o zającach, dzikach i jeleniowatych: nastawiać uszu.
Strzyc - termin używany w łowiectwie do opisania dwóch zasadniczo różnych zachowań zwierząt. W przypadku zająca i królika, strzyc oznacza obgryzanie roślin, zwłaszcza młodych pędów i liści. Zwierzęta te mogą w ten sposób poważnie uszkadzać uprawy rolnicze, co stanowi istotny problem dla rolników.
Natomiast gdy mowa o zającach, dzikach i jeleniowatych, strzyc określa sposób nastawiania uszu. Jest to ważne zachowanie ze względu na to, że przez skupienie się na dźwiękach otoczenia zwierzęta te mogą wykazywać wzmożoną czujność wobec ewentualnego zagrożenia.
Obydwie definicje odnoszące się do termimu "strzyc" są istotne dla praktyki łowieckiej oraz kontroli populacji i ochrony upraw rolniczych. Zrozumienie tych zachowań może być kluczowe dla efektywnego zarządzania populacjami zwierząt łownych oraz ochrony upraw przed ich szkodliwym oddziaływaniem.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj strzyc w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- smycz
rzemień lub linka służąca do prowadzenia psa przy nodze.
- skrom
tłuszcz zająca i królika.
- świstun, świstun (Anas penelope L.)
ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do kaczek pływających (właściwych). W Polsce nielicznie lęgowy, częstszy na przelotach. W czasie lotu wydaje charakterystyczny świst. (...)
- szlak
droga, którą zwyczajowo zwierzyna ciągnie podczas swoich wędrówek.
- sokoły, sokoły (Falkonidae)
rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.
- szczenna
o ciężarnej suce.
- strzał
wybuch ładunku prochowego, skupionego w pocisku broni myśliwskiej. Na pocisk w czasie lotu działa opór powietrza oraz siła przyciągania ziemskiego, co w dużym stopniu warunkuje kształt jego (...)
- scypuł
delikatna, owłosiona skóra, porastająca tworzące się poroże jeleniowatych. Po zakończeniu wzrostu poroża s. jest wycierany przez zwierzę o drzewa i krzewy.
- sokolnictwo
układanie i polowanie z ptakami drapieżnymi (sokołami, jastrzębiami, a nawet orłami), szczególnie rozpowszechnione w średniowieczu. Młodego ptaka ukróca się, czyli przyzwyczaja do ludzi, (...)
- sokolnik
1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.