Definicja hasła: strzyc
- strzyc
1) o zającach i królikach: obgryzać rośliny;
2) o zającach, dzikach i jeleniowatych: nastawiać uszu.
Strzyc - termin używany w łowiectwie do opisania dwóch zasadniczo różnych zachowań zwierząt. W przypadku zająca i królika, strzyc oznacza obgryzanie roślin, zwłaszcza młodych pędów i liści. Zwierzęta te mogą w ten sposób poważnie uszkadzać uprawy rolnicze, co stanowi istotny problem dla rolników.
Natomiast gdy mowa o zającach, dzikach i jeleniowatych, strzyc określa sposób nastawiania uszu. Jest to ważne zachowanie ze względu na to, że przez skupienie się na dźwiękach otoczenia zwierzęta te mogą wykazywać wzmożoną czujność wobec ewentualnego zagrożenia.
Obydwie definicje odnoszące się do termimu "strzyc" są istotne dla praktyki łowieckiej oraz kontroli populacji i ochrony upraw rolniczych. Zrozumienie tych zachowań może być kluczowe dla efektywnego zarządzania populacjami zwierząt łownych oraz ochrony upraw przed ich szkodliwym oddziaływaniem.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj strzyc w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- samopał
kłusownicza broń działająca po potrąceniu przez przechodzącego zwierza linki przymocowanej do spustu broni, wycelowanej na przesmyk zwierzyny.
- siedlisko, siedlisko, ekotop
kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, tworzących warunki bytowania określonej roślinności i związanego z nią świata zwierzęcego.
- szczypce
dawniej kleszcze używane do łapania borsuków żywcem.
- ścinka
sierść, zwierza obcięta kulą: umożliwia ona myśliwemu określenie miejsca uderzenia kuli na podstawie barwy oraz długości włosa.
- szpony
uzbrojone w długie ostre pazury palce ptaków drapieżnych.
- strzykacz
rodzaj muchówki obejmujący gatunki, których larwy pasożytują w nosie i przełyku jeleniowatych.
- szpicak
samiec zwierzyny płowej, którego pierwsze poroże ma kształt szpiców.
- strój bobrowy
mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.
- siedmnadziesta
kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.
- sagalasówka
broń myśliwska z końca XVIIIr w. wyrobu kowala-rusznikarza Sagalasa ze wsi Bałabanówka w powiecie lipowieckim na ziemi kijowskiej. Salgasówki zdobione były napisami: Se git se bon Sagalas (...)