Definicja hasła: strzyc
- strzyc
1) o zającach i królikach: obgryzać rośliny;
2) o zającach, dzikach i jeleniowatych: nastawiać uszu.
Strzyc - termin używany w łowiectwie do opisania dwóch zasadniczo różnych zachowań zwierząt. W przypadku zająca i królika, strzyc oznacza obgryzanie roślin, zwłaszcza młodych pędów i liści. Zwierzęta te mogą w ten sposób poważnie uszkadzać uprawy rolnicze, co stanowi istotny problem dla rolników.
Natomiast gdy mowa o zającach, dzikach i jeleniowatych, strzyc określa sposób nastawiania uszu. Jest to ważne zachowanie ze względu na to, że przez skupienie się na dźwiękach otoczenia zwierzęta te mogą wykazywać wzmożoną czujność wobec ewentualnego zagrożenia.
Obydwie definicje odnoszące się do termimu "strzyc" są istotne dla praktyki łowieckiej oraz kontroli populacji i ochrony upraw rolniczych. Zrozumienie tych zachowań może być kluczowe dla efektywnego zarządzania populacjami zwierząt łownych oraz ochrony upraw przed ich szkodliwym oddziaływaniem.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj strzyc w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- staśmienie wieńca
wadliwe poroże jelenia o silnie spłaszczonych tykach.
- świstun, świstun (Anas penelope L.)
ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do kaczek pływających (właściwych). W Polsce nielicznie lęgowy, częstszy na przelotach. W czasie lotu wydaje charakterystyczny świst. (...)
- strzelec
ogólne określenie wszystkich służb łowieckich księcia.
- stopa
określenie wyglądu powierzchni ziemi podczas polowania: stopa biała - ziemia pokryta śniegiem; stopa czarna - brak śniegu, stopa srokata - śnieg gdzieniegdzie.
- skrocz
charakterystyczny kłus łosia polegający na równoczesnym posuwaniu obu prawych nóg, a następnie obu lewych.
- składność broni
zaleta broni, która zależy od dopasowania jej do budowy anatomicznej myśliwego (zob. dopasowywanie broni).
- sprężyna powrotna
mechanizm w samoczynnej broni myśliwskiej, powodujący po strzale ruch części zamka ku przodowi w celu wprowadzenia naboju do komory nabojowej i zaryglowania zamka.
- szyjka
węższa część łoża służąca za uchwyt broni.
- ściągać
o wyżle: powoli dochodzić do zwietrzonej zwierzyny.
- słuchy
uszy dzika, zająca i królika.