Definicja hasła: strzyc
- strzyc
1) o zającach i królikach: obgryzać rośliny;
2) o zającach, dzikach i jeleniowatych: nastawiać uszu.
Strzyc - termin używany w łowiectwie do opisania dwóch zasadniczo różnych zachowań zwierząt. W przypadku zająca i królika, strzyc oznacza obgryzanie roślin, zwłaszcza młodych pędów i liści. Zwierzęta te mogą w ten sposób poważnie uszkadzać uprawy rolnicze, co stanowi istotny problem dla rolników.
Natomiast gdy mowa o zającach, dzikach i jeleniowatych, strzyc określa sposób nastawiania uszu. Jest to ważne zachowanie ze względu na to, że przez skupienie się na dźwiękach otoczenia zwierzęta te mogą wykazywać wzmożoną czujność wobec ewentualnego zagrożenia.
Obydwie definicje odnoszące się do termimu "strzyc" są istotne dla praktyki łowieckiej oraz kontroli populacji i ochrony upraw rolniczych. Zrozumienie tych zachowań może być kluczowe dla efektywnego zarządzania populacjami zwierząt łownych oraz ochrony upraw przed ich szkodliwym oddziaływaniem.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj strzyc w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- stożek przejściowy
krótki odcinek przewodu lufy za komorą nabojową o zwężającej się średnicy.
- sak
dawny rodzaj sieci do łapania ptaków.
- suknia
sierść zwierzyny płowej, także dzika.
- szyna
połączenie luf broni myśliwskiej śrutowej lub kombinowanej; na górnej szynie umieszczone są przyrządy celownicze.
- smycz
rzemień lub linka służąca do prowadzenia psa przy nodze.
- sól
bardzo ważny składnik zimowego dokarmiania zwierzyny; najlepiej podawać w lizawkach zmieszaną z gliną lub sól kamienną.
- skrzydła
1) flanki: krańcowe stanowiska na linii myśliwych, często ustawiane do niej pod kątem prostym;
2) przednie kończyny ptaków.
- strzał
wybuch ładunku prochowego, skupionego w pocisku broni myśliwskiej. Na pocisk w czasie lotu działa opór powietrza oraz siła przyciągania ziemskiego, co w dużym stopniu warunkuje kształt jego (...)
- stanowić
o psach myśliwskich: zatrzymać w miejscu gonionego zwierza, dając myśliwemu możliwość dojścia i oddania strzału.
- skałkówka
dawna broń myśliwska, w której kurek był zaopatrzony w skałką, później zastąpiony pistonem.